OCR
139 D € ARE vai ED Rana SERA. LEE 140 non priusdefiftamus confulendo quacunquedere, quam viderimus admonitionem ad effeétum perveniffe. Etenim quihodie de eleemofyna, cras dé orande, perendie de humanitate , deinde rurfus de animi modeftia diGerit, nihil horum in auditorum animis perhcererecte| poterit, ab hocadillud, ruifus abillo fempér alio tranfiliens. Sed neceffe eft ut qui velit orationem in auditorum animis fraétum deftinatum affequi , nonante defiftat iifdem de rebusadmonensconfulenfque, nec prius ad aliud quippiam tranfiliat, quam confpexerit fuperioremadmonitionem in cis bene fxam acradicatam. Idem hoe facere folent praceptores. Non priusad fyllabas, hoe eft, litterarum conjunétionem adducunt pueros, quam elementorum cognitionem in eis viderint rete “ confirmatam. Hefterno igitur die parabolam vobisde decem denariis, ac decem millibus talentorum enarrantes, oftendimus quantum effet malum , injuriarum meminile. Quem enim decem millia talentorum non perdiderant, hunc centum denariiexitio demerferunt, ac veniam pro debitis conceflam, in irritum revocarunt, debitaeque pecunie condonationem diffiparunt, eumque gui fucrat a criminibusliberatusin judiciumretraxerunt, atque ipfum debitorem in carcerem conjecerunt, denique immortali fupplicio tradiderunt. Sed hodie sej diverſo argumento dicere tentabimus. “Oportuit ee de humanitate acmanfuetudine verba facientem, e domo atque ex fefe iftius præclaræ philofophiæ exempla præbere, atque ita demum fimul & verbis eam docere, & faétis ad caminftituere. Quoniamautem nosab hac virtute longo abfàmus intervallo, uno quopiam € numero fan&orum inmedium producto, oculifque veftris fubje&o, perfpicuam quandam ac potentem vobis admovebimus exhortationem, admonentes ut dum velut ad archetypi cujufdam æmulationem adhortamur, admoncamus & nosipfos. Quis igiturin medium proferendus eft, de humanitate di&uro? Quis vero alius, quam isqui ceelefti teftimonio laudari meruit, ob hocipfurn maxime fufpicien| | | B dam cor meum. Porro pofteaguam Deus pronunciavit, nulla contradicendi reliqua eft occafio. Nam ulliuscalculus incorruptus eft, co quod Deus necad gratiam, nec per odium judicat, fed promera animi virtute fert fuffragium. At non obid tantum. huncin medium produximus, quod Numinis fuffragio fucritlaudatus, verum etiam quod fit de numero corum qui fub vetere Lege fant educati. Siquidem fub Lege gratiæ exftitiffe quempiam ab ira purum, & inimicis deliéta condonantem, ac parcentem iisa quibus fuerit moleftia affectus, nihil fane mirum: yidelicet poft Chrifti mortem, pofteaquam ille tam clementer nobis omnia peccata remifit, poft tot præcepta referta Euangelicæ philofophiæ, Cæterum in vetere Teftamento quum lex permitteret oculum pro oculo effodere, ac déntem pro dente extundere, cumque qui læfiffettalionis æquilibrio ulcifci | aliquem exftitifle qui præceptorum fines tranfilierit,| atque ad Apoftolicam pervenerit philofophiam, quem| hominum fi audierit, nonadducetih ftuporem ? Quem fi quod audivit nequaquam imitetur, non pune nal) venia, omnigue excufatione è Sed ut exaftius pleniufque hujus Davidi virtutem cognofcatis: concedite mihiurorationem paulo altiusrepetam, ejufque benefacta commemorem que beatus ille vir im Saslem contulit. Nam non ulcifcieum qui fimpliciter inimicuslæfit, nihil miriet. At qui hominema fe multis affectum beneSiciis, fed qui pro benefa&isbeneficum femelatque iterum imo frequenter interficere conatus fit, pofteaquam in manus incidiffer, ut jamliceretoccidere, fuftinuit, non ipfum dimittere tantum, verum etiam exaliorum inidiisetipere, pracfertim quum feiret illum poft eadem moliturum, quid is reliquum fecit, quod ad fummam philofophiam poffit adjungi? Quibus autem beneficiis David affecerit Saulem, quando, & quo patto , paucis enarrantem me fuftinete. Quumaliquando Fudes bello difficillimo premerentur, adeo ut omnes pavore effent confternati, nec quifquam auderet erigere caput, fed præ oculis habentibus, quotidieque mortemiexfpeétantibuscunétis, ut vitam agerent miferiorem iis, quidegunt in teterrimo carcere, hic ab ovibus veniens ad exercitum, quum per ætatem nec artem bellandicallere [iodio ac laborum militarium rudis effet, ipfe pro univerfis bellum inferecepit, ac feliciterrem geflic, fupra quam quifquam fperaffer. Quanquam etiam fi virtuti defuiffer eventus, tamen ob folamanimi promptitudinem egregiumque propofitum coronandus erat. Jam fi quis e numero militum ætate vigens facmnus hoc defignaffer , nihil fuiffet mirum, videlicet id poftulante militari lege. At qui ufque adeo nullam yidebat neceffitatem huc adigentem, ut multos etiam haberet dehortantes: Nam &frater illum increpavit, & Rex perfpiciens illum nondum etate maturum ac periculis perferendis inhabilem cohibuit, ac manere juflit, dicens: Mov poterisire, quoniam pusr es, ille vero vir eft bellator ab advlefcentiafua: attamen quum nulla illum provocaret occafio, fuapté fponte & exsfele divino accenfus zelo, patriaque caritate, perinde quafi oyes cerneret verius quam homines, & quafi canesinvaturus effet, potius quam tamnumeroſum hominum exercitum, adeo intrepide ad Barbaros cucurrit : idque temporis tantam erga Regem follicitudinem declaravit, ut illum etiam ante piælium ac viétoriam in faciem proftratum erexerit: Neque enim factis modojuvit illum, fed ante factum etiam verbis hortatus eft bono animo ut effet, ac perfuafit,, utque de eventu bonam conciperet fpem , effecit, ita loquens: We cozcidat cor Domini mei in ipfo, quoniam fervus tuns ibit pugnabitgque cum alienigenahoc. Quælo num hoc parum vi~ detur, nulla neceflitate compulfum, fuam ipfius vitam prodere , & in corum utilitatem a quibus nihil unquam acceperat beneficii, in medios hoftes irruere? An non par erat, hunc poft tale facinus ornare titulo Domini columnis inferipto , & publicum civitatis fervatorem lappellare ? qui& regnidecus, & civitatum fundamenita,.& omnium viram opitulante Dei gratia fervarit? Quod eſſe poterat aliud beneficium hoc majus? Neque enim in gloriam aut potentiam, fedinipfam ipfiusvitam beneficium hoc contulit, &ab ipfis mortis portis revocavit. Atque hoc beneficium pervenit ad hominem. Per illum deinde vixit Rex, ac principatum obtinùit. Et poftea, quam ille repofùit gratiam? Nam fi quis perpendat præclare geltorum magnitudinem, etiam fi Rex a fuo capite detractam coronam David capiti impofuiffet, nunquam parem retuliffet gratiam, fedampliorem debuiffet.Hic enim & vitam & regnum illi donavit, ille vero huic regnum tantum erat ceflurus. Verum tamen confideremus relatam pro benefactis gratiam. Que tandem erat illa? Deczetero & ab illo die fufpeétum ha= buit David, & abillometuit fibi. Cur & quam ob caufam? Nam & fufpicionis caufa commemorandaeft. Neque enim protinus quicquid aliquis dixerit, idem dicit effe juftum. Quanquam erga eam qui animam impendit, vitam dedit, quæ poterat cfe jufta fulpicionis caufa? Sed tamen ipfaminimicitiæ caufam infpiciamus, ut aliquid diſcatis ,quod nec ipfa vićtoria fit inferius : quodque David fit honore dignus, ob eaipfa propterquæ deinceps venitin fufpicionem &infidiisappetitus eft. Qua igitur erat {ufpicionis caufa? Pofteaquam Barbari illius caput abftulit, & fpolia geftans rediit: Exierunt, inquit, zsulieres canentes ac dicentes: Percuffit Saulén mil~ libus fuis, & David in decem millibus fuis. Et iratus efè Sanl & fifpettum habuit David ab co dic ac deinceps. Cùjus obfecro rei gratia? Etiam fi hæc præter meritum fuiffent diéta, ne fic quidem oportebat hoftilem in Davider gerere animum. Sed pofteaguam ex rebus geftis, illius erga fe benevolantiam habebateompertam, quippe qui nullo cogente autcompellente, fuapte beneyolentia tantum fubiffet difcriminis, non oportebat deinceps quicquam de illo fufpicari mah. Nuncautem ecce etiam ipfa laus dabatur promerito, & fifaseft vera proloqui , in Saulis gratiam illa diéta funt potius quam in Davids. Debebat autem effe fualaude contentus, quod illi tribuiffent mille. Cur igitur indignatus eft, quod David tribuerint decemmillia? Etenim fi per ad ellum