OCR
CAP. TO 253 ESO SEL I ſterne Nabuchodonoſor, dilacera illius diadema, dejice| A illum a rhrono? Nihil hujuſmodi. Sed poſtulabantmifericordias a Deo, fimiliter & quum effent in camino. Atnonitem vos, fed quum multo leviora patiamini quam illi ,, frequenter ctiam jufte meritoque, non definitis innumera imprecari mala: hic dicit, dejiceinimicum, quemadmodum demerfifti currum Pharaenis: alius dicit, percute carnem illius: Rurfus alius dicit, vinditam transfer in liberos. An nonagnofcitis hæc yerba ? unde igitur nobishic rifus? Vides quam fint deridicula , quum ab his dicantur qui commoti non funt. Quin & omne peccatum tunc demum apparet quam fit feedum , quum illi detraxeris affectionem ejus qui facinus commifit. Et fi ivato revoces in memoriam verba qua dixit commotus, abdet fe ac deridebit feipfum, cupietque vel innumera mala fuiffe paflum potius quam ea verba efile ipfius. Et fi impudicum poft coitum reduxerisad mulierem quam ftupravit, etiam hic illam averfabitur ut abominandam. Sic & vos qui vacatis talibus affe&ibus, ridetis nunc : ridicula funt enim hac & anicularum | yerba, cbriorum ac muliebris pufillanimitatis. Quin & Fofiphtentatus, &infervitutem dedu@us, quam etiam] carcerem incoluiffet,, ne fic quidememifit verbum ama-| rum adyerfuseos qui fuerant dolorum auétores, fed quid) dicit? Furtim fublatus um e terra Hebraorum: nec addit| a quo fuerat {ublatus, propterea quod puderet ipſum € fraternorum malorum, magis quam ipſos qui fecerant ca. Ad hunc modum decet & vos affećtos che, utmagis doleatis pro his qui vos infectantur , quamipfidolent profe. Noxa fiquidemadillospervenit. Proinde quemadmodum qui calcitrant adverfusclavos, & interim elato funt animo, ob infaniam mifericordia digni funtac lamentis: fic qui ladunt cosa quibus nihil paffi funt mali, non imprecationibus, fed multiscomplorationibus ac lamentis digni funt, ut qui fuasipforum yulnerantanimas. Nihil enim deteftabiliusanimo alium devovente, neque quicquam impuriuslingua talia exhalante. Homo es, ne virus afpidumevomas. Homoes, ne vertaris in feram. Idco tibi datum eftos, nonut mordeas, fedut|D medearisaliorum vulneribus. Ademinerisquid tibi praceperim , inquit Deus, videlicet ut condones atque ignofeas, Attume imploras uti tibi confortem me prabeam ad fubvertendapræcepta mea. Comedisfratrem, ac furentium ritu cruentas linguam ac dentes membrorumtuorum fanguine. Ut putas Diabolum ridere, quumtalia audit vota ? quomodo putas Deum irritari & averti, quum talia poftulas? Qua re nibil ficri poteft fceleratius. Nam fi fas non eftaudire myfteria eum qui habet inimicum, annonacancellisarcendus eft, quinon folum habet, verum etiam adverfus illum fundit preces? Hac itaque cogitantes, & hujus facrificii materiam cffe fcien-| tes, quod pro inimicisimmolatus eft Dominus, neque nos quenquam habeamus inimicum, & fi quem habuerimus, pro illo oremus, ut & nos peccatorum noftrorum veniam confequamur, & cum fiducia ftemus ad tribunal Chrifti, cui gloria & imperium in fecule feculorum, Amen. EFRON SA Revo | io iterum nofipfos commendare, ant num egehimus ut quidam commendatitis Epiflolis ad vos, ant ex vobis commendatitiis. Quodabaliis futurum eratut objicerctur, videlicet quod feipfum efferret, idoccupans ipfe commemorat; licet & fuperiustanta correétione fit] F ufus , quum diceret: Adhac quisidonens? & ex finceri-| tateloguimur: laud tamenilliscontentus eft. Siguidem| hic Pauli mos ef, ut ſemper fbi videaturmagniquippiamde feloqui, eoque procul abshoc vitio fefe {ubmovet, exabundantifummacautioneidvitans. Attumihi hincconfidera eximiam Apoftoli fapientiam. Remenim que videtur effe triftis, afflictionem dico, ufqueadeo extulit, adeoque demonftravit effe fplendidam &illuftrem, ut ex hisquedixit, hecilli exfiterit objeétio. Facit autem idem fub finem Epiftolæ. Poftquam enim recenfuiflet innumerabilia difcrimina , contumelias, anguftias, neceflitates, & queecunque {unt hujus generis, fubjunxit dicens; Noz nos ipfos commendamus; fed vobis, A Gie VE SR OT aay 254 occafionem dantes gloriands. Ac rurfus idem illic ponit acriter, cumque majore delinitione, Nam hic quidem caritatis verba funt : Aur num egemus ut quidam commendatitiis Epiftolis* illic vero verba etiam fpiritu quodam plena ſunt ; Neceflario fimul & utiliter, tum {piritu tumiracundia plena funt. Noz enim ,inguit, nofipfositerum commendamus, fed occafionem dantes vobis ‘gloriandi. Acrurfus, putatis quod nos vobis excufamus , quod ia con\petta Dei, in Chrifto loquimur. Merno namqne ne quum \venero non quales volo reperiam vos, C~ ego reperiar vobis qualem non vultis. Etenim ne videretur in affentationis venire fufpicionem , quafi venans ab illishonorem , hæc dicit, Merno ne quura venero non quales volo reperiam vos, C7 reperiar vobis qualem non vultis. Sed hæc quidem poft multas incufationes, in initio vero non item, fed mitius loquitur. Sed age, inquies, quid eft quod dixit? De tentationibus ac periculis locutus eft, quodque ubique velut in pompa circumfertura Deoin Chrifto, quodque totus terrarum orbis novit hos triumphos. Quoniam igitur magnifica defe locutuseft, obJicit ibiipfi dicens, Zncipimms iterum nosipfos commendabis contradiéturus eft, Quid iftuc , Panle? hæcde teipfo dicis, ac teipfum laudibus vehis® Hanc itaque fufpicio{nem diluensait, Non hoc volumus, nimirum ut nofmet¡ipſos oftentemus, acnosipfosefferamus: fed adeonon egemus commendatitiis Epiftolisadvos, ut vos Epiftolæ loco habeamus. Nam Epiftola nofira, inquit, vos efis: fi fit opus nos apudalios commendari, vos utique produceremus in medium Epiftole vice. Quod idem dixerat in priore Epiftola, Signaculum enim Epiflole mea, vos eftis. Verum non eundem ad modum hic loquitur, fed cum ironia quadam, quo fermo feriat acrius. Ant num opus habemus commendatitiis Epiftolis< Tecte notans pfeudapoftolos, adjecit , ut quidam apud vos y aut ex vobis Epiſtolis commendatitiis ad alios? Mox quoniam hoc ditum erat gravius, lenit his quæ fequuntur, dicens: Epifola no\fira vos fis, inferipta in cordibus veftres , que cognofo ab omnibus , dun manifeftaris quod efis Epiflola Chrifi. Hic non folum illis teftimonium perhibet, quod caritatem habeant, verumetiam quod multa reéte gefferint , fiquidem idoncifunt, qui per fuam virtutem cunétishominibus demonftrarent Magiftri dignitatem. Nam hoc eft quod ait, Epifiola nofira vos efis. Quicquid enim illudeft, quod eas fecit litteras, quae commendant nos redduntque nos reverendos: hoc vos facitis ,dum & vident vos, & de vobis audiunt omnes, propterea quod difcipulorum virtus præceptorem ornare folet, & commendare plufquam ulla poffit Epiftola. Znferipra ir cordibus veftr&, hoceft, quam omnes norunt, adcovosubique circumferimus, &in animo habemus: quafi dixif fet, commendatio noftri apud alios vos eftis; geftamus enim vos incordeaffidue, &apud omnes veftra benefa= cta celebramus. Proinde tantum abeft, ut quo fimus apud alioscommendati, egeamus commendatitiis Epiftolis veftris, ut ne in hoc quidem apud vos egeamus commendatione, quod magnopere vos diligam. Quid enim opus eft litteris apud eos, qui te probe norunt? Vos autem in hoc pectore noftroeftis. Nec fimpliciter dixit eftis , fed addit inferiptz, hoceft, ne excidere quidem |potettis. Siquidem ut ex litteris qui eas legunt, ita ex cordenoftro, qui hocnorunt, fciuntomnes caritatem no[tram quam habemus erga vos. Itaque fi in hoc adhi| bentur litteræ , ut ex his conftet huncautillum mihi efe lamicum, utque commendatus cure fit, fufficit noftra caritas adtotum hoc efficiendum. Sive enim venerimus ad vos, nonopushabemusaliis per quos commendemur, quumamicitia noftra jam hoc officit anticiparit: five ad alios eamus, non egemus iterum litteris quum harum vicenobis eadem rurlum fafficiat caritas; quando circumferimus Epiftolam in cordibusnoftris. Poft heee amplius illos attollens , etiam Chriftivo= cat Epiftolam, dicens: Dum manife/tamini quod efis Epiftola Chrifi. Heæc loquutus , jam argumentum & initiumindefumit, fubmoyendi legis ritus. Quanquam &alioqui fuam hoc dicit effe Epiftolam, Superius enim noms Y.Z