OCR
— S SD ÿ.10, ferens ampliusex prolixa objurgatione moleftiam, etiam defperans, quod fepe fit, aut ad laqueum aut ad majorem jam perveniat malitiam, Occupandus eft igitur, ne vulnus fiat acerbius, neque quodrecte fecimus, peccando perdamus. Hæc autem dixit, illum, quemadmodum dicere cœperam, ſimul cohibensad modeſtiam, ſimulerudiens ne poſtabſolutionem fieret incogitantior : non enim jam ut perfectum qui {elaverit, {ed metuens ne quid graviusadmitteret,, ita inquit, illam recepi. Qua ex re docemur, quod non folum ad peccatorum naturam, verum ctiam ad mentem habitamque peccantium oportet moderari pænitentiam , quod ipfum tum faciebat Apoftolus. Metucbat enim illiusinfirmitati, coque dixit ne devoretur, ac veluti {ub noxia beftia, velutin tempeftate , velut in procella. Quapropter obfecro vos. Non jam imperat dum obfecrat, non tanquam preeceptor, fed velut aequalis, & illisinfede judiciaria collocatis, {eipfum ponit in loco patroni. Quoniam enim ex animi fententia confecerat quæ volebat , fupplicatione affatim cft ufùs fub alterius partisinitia. Sedage, quid eft quod obfecrat? Ur vincat in illum caritas, hoc eft, ut confirmetur, neque id fimpliciter, aut utcunque inciderit, fed efficaciter. Atque hoc dictum rurfus declarat illorum fummam virtutem, fiqui tantopere dilexerant eum & applauferant , ut ſuper illo etiam inflarentur, cundem adeo fucrunt averfati, uttanto fludio Paulo la borandum fucrit, ut inillum valere finerent caritatem: quorum alterum erat virtusdifcipulorum, alterum virtus pyeeceptoris: quodillitam traétabiles fuerint , quodque hic illos ita compofuerit. Quod fi nunc quoque fieret, haud quaquam peccatores abfque fenfu fui peccarent. Nec enim fimpliciter oportet amare, neque fine ulla ratione quenquam averfari. Ta hoc fiquidem feripfi vobis, ut cognofeerem probationem veltram , an ad omnia fitis obedientes, Non tantum inre{ecando, verum &in conciliando. Vides ut rurfus illis ingerit periculum. Quemadmodum enim illic quum peccaffetulle follicitos reddebat, nifi refecarent peccatorem , dicens: Exiguum fermentum totam con|perfionem Jermentat , aliaque complura : ita hîc rurfus illis inobedientiæ metum injicit, tantum non dicens: Quemadmodum tuncnon proillo, ita & nuncnon proillo magis quam provobis, omnibus eft vobis confultandum , ne videamini contentiofi& inhumani, necin omnibus obedientes: eoque dicit: Za hoc enim etiam feripfi vobi, ut cognofcerem probationem voftram , num ad omnia fitis obedientes. Siquidem illud vidcri poterat invidiæ ac malignitatis: fed hoc maximedeclaratpuram veftram obedientiam, fiad humanitatem eftis alacres promptique. Quandoquidem hoc eft proborum difcipulorum, non folum rejectionem impetranti, fed etiam contraria jubenti obtemperare: unde dixit, ad omnia, fignificans ni obedierint, futurum ut non tam illum quam feipfum dedecorarent , conflata fibi pertinacie fufpicione, videlicet hocagens, ut hinc quoque ftimulet cos adiobedientiam. Atque ideo dicit: Tæ hoc enim feripfi vobis, Quanquam nonin hoc feripferat, fed ideo fic loquitur, ut illosalliceret. Nam pracipua erat caufa, ut illum qui peccaveratfervaret, fed hinc ficillis gratificatur, ut nemininoceat. Caterum quodait, ad omnia , rurfus collaudat illos, renoyans memoriam prioris illorum obedientiz , camque revocansin medium. Cuz auterm aliquid condonats, ego. Videsutrurfus fibi fumit pofteriores, illos quidem negotitduces, fe vero comitem oftendens, quorum alterum lenit animum exafperatum , alterum remollit pertinaciter obfiftentem. Mox ne redderet illos elatos, quafi hujusnegotii auctoritas penes ipfosefict , itaque fieret ut nonabfolverent hominem, rurfus adigit illos ad hoc, dicens fe quoque illi condonafle. Naz & ego fi quid donavi propter vossinquit, feci. Et quemadmodum quum juberet hominem refecari , non paflus eft penes illos eſſe au&toritatem condonandi dicens: Decrevi tradere ejufmodi Satanas ac rurfus afumphit illos in ejus B C D F ſententiæ conſortium dicens : Cengregatis vobis tradere illum: duas res maximas accurans , ut & proferretur fententia, & neid fieret abfque illis, ne yideretur hic’ O Ue RP) ke 246 ine videretur Apoftolus effe praefraétus , ipfofque contemnere: neque illistotum permittit , ne permiffa illis poteftate dimitterent eum qui peccarat, intempeſtive illi condonantes: itidem & hic facit, dicens: Ego jam condonavi, qui priore Epiftola condemnaram: mox ne offenderentur quafi contempti, addit , propter vos. Quid igitur? num propter homines ignovit ? Nequaquam : ideoque adjecit , Tz facie Chrifti, Quid eft in facie Chrifs? Aut fecundum Deum intelligit , aut in gloriam Chritationesignoramus. Vides ut fimulillis & permittit auctoritatem, & rurfuseam adimit, utaltero quidemillosdeliniat, alteroillorum impudentiam excutiat. Caterum non hoc folum hic agit, verumetiam illud, ut demonftret, commune omnium incommodum efle, 4 minus obedirent ; Quod idem fecit initio : Nam tum dicebat, exiguum fermentum totam conſperſionem fermentar: hic turfum, Ne circumveniamur a Satana : breviter ubique fuam pariter & illorum facit condonationem. Sed rem ab initio confidera. Si qus,inquit, contriffavit, non me contriftavit, fedex parte, negravem , omnes vos. Mox iterum: Sufficit ejufmodisncrepatio hac , qua fita pluribus: Hoc eftillius fuffragium & lententia. Sed non eft ufque ad decretum & pronuntiationem , fed rurfus illos facit focios, dicens: Ur contra potins vos donetis & confolemi» ‘ly proptereaobfecroves , ut vincatinillum caritas. Rurfus poftquam in illos contulit totius negotii auctoritatem, adfuam tranfit auctoritatem, dicens: In hoc enim & feripfi vobis , ut cognofcerem probationem vefiram , an ad omnia effets obedientes. Deinderurfusillorum facit gra= tiam , dicens ; Cui antem aliquid donats : mox facit{uam 5 quum ait, & ego fi quid donavi propter vøs. Rurfus & doam & illorum: Naz © ego, inquit., fi quid donavi proptervos, donavi in facie Chrifi: autingloriam Chrifti, aut tanquam & hocjubente Chrifto : qua resillis potiffimum perfuadebat , ut condonarent , propterea quod jam metuiffent non condonare caufam que cederetin Chrifti gloriam, queque illi probaretur. Rurfus commune malum fi minus obediant, exprimit dicens: Ne circumveniamur a Satana. Rectedisitrasovečiav hoc eft, uſurpationemultra juſium. Nonenim jam famit fua 5 fed noftrarapit. Ne vero mihi ita loquaris: folus hic fit prædabeſtiæ : ſed &illud confidera , quod gregis numerus imminuitur, nunc maxime , dum-poteft quod amiferit recuperare. Negue enim cogitationes illius ignoramus , videlicet quod fub pietatis {pecie perdit. Non enim ſolumilliciendo ad ftuprum , verum & diverfa ratione poteft exitiumadferre, puta , immodico pœnitentiæ dolore. Proinde quum fimul cum fuis & noftros ufurpet , dum & ad peccandum incitans perdit, & nobis ad poenitentiam provocantibus rapit, an nonres eft ultra jus alieni ufurpatio? Nec enim illi {atis eft per peccatum dejicere , fed idem facit per poenitentiam, ni advigilemus: unde & merito vocat pleonexiam, quoties vin< cit etiam per noftra, Nam per peccatum ufurpare, proprium illius et: non item per peenitentiam, quod hac noftra funt arma , non illius. Quum igitur & hinc poflit arripere, Confidera quomodo penes illum victoria eft, quomodo ut imbecilles ac miferos deridebit atque incuifabit, fi noftrisnosarmis aggreflurus eft. Nam vehementer ridiculum eft,atque extremi dedecoris,illum per no= ftra remedia, procurare vulnera. Eoque dixit : Nox cnim illius cogitationes ignoramus, vafriciemejus, dolofitatem,’ molitiones, malitiam, fub pictatis imagine faétos incurfus declarans. Heec igiturnosreputantes nemi~ nem defpiciamus unquam, nunguam peccantes de{peremus, ac contra fimus incogitantes, fedafligamus animum ubi deliquimus, nec fimpliciter effundamus verba. Nam ipfe novi permultos, qui dicunt quidem fe lu: gere peccata, quum interim nibil præclari faciant, ſed jejunant quidem, afperis veltibus induuntur; caterum appetentiores funt pecuniarum quam caupones & negotiationes exercentes, magis vincuntur iracundia quam feræ , magifque gaudent aliorum accufationibus, quam alii fuis laudibus. Noneft hac peenitentia. Imago tantum eft & umbra poenitentiz, non peenitentia, De his A Tom. VITI, Où itaque