devovere. Quandoquidem: etiam fi ad ipla malitiæ ba¬
rathra fuerimus deduéti , fieri poteft ut nosip{os indere¬
vocemus, & ommidepofita malitia ad meliorem frugem
redeamus. Deinceps quidait? Fura mihi per Deum > quod
non abolebis fermen meum poft me, nec obliterabis nomen
menm de domopatrisme. Rex privatum rogat: qui dia¬
demate cinétus eft, fupplicem agit pro filiis fuis, obfe¬
crat exulem , & hoc iplum arguit virtutem Davidis,
quod hoftis aufus fit hæc ab hofte petere, Nam quod
jusjurandum exigit, non co facit, quod diffidar Davidis
moribus, fed quod repatet quot malis illum affeciffet.
Fura mihi te non aboliturum femen meumpoft mes hoftem
fils {uisrelinquit tutorem, fuafque prolesin illiusdepo¬
nit manus, dum his verbis filiorum ac Davidis manus
apprehendens, Deum fequeftreminducit. Quid igitur}
Davidé Num velleviter diffimulatione & ironia ad hac
ufus eft? nequaquam; Sed protinus annuit, quodque
petebatur, conceffit, ac mortuo Sasle, non modonon
occidit illius pofteros, fed tum plura piceftitit,, quam
erat pollicitus. Siquidem filium ejus quum eflet claudus
acdebiliscruribus, infuam ipfiusdomuminduxit, ſuæ¬
que menfæ fecit participem, fummo illum honore di¬
gnatus, necerubuit, necoccultavit, nec arbitratus eft
regiam menfam claudicatione pueri dehoneftari > fedde-!
corari potius ac lautiorem fieri. Quotquot enim cum |
illo difcumbebant , abibant magnam philofophiæ do¬
&rinam confecuti. Cum enim viderent Saz/is filium,
illius qui tanta mala patrarat adverfus Davidem , Suo
in honore haberi apud ipſum, etiam fi feris omnibus)
fuiffentimmitiores, pudore tamen ac rubore cum omni¬
bus inimicis redibant in gratiam. Quanquam fi etiam
ipfe aliunde illi cibum dari jufiflet, certumque viétus:
modum ordinaffet, valde magnum erat: fed illum ad
fuam ipfius menfam recipere, eximiæ cujufdam eft phi¬
lofophiæ. Scitis profecto, non effe facile » hoſtium fi¬
lios diligere: Quid dixi diligere? non odifle, non per¬
fequi, magnum eft. Itaque multi, defunétis inimicis,
inillorumliberos, iramquamineoshabebant, effude¬
viventem inimicum obfervavit, & illo defun&o, bene¬
volentiam quam erga illum gefferat , filiis exhibuit.
Quid illius menfa fanétius? quam cingebant filiihoftis,
hoftis inguam occidere conati. Quid illo convivio fpi¬
ritualius? in quotam multe abundabant benedictiones.
Angelo potius quam homini erat plaufibile, Siquidem
inimici filios amplecti &amate , &cillius filium, ‘qui to¬
tiesipfumtentaffet e medio tollere, atque id moliensex¬
ceflerate vita, facitut ille chorus celebretur.
Hoctù quoguefacito, cariffime, & viventium & mor¬
tuorum filios foyens: viventium quidem ut hoc modo
parentesillorum tibi concilies > defunétorum vero filios
curans, ut a Deo multum tibi pares favorem , pluri¬
mifque coronis decoreris, utque innumeraab omnibus
vota precelque confequaris, non ab iis tantum quituis
beneficiis adjuti funt, verum etiam ab iis qui viderunt.
Hoc pro te itabit in illo die, magnique tibi futuri funt
patroni in articulo. judicii, hoftestuo beneficio adjuti:
magnaque ex parte a peccatis liberaberis, & repofces
mercedem. Etiam fi innumera commiferis peccata, fi
proferas illam precationem que dicit: remittiteinimicis
Vefiris, & Pater veffer remitter vobis peccataveſira: mul
ta cum fiducia commifforum omnium remiflionem con¬
fequeris: atque hie interim, bona cum {pe vives, ha¬
biturus omnes amanter erga teaftectos. Quum enim vi¬
fieri poterit, utnonaffectent tibi amici , cagna dugiol
fieri, & omnia tua caufa tum facere tum pati? Porro
quum tantum apud Deum tibi pares favorem., quum
cunétos habeas omnia bona tibi comprecantes , quam
fenfarus es moleftiam, autiquis te vitam viyat felicio¬
rem? Hæc in hac vita non tantura miremur, yerum
ctiam factis exfequamur, ac obambulantes , inimicos
perlcrutandi gratia, fuos quifque fibireconciliemus, &
ex inimicis finceros reddamus amicos, Quod fi etiam
excufatione fuerit opus, veniaque ab ipfis petenda fuc¬
rit, ne recufemus, etiamfi ipfi fucrimus injuriaaffecti.
Tia MERA T On OA 162
.
| Hoc paétocopiofior nobiserit merces, hoc pagto major
fiducia, hoc patto coelorum regnum haud dubiecone¬
quemur, munificentia & bonitate Domini noftri Jefu
Chrifti, cum quo Patri fimul & fanéto Spiritui gloria;
imperium , honor, nune & femper & infecula feculo¬
rum, Amen.
Quum Presevrer Esser Drsicnarus,
De fe ac de Epifcopo, deque populi multitudine
SERMO.
NE vera funt quæ nobis acciderunt, num reipfà
gelta funt, nec falfi fumus, neque quæ nunc fiunt
funt fomnia? an vere dies eft & vigilamusomnes? Et
quis credat quodindie, quum fobrirfunt ac vigilant ho¬
mines, adolefcens nullius rei & imperitus, adtantum
dignitatis faftigium fubyeQus fic? Nam noéte taliaace
cidere nihil fit incredibile. Tum enim quidam & cor¬
poreclaudi, &adeotenuesut ne neceffariusquidem fup¬
petat vi@us, in fomnis fibi videntur integris membris 5
& formofi, & regali frui menfa; Sed que videbancur
fomnus erat, & infomniorum ludibria. Siquidem heec
eftnatura fomniorum, vafraquædam ac verfutares eft,
ac prodigiorum artifex gaudet novis & incredibilibus f=
mulachris illudere. At vero nec interdiu > nec revera
forfitan aliquis videat hoc accidere: Verum omnia nune
contigerunt, facta funt, perfeéta fiint, quemadmo=
dum videtis, hæcinquam fomniorumwifisincredibilio¬
ra. Et civitas tanta magnitudinis, tam celebrisacho¬
minibus differta, populus & multus & admirandus ad
meam inhiat exiguitatem ; tanquam a nobis magnum
quiddam ac preeclarum auditurus. Atqui etiam fi mihi
amnium more proflueret oratio, fique vérborum fontes
effent in ore meo, protinus, ex tantee multitudinisad
audiendum concurfu, metu fifteretur profluvium, &
in diverfum fluenta refilirent. Nunc vero quum tantum
abfimus a fluminum ac fontium copia, ut exiguæ plu¬
violæ mediocritatem obtineamus, qui fieri poffit, ut
me non deficiat tam exiguus fluxus , metu arefactus,
idemque eyeniat , quod in corporibus folet accidere?
Quidacciditin corporibus? multa frequenter quæ manu
tenemus , que digitis ftringimus, præmetunobisex¬
cidunt omnia, diffolutis nervis noftris , corporifque vi¬
gore remiffo. Itidem mihi profe&o nunc metuseft, ne
idem eveniat in animo noftro, videlicet ne que multo
cum labore excogitavimus, quanquam & haec fine per¬
quam exilia parvique momenti, præ pavore veniant in
oblivionem, & evanefcant , abeantque animum noftrum
defertum relinquentia. Quapropter pariter omnes tum
vos qui cum imperio eftis, tum vos qui paretis imperio ;
obfecro, ut quantam nobis anxietatem injeciftis veftro
ad audiendum concurfu, tantundem nobisaudacie in¬
{piret precum veftrarum diligentia, fi rogetis illum qui
dat fermonem Euangelizantibusvirtute multa > utnobis
quoque det fermonem in apertione orisnoftri, Nullus
omnino vobis totac tantis, labor erit unius adoléfcentis
animum timorediflolutum , denuo compingere. Quin
& par fuerit, ut hoc quod nunc petimus, præftetis:
quandoquidem tantam procellam fübivimus propter
vos veftramque caritatem , qua nihil violentius aut
imperiofius, ut que nos non admodum dicendi pe¬
ritos, ad dicendum pertrazit, effecitque ut ad doéiri¬
ne ftadium exueremur, licet antehac hoc paleeftra
genus nunquam attigerimus , fed femperin auditorum
ordine, quieto filentio frui foleamus. Verum quis fit
adeo durus & immobilis, ut iftum veltrum conventum
filentio prætereat, & amicosna&usaudiendi {tudio fa¬
grantesnonalloquatur, etiamfi omnium hominum effet
infantiffimus.
Cupiebam equidem primum in Ecclefia dicturus,
proœmiorum primitiasilli dicare qui linguam nobis hane
dedit, nimirum Deo., Atque ita fane fieri oportuit: ne¬
queenim areæ tantum ac viparii lacus, verum etiam ver¬
borum primitias oportet verbo- perfolvere , multogue
magis verborum quam actionum. Quin ctiamutad vos
hic fruétus magis pertinet, ita ipfi Deo quihonoratur ,
\acceptior eft., Botrum enim &ariftam {uo terra emittit
Tom. VITT. gres