OCR
159 Jeannis CuRysosTomi DE DaviD ET SAULE 160 ze furore,ad tantum properante nefas. Dum enim fatel- A enim, noverat inquam certo, non eum qui patiturinTites fos David cohibet ne Saxlem occiderent, præfenti! |juriam, fed qui facit , lachrymis ac lamentis cffe diquidem vitæ profuit: cæterum quum mitibus verbis} /enum, utqui ledatfeipfam. Hoque prolixa apud illum malitiam exanimo depellit, futuram illi vitam æterna-| jexcufatione eftufus, nec prius deftitit, quam & hoftem que largitus eftbona, quodquidemerat inipfo. Quo-| |commoveretad excufationem cum lachrymis ac lamenties igitur Daviden laudas ob ipfius manſuerudinem,| ftis. Pofteaquam enim ploravit vocemque amaram emimagis llum lauda, quod Sanlere-immutarit. Siquidem| fit, pofteaquatn clare ejulavit, quid dicat audi: jupior multo minus eft propriis temperare cupiditatibus, quam; | tu me es 4 quoniam tn mibi vetribuifti bona, ege vero redalienum vincere furorem, quam cor ira intumelcens| |didiribi mala. Vides ut fuam ipfius damnat malitiam , ac compefcere; eque tanta tempeftate tantam facere tran-| \jufti virtutem prædicat, nulloque cogente fefe purgat, quillitatem , quam oculos homicidium præ fe ferentes| |fdem tu facito, quum hoftis inciderit in manus tuas, calidis implere lachtymis.Atque hoc eftituporisac mira-) [noli accufare lum, fed teipfum purga, ut illum perculi plenum. Etenim {fi Sau? fuiffet homo moderatus&| |pellas ad fuiipfiuscondemnationem. Nam fi nosaccufeæquus; non admodum magni eratnegotii, ad folitam | B (mus, exafperatur; Sin nos excufaverimus, ille reverirevocare virtutem. Atefferatum &adextremamproye-| |tus noftram humanitatem, mox feipfum condemnabir. Gum malitiam, jamque ad czedem properantem brevi Hoc pacto fimul &redargutio fit carensfufpicione, & temporis momento ficafficere , ut omnemillam amari-| [ille omnem exuit malitiam; quod &hîcevenit: quum tudinemevomatex animo, quemnonobfeuretomnium;) | tacetis quiaffectuseratinjuria, isquifecerat multacum qui unquam fuper#philofophiæ doétrinaclarum prome-| |vehementia feipfum accufat. Neque enim fimpliciter ruere nomen. dixit > feciſti mibi bona: ſed, retribuiſti mibi bona, hoc Et tu igitur £ quando hoftisincideritinmanustuas; | |eſt, pro infidiis, procede, pro malisillisinnumerabiline illud {pecta, quomodoillum ulcifcaris innumerifque| |busmagna mihirependifti beneficia; Atego ne fic quiconvitiiscon{perfum emittas, fed quomodo fanes, quo-| |dem factus fum melior, fed poft illa tua benefacta permodo ad fobrietatem reducas : neque prius defiltas| | feveravi in malitia : tu vero ne fic quidem es immutamnia tum facere tum pati, donec tua manfuetudine{u- tus, fed conftanter tuum obtinuiftimorem, nositerum peraris illius truculentiam. Nihil enimhumanitatepo-| | atque iterum tibiinfidiantes, beneficiis profequens. In tentius, quod ipfum quidam declaravit dicens: Sermo G ifce fingulis verbis, quot coronis dignusapparuit Damollis confringit ofa. Arqui quid offe durius? Ettamen\ ` | vid? Quanquam enim os Saulis ifta fonabat, fapientia fi quis æque durus fic &rigidusacprefraétus, nihilo-| |tamen & ars Davidiseainanimum illius infeverat. Reminus facile yicerit, qui illum mantuete tractet. Ac} jnuntiafti, inquit, mihi hodie, qui mihi fecerisbona, rurfus: refponfio (ubmiffa avertit iras. Unde liquet, ut) | quummeDominushodie concluferit in manus tuas, nec hoftisirritetur, ‘aut reconcilietur, magisintua potefta-| | occideris me. En rurfus de aliena virtute perhibuit teteellè quamillius. Nonenim iniisquiiracommotifant,| |ftimonium, videlicet, quod benemeritus non tacuerit, {ed in nobis fitum eft, ut velextinguatur illorum ira,| |neque diflimularit, fed accedensnarrarit: non quidem vel ad majusirriteturincendium. Et hocitemqui priora| ad oftentationem, {ed ipfis factis illum docere cupiens, dixit implici declaravit exemplo : quemadmodumenim,| | fe denumero eorumefle, quiRegi bene cuperent, ejuf inquit , fi infles in (cintillam ignis , excitas incendium,) | que commodis profpicerent, non eorum quitenderent Contra lt infpuas 4 extinguis, © utrumgue tibi in manuefi;| \infidias: tum enim fas eft propria commemorare benequoniam urumgue, inquit, ex ore tuo proficifcitur. Idem) | facta, quum infignis hinc fperaturutilitas. Nam quofit &ininimicitia proximi, fi inflatosac yecordes inge-| 1, ties nulla data occaſione jaétat quis ac deprædicatſua in ras fermones, excitasignem illius, accendis carbones; | alium beneficia, nihilo potior eft exprobrante, CzeteSin mitesacmoderatos admoveasfermones , priufquam| | rum quotiesidfacit, ut correpto perfuadeat & malam de exardefcat, iramommnem extinxeris. Nedixerisigicur,| | ipfo opinionem habentem flectatindiverfum, is & cu hee aut hee audivi, guum hæc omnia fintintua pote-| | rator eftbeneficus. Quod fane fecit & hic David, haud flate. Hoc enim paétoivam velutifcintillam, velextin-| | quaquam a Saule gloriam captans, fed iram in illo radigucrevelaccendere; furoremquevelexcitare, velcon-| | catam evellere ftudens. Atquehocnomine Szu/ collautra fedare in te fitum eft: quum viderisinimicum, fiini | davit cum, quod & benemeritus effet, & merita fina mentem veniat, quam multa tum audieris, tum per-| | commemoraflet. Dein quum Saul referre gratiam cupeflus fis molefta, fac omnium horum oblivifcaris.| piens, non inveniret ullam parem, ipfum Deum illi pro Etiam fi recorderis, tamen fac ea calumniatori impu-| {e conftituit debitorem, ita loquens : Si inveniet aliquis tes; collige yero fiquidunquam humanitervel dixitvel| |izimicum ſuum in anguſlia, & dimittet illumin via bona, fecit. Si in horum recordatione commoratus fueris,| & Domini reddet illi bona, quemadmodum fecifti tu hoocyusdiffolvesinimicitiam: Quod fieftanimusillumin-|_ die. Quid enim poterat Szu! reponere dignum meritis, cufare cumque inimico expoftulare, fac prius abjicias| © | ctiamfiregnum dediffet, cum omnibus oppidis? neque animi motum, iramque extinguas , ac tum cum illo) |enim oppidamodo, & regnum, verum & vitam ipfam expoftula, tum argue, &facilepoterisvincere. Siqui-) donaratilli David: ille vero non habebatalteram vitam , dem ira commoti nihil {ani poterimusunquam vel dicere) | quam rependeret: eoque illum relegat ad Deum, & velaudire; Sedaperturbatione liberi, necipfiverbum| | ab illo manaturis pramiishonorat: pariter & hunc lau afperius unguam emittemus, nec aliisacerbeloquenti-/ |dans, & univerfos erudiens , qued tum majora nobis bus, codem modo audiemus: neque enim ipfa perinde) |apud Deum præmia repofita funt, quum proinnumeris natura corum que dicuntur, atque animus odio occu- beneficiis in hoftem collatis, diverfa recipimus. Poft patus , nos exafperare folet. Frequenter enim fit ue) hæc ait: Ecce agnofco, quod regnans regnabis , quodque quum cadem convitiaaudimusab amicisjocantibus face-| |regnum Iſrael conffituetur in manu tua. Et nunc jura mitiifve ludentibus, aut apuerisparyulis, nonfolumnul-| {hi per Dominum, quod non aboliturus fis femen meum pop lam fentiamus moleftiam, neque incrudefcamus, fed) | me, nec extinguesnomen meum dedomo patrismei. Sed dic, rideamus etiam atque exhilaremur, coquodillanonau-| p|obfecro, undeiftucfcis? peneste funtexercitus, penes dimus animo affećtu corrupto: neque mente ira præ- te {unt pecunie, arma, civitates, equi, milites, brevioccupata; Itidem ininimicis, fi extinxeris iram fi ter univerfa Vis apparatus regi: hic contra defertusac odium: ejeceris, nihil corum que dicuntur, te poterit| |nudus, nec civitatem, necdomum, nec familiam haoffendere. : bens. Undeigitur, tequefo, iftaloqueris? Nimirum Quidautem loquar de yerbis ? Ne facta quidem offen-| |ex ipfis Davidis moribus, neque enim nudus &inermis derint: quemadmodum ne beatum hunc quicquam ho=| |acdefertusme armatum, tantaquecircumyallatum porum offendit: fed quum videret inimicum adverfusipfus| |tentia fuperaffet, nifi Deumhaberetadjutorem. Porro incolumitatem belligerantem, hujufque gratia nihil in-/ |qui Deum habetfaventem, omnibus eftpotentior. Vitentatum relinquentem, nonfolum non eftexafperatus,| |des adquantam philofophiam Sau? poft infidias deduétus verum magisilliusindoluirmalis: quo vehementiusinf-| fit? vides quî ficri poflit, ut inimicus omnem exfpuat diabatur ille, hoc impenfius cum defleyit, Noyverat) malitiam, immutatyfque ad meliora feferecipiat y Ne i velimus