OCR
==; R e jungit: Sed ranguam ex finceritate, tangquam ex Deo, in| confpeitu Dei, in, Ch ifto loquimur. Non feducentes vos | ita prædicamus, veluti gratificantes vobis, aut velutex| nobis ipfis aliquid inferentes aut admifcentes, fed tanguamex Deo: hoceft, non loquimur quod aliquid domi noftræ natum vobis largimur,fed quod Deus omnia donavit.Hoc enim eftex Deo,de nullo gloriari,quafi proprium habeamus,{ed omniailli transteribere: 7 Chrifto loguimury nihil noftra fpientiæ, ed ab illo proficifcenti roborinitentes. Atnon idem faciunt ifti, qui fe jactant, fed perinde rem gerunt, quafi ex fe quippiam intulerint.Unde & alibi taxat cos dicens: Quid enim babes quod non accepiſti © Hæc fammavirtus eft, omnia Deo accepta reterre , nihil noftrum ducere, nihilad humanam gloriam facere, fedad Dei placita: propterea quod iseit, qui rationem exa@urus eft. Nunc vero ordo inverfus eft, eum qui pro tribunali fedet, & caufas excutit, nonadmodum metuimus, cos vero qui nobifcum funt fimulque judicantur timemus. Undeigitur hic morbus, undeinnoftras animasinvafit Ex eo quod non aflidue verfamusanimo que illicfunt, fed rebus prafentibus affixi fumus. Hinc venit quod in pravasattiones facile prolabimur, Sx-fi quid boni facimus, ad oftentationem facimus. Hinc itaque nobis venit detrimentum. Proinde videt quis impudicis fentiat,nec hi quicum ipfo ambulant,at non etjam fefellit oculum illum qui fomnum nefcit. Siquidem ille ctiam priufquam peccatum committitur , jam vidit animam | impudicam,atque internam infaniam,vidit cogitationes velut in tempeftate ultro citroque fluétuantes. Neque enimopus habet teftibus & argumentis qui novit omnia. Itaque ne refpiciasad confervos. Nam etiamfi laudet homo,nulla hinc utilitas,fiDeus non approbet:rurfus quamvis damnet homo, nullum detrimentum , fi non condemnet Deus.Ergo ne ifto modo proyoces judicem,confervorum quidem multam habens rationem ; ipfo vero indignantenec metuensnec tremens. Negligamus igitur laudem ab hominibus venientem. Quoutque viles &c humilium rerum admiratores,quoufqueDeo nosad corlum erigente ipfiftudemus humt repere?Fratres Fofephi fi Dei timorem pre oculis habuiffent, ut habere par erat, haud quaguam fratrem in ſolitudine naëti el Caindi judicium metuiflet, quemadmodum metuifie oportuit, nequaguam dixiflet, veri egrediamur in campum. Quid enim, ô mifer & infelix „ſeparas illumab co, qui ipfum genuir, & infolitudinem abducis?An Deus Te ferto non intuetur facinus? Anex his quz patri tuoacciderunt , nondum edoétus es, quod Deus omnia novit? | omnibus adeft quæ patrantur? Et quamobrem non hoc ed illum dixit Deus inficiantem, mecælas, quiubique oportebat apud illum hujufmodi fublimia pulchre philofophari. Sed quid dixit? vox [znguinis fratris tni ai ad me: non quod fanguis habeat vocem , fed guemad-| modum nos de rebus manifeftis ac dilucidis loqui folemus, res ipfa clamat. Quapropter fane oportet Dei ju-| dicium præ oculis habere, mox mala extinéta feriat omnia. Sic & in precationibus poflumus effe vigilantes, {i confideremuscuiloquamur, fi reputemus nos facrifcium offerre, ac machæram tenere manibus, nec non ignem & ligna, ficogitatione portas aperiamus, fi illo| transferamur, &carrepto gladio fpiritusinfigamus illum injugulum hottie, & mactemus illam fobrietate, atque fanguis, hujufmodi illaararubefcit maétatione. Pofteaquam igitur non pafluses quicquam humanarum cogitationum remanere in animo tuo, tune confiderato quod & Abraham quum hoftiam adferret, nonuxorem, non fervum, non alium quenquam pafus eft adefle: itaque nectu finasferviliumacilliberalium afe@uum quicquam adefle tibi, fed folus afcende in montem, quo afcendit ille, quo fas non eft quenquamalium afcendere. Quod fi quæ talium cogitationum conentur tecum afcendere, imperato illis cum auétoritate ac dicito 5 Sedete hic, egovero & pucr adorato Domino revertemur : & Afina Frist. AD CORINTH. If. Cap, J. pueris deorfum relictis, aut fiquidaliud bry ac mentis indigum, fi quid eft rationale afcendito, quemadmodum ille aflumpfit Zee, ar que quemadmodum ille ædifica.. tanquam nihil La humanum, fed velut a natura factusalienus. S} “ae ille nif ultra naturam exiffet , nequaquam Ae = laffer. Ne qua res tum tibi obftrepat, fed fas coulis ee: fior, fufpira amare, immola confeffionem, Dier, ae quit, peccata ina prior, ut juftificeris: offer GIS nem cordis: hæ viétime nonin cinerem abeunt, ne a in fumum difolvuntur , neque lignis egentauti vie La fola mente compuncta ; hae ligna , hic ae e 7 densilla& nonexurens. Etenim quicum fervore E jcatur, inflammatur & non exuritur, fed velut aa igni probatum fit {plendidior. Cum hisvero & illudobferva, ne quid inter precandum loquaris quod exafperet Dominum tuum, neque illum adverfus hoftes interpelles. Nam fi probro T habere hoftes, orare adverfus illos cogita quantum i malum. Etenim quum oporteat te rationem reddere quamobrem hoftes habeas, tu illos etiamaccufas? Et quam affequeris veniam, non ſolum hoſtes habens, yerum etiam male deillisloquens, idqueeo tempore quam uibi opus eft multa mifericordia? quandoquidém acceffifti , protuis peccatisdeprecaturus. Proinde nememineris alienorum, ne tuorum memoriam refrices. Nam í dixeris, percute inimicum, obturafti tibi os, nec amplius linguæ dedifti loquendi fiduciam. Primum quidem quod ipfo ftatim deprecationis exordioad iram provocattijudicem, deinde quod ea petis quæ pugnant cum orandi formula. Nam fi Deum adis pro peccatorum remiflione, qua fronte de vindi&talequeris è Contra igituroportuitfacere; orandumerat proillis, ut Deum & pro nobis ipfis imploremus. Nunc judicis fententiam antevertifti tua, dum poftulasut peccantes puniat, qua res tibi omnem adimit veniam. Quod fi pro illis pra te nihil dixeris, perfeétionemomnem præltiteris._ Confidera quot fintin lege facrificia. Ef facrificium remiflionis, facrificium confeffionis, ferificium falutaris, {acrificium purificationis, aliaque innumera, quumnullum fitadverfus inimicos, fed unumquodque pro peccatis propriis, aut etiam pro feliciter geftis. An alium adis Deum? Illum adis, qui juflit nos pro inimicis noftris orare. Quomodo igitur occlamasilli , quomodoimplorasDeum, ut propriam folvat legem? Non eft iftud fupplicis perfonam agere. Nemo fupplicat ut alius perdatur, fed ut ipfe fervetur. Cur igitur fupplicis perfonam induis, quum verbahabeas accufatoris? Cum pro nobis quidem oramus, fcabimus caput, ofcitamus , inque mille cogitationes delabimur , at quum adverfus hoftes oramus; vigilantes id facimus. Quoniam itaque novit Diabolus, quod contra nofipfos gladium vibramus, non retrahit,, non avocathue & illuc ,, quo gravius nos perdat. Sed dixerit aliquis, injuriafum affectus & affligor. Quin igitur adverfus Diabolum interpellasDeum, qui omnium maxime nosledit: quod etiam juberis dicere Libera mos ab illo malo. lle eft hottis irreconciliabilis, Czeterum homo quicquid facit, amicuseft & frater. Illi igitur irafcamur omnes, adverfus illum imploremus Deum dicentes: Contere Satanam fub pedibusnoftris : Nam hic etiam inimicos nobis parit. Quod fi precaris adverfus inimicos, precationem quam ille optat precaris. Ergo fi contra hoftes oramus, adverfus hunc oremus. Cur igitur omiflo co qui vere eft inimicus, mordes tua membra, hac in parteferisimmanior ? Sed contumelia, inquis, me affecit, & rebus meis me fpoliavit. Sed utereftlugendus, isne qui affeusett infuria, an qui fecit injuriam? Nam qui pecuniasluctifecit, a Dei benevolentia femet excuffit , plufquam perdidit quam accepit. Proinde ille eft qui læſus eft. An non igitur orandum eft, ut Deus illis fiat propitius ? Conſidera quam multa pafi fintilli tres pueri, quinihiladmiferant fceleris > exulabant a patria libertate , adduéti fant captivi, factifuntfervi, & inalienam ac barbaramavectiregionem, etiam occidendierant ob fomnium, idque temere, & ſine cauſa. Quid igitur quum effent ingreffi cum Daniele, quid precati funt, quid dixerunt? Profrerne