cadunt, fufticiunt ad declarandum quanta fit vis fanétæ
deprecationis.
Sed fortaffe preftiterit , ut ad divinas Scripturas ve¬
niam, ut ex ipfius Chrifti verbis difcamusopes, quas
deprecatio comparat his, qui ftudent per omnem vitam
in €a verlari. Dicebar autem, inquit, ¢ etiam parabo¬
lambuc [pettanters, quod oporteatfemper orare. Fudex qui¬
dam erat in civitate quadam, qui negue Deum metuebat s
neque hominem reverebatur: vidua antem erat in civitate
ila, © venit ad illum, dicens: Vindica mede adverfa¬
rio meo, & nolebat aliquamdiu: poſtea vero dixit apud
fefe: Tamerfi Deum nonmetuo, nec hominem revereor y ta¬
men quia mibi molefta eff vidua, vindicaboeam , netan¬
fupplicans? Quantam bonitatem, quantam humanita¬
‘tem erganosexhibebit Deus, qui non modo femper cu¬
[pit mifereri , punite nanquam , yerum etiam ob ine
‘fienem erga genus hominum cavitatem , & fupplicia
‘comminatur nobis, & ingentia preparavit premia, ut
& metus fuppliciorum avceret a vitiis, & premii pes
exftimularet ad virtutem. Nonpoffum ab iniquo judice
| |cogitationem avertere , contemplansinillius praeter na¬
\| turam manfuetudine, ineffabilem Dei bonitatem. Et¬
enim fi is qui nunquam cogitaret quicquam humanitatis
cuiquam preeftare, fubito mutatus, mifertus eft viduæ
rogantis, quantam erga nos Dei follicitudinem e cœlo
p |deportabit deprecatio? At hæc quantum valeat ac poflit
fanéta precatio velhinccognofcaslicebit, ficonfideres ,
quantum bonorum , fingulis diebus , ac fingulis horis
ditam eletorur ſuorum clamantium ad'ipfumnotte av die,
"e> patientiam habebit fuper illis? Dico vobis quod faciet
vindilam illorum cito. Difcamus;fratrés, fapientiam in
noftra, non quanta eft, fed quantum nobis datur affe¬
dum {efedemittunt, ac pretiofos lapilloshis qui verfan¬
tur in terra deferunt. Nosverodivinarum Scripturarum
mate ferutantes, in ipfum fpiritualis fapientiee profun¬
dum, quantum quidem in nobis eft, decurramus, &
vobisadteramus thefaurum bonum meliusornantem ani¬
mas, quam orhant Regum capita ¢ gemunis contexte
corone. Nam harum quidem pulchritudo, fimul cum
ipfa vita marceſcit: Cæterum qui doétrina Spiritusco¬
ronat animam, cum hîcinterim cum omni mentisfecu¬
ritate vitæ tempus exigit , tum poft hujus vitæ finem ,
cum omni fiducia accedit ad tribunal Chrifti , plenus
virtute, & ab omni vitio purus. Quem igitur thefau¬
rum e profundo Scripturarum adducimus ?_Nonipfum
profundum attingentes fapientiæ , fed co ufquedefcen¬
dentes, quoufque concedit Chriftus, qui homines in¬
vitans ad orandum , & utilitatem hinc proficifceatem
commendare volens animis noftris: judicem quendam
inducit, improbum ac fævum, qui pudorem omnem
ex oculis abjecerat, quique Deitimorem ex anima pro¬
pulerat. Atqui fatis erat jufti clementifque judicis per¬
fonam propoluifle, ut hujus juftitia collata cum Dei bo¬
nitate, demonftraret quantum valeat deprecatio. Et¬
enim fi benignus ac manfuetus homo placide recipit qui
fupplices accedunt , quanto magis idem facturus eft
Deus, cujus tanta eft erga mortalium genus benigni¬
tas, ut non folum noftram excedat intelligentiam , ve¬
rum etiam major fit quam ut hujus magnitudinem, An¬
dixi , judicis perfonam inducere. Nuncautem judicem
propofuit immitem, impium, & inhumanum: in cæ¬
teris quidem implacabilem, ad preces vero benignum
ac manfuetum ; videlicet ut intelligas, quodomnis pre¬
catio ingenium etiam malum, facile ad mifericordiam
& clementiam pertrahit. Quam igitur ob caufam hoc
fecit Chriſtus? Ne quis omnium ignoraret, quantam
vim habeat deprecatio, atque idcirco poftquam judici
omnium immanifimoadhibuifet viduam , eumque præ¬
ter naturam oftendiffet fastum ex improbo humanum ,
ad Patrem fuum parabolam transfert, ad illum, inguam ,
bonum, manſuetum, mitem, humanum , miſericor¬
dia faa vincentem peccata mortalium , condonantem
errata plurima, tolerantem quotidie in fe diéta convi¬
tia, diflimulantem honoremhaberi Daemoniis, {e con¬
tumeliis affici, filium fuum innumeris incefli convitiis ,
aliaque ferentem atrocia dicenda pariter ac filenda: &
tamen fic convitisaftectus adeo manfuete tolerat. Quod
protinus miferebitur? Audite, inquit, quid judex in¬
juſtus dicat: Tametfi Deum nontimeo , nec hominem reve¬
reor, attamen quoniam mihi negotium faceſſit , vindicabo
illam. Quid ais? Quod non potuit metus, hoc potuit
deprecatio è Ac minæ quidem & ultionis ex{pectatio ,
non commoverunthominemad juftitiam: caterumubi
rodiit vidua fupplex , judicem ex feroċi manfüctum
reddidit. Quid igitur conjectandum eff de benigno Deo,
accipiant, hi gui jugiter Deo fupphcant. Quem enim
fugit, quod Solis, Lune, Stellarumque lumen, quod
coli temperiem , ac variam, alimentorum copiam,
quod opes, quod vitam , denique quod alia innumera
bona cunétis ex æquo mortalibus largitur Deus, juftis
pariteracimpiis, videlicet ob immenfam fuam humani¬
tatem qua afficitur erga nos. Porro fi nec rogantesnec
poftulantes, tantaquotidie milericordia profequitur ,ac
refocillat, quantis bonis probabile eft fruituros eos, qui
omnem yitam precibus & obſecrationibus vacarunt ?
Age jam & illudexponamusvobis, quam multis fän¬
\étis datum fit, deprecationis precfidio feryare, non fo¬
C ilum gentesac civitates, verum etiam orbem univerftim.
In mentione vero deprecationis primus occurrit Pauls ,
dignus cujus mentio fiat, Paul , inquam, ille infatia¬
bilis Dei cultor, & communis pater ac progenitor fer¬
vorum Chrifti. Tile igitur cuftos orbis terrarum , per de¬
precationem ac afliduam obfecrationem , omnes gentes
falvas fecit, femper illud dicens nobis: Alujus ret gratia
fieito genna mea ad Pairem Domini nofiri Fefu Chrifli, ex
quo omai cognatio incalo © in terra nomindtnr, ut detvo¬
bis jaxta abundantiam gratia fue virtute corroborari per Spi¬
“ritum ipfius utinbomine interno, imbabitet Chriftus per fi~
dem in cordibus vefiris. Vides quantam vim habeat pre¬
catio & obfecratio? Ex hominibus facit templa Chrifti.
Et quemadmodum aurum , lapides pretiofi ac taarmiora
confítituunt domos Regum , fic deprecatio templa Chri¬
fti, utinhabitet, inquit, Chrifusin cordibusvefiris. Quid
fublimius ad laudem deprecationis adferri poflit, quam
quod templa facit Dei? quem cœli non capiunt ,is in ani¬
po ingreditur, viventeminprecibus: Calum, inquit ,
mihi fedes ef, terra vero{cabellum pedum meorum. Quam
ae adificabitis mihi, dicit Dominus, aut quis erst lo¬
\cws requiei mea Quam domum Paulus ædificat fandis
obfecrationibus? Flee, inquit, genuamea, ad Patrem
Domini nofiri Fefu Chrifi, ut inhabitet Chriftus per fidem
in cordibys vefirs. Quin & illinc intelligi poterit quanta
fit vis fan&arum precum, quod Paulus per totum or¬
È \bem terrarum velutalatusdifcurrens, in carceribus ha¬
|bitans, flagella fuftinens, geftans catenam, vivens in
fanguine ac periculis, infuper & Dzemones dejiciens ac
mortuos excitans, morbos abigens, in harum rerum
nulla fiduciam pofuit fervaridi homines , fed precibus
communiit orbem, poftque miracula, poft excitatos
mortuos, ad deprecationis præfidium accurrit, non
aliter guam athleta, a corona ad palæftram: quando¬
quidem, & mortuorum excitationem, reliquaqueomnia,
{uppeditat deprecatio. Quam enim yim habentin arbo¬
ribus aque, hance in vita fanétorum habet deprecatio.
Paulus hac medio noétis rigans animam, omnia facile
perpeffus eft quamlibet acerba , non aliter præbens tere
gaverberibus, quam fi fuiffet ftatua. Sic in ALacedonia
carcerem concuflit, fic ceu leo quifpiam, precationè
difrupit vineula, fie carceris cuftodem eripuitab erro¬
re, fic Demoniorumtyrannidem difcuffir. Quin &illa
novimus , quæ ſcribir ad univerſos homines: Depreca¬
tioni infate, vigilantes in eain gratiarum attione, orantes
ſimul (> pro me, ut detur mibifermo in apercione oris mei »
ad libere prologuendum myfterium Euangelii. Quid ais?
T'antam nobis fiduciam deprecatio prebet, ut pro Pas
Jonon yereamurorare ? Quis milesaufit pro magno du¬
Tom. PELI. Pa ce