OCR
TOL HA ME Ll A S TE nOr OTAN BA 104 Oditenim hoc Deus & averfatur, ficutcontra, compofitumac modeftumamat expetitque. 4d quem, inquit, | refpiciam > nifi ad manfuetum & quietum C7 trementem verbamea! Dicamus aliis alii , non vult Deus, ut fi-| mul cum iplo loquamur, & inter nosfabulemur, nec patitur ut omiflo cum ipfo colloquio, præfentium colloquia fufcitemus, coenoque margaritas contaminemus. | Siquidem hoc fuam contumeliam efle ducit, non glorificationem. Quod fi quis voluerit hoc præceptum præteriré, obturemus illi os, tanguam noftræ falutis infidiatori, expellamus, ex Ecclefiæ fanétæ caftrisejiciamus. Hoc {i fecerimus, noftra quidem peccata {uperio- | ra facile diluemus, ipſum autem Dominum habebimus in medio noſtrum una cum fanétis Angelis chorosagentem, & cuique modeftiz coronas diftribuentem. Quoniam enim eft humanus ac munificus, gaudens noftra falute, oblećtans fefebonisnoftris, propterea &cœlorum regnum promifit, & vitæ incorruptibilis confortium, omniaque bonapræparavit, volens nos inhishabere tabernacula. Quæ nobis omnibus contingat afcqui, gratia & humanitate Domini noftri Jefu Chrifti quem decet, gloria, imperium , honor, & adoratio cum Patre & fanéto Spirita, nunc & femper & in fecula feculorum, Amen. CA) le BjuspeM HomiLia SEGUNDA, de co quod dixit Eſaias: Fattum eft anno quo mortuus eft Ozias Rex, Vidi Dominum fedentem in throno excelfo ex elevato. G AUDEO, Confpiciens vos ad audiendum concurrentes, Quemadmodum enim appetentia cibi corporis bonam valetudinem declarat , fic & fermones appetere fpirituales, anima fanitatemarguit. Gaudeo quidem igitur propter hoc, cæterum vereor ne forte non poflim aliquid adferre dignum ifto veftro defiderio. Sic & mater amans quoties lactantem habens puerum, non potett illilargiter preeberelactis fontem, attamen quanquam laéte caret, mammam tamen dat. Ille yeroacceptam trahit fugitque, ore yexatam papillam calfaciens, plus quam erat elicit alimenti: mater verodolet quidem dum ipfius diftenduntur ubera, nec tamen repellit pueyum, mater enim eft, & omnia præoptat perpeti potius quam ut partum fuum contriftet. Itaque fi matres erga foetus fuos tanta caritate afficiuntur , multo magis oportet nos erga veftram caritatem fimiliter affectos effe. Nam fpiritus nixus flagrantiores vehementiorefque funt quam natura. Itaque tametfi nobis menfa multam habet penuriam, ne fic quidem tamen camoccultabimus, fed omnia in medium proferentes apponemus vobis. Quod fi paucula heec funt, viliaque, praebebimus tamen. Nam &illecuitalentumerat creditum, non quia quinque talentanonattulit ob id incufatus eft, fed quod unum illud detinuerit, dedit poenas. Siquidem hoc eft quod quæritur apud Deum & apud homines , non multaneaut pauca deponas, fed ne oblationem offeras facultatibusinferiorem. Audiftisheri qaum nobis datum effet hoc honoris, ut apud caritatem veftiam diflereremus, Pfalmum illum legentibus nobis qui peccatorem e facrorum ambitu ejiciens, Angelos fupernafque Virtutes hortabatur ad laudandum omnium Deum. Vultis igitur & hodie, idem myfticum melos audiamus, prope illic alicubi aftantes? Mihi videtur. Nam fi homines (celerati dum choreasagunt in foro, in profunda caligine, nocteque intempetta meretricias cantiJenas, mollefque canentes cantiones, totam civitatem nobis aperiunt, & ad fele convertunt, nos coeleftium populorum fupernis choris Regem univerfi celebrantibus non accurremus? non audiemus divinam illam ac beatam vocem? Et que nobisdabitur venia? Sed quomodo, inquis, licetaudire? Si ipſum afcenderimus coelum, modo fieri poflit, & fi noncorpore, certe mente licet, & fi minus preefentia, certe cogitatione. Nam corpus quoniam terreftre eftac grave, natura manetin terris. Animavero ab hac neceffitate libera eft, facillimeque ad altiffima longiffimeque femota loca advolat , \incoelum afeendere, nihil eft quod veter , adeo ipfi lea ves cogitationum alas dedit Deus. Nec tantum alas leves dedit, verum & oculos largitus eft, multo guam. corporis perfpicaciores. Nam corporis afpectus fi quilaam per vacuum acrem appareat aliquid, ad longum intervallum progreditur: quod fi in exiguum corpus imlpegcrit, nonaliterquam fluxus qui ferebatur , obftacu= lo repulfus, denuo retrorfum avertitut ; verum animi oculictiamfi parietes,, ctiamfi monia, etiamfi montium moles, etiamfi coelorum Corpora compererint obftantia, omnia facile praetercurrunt. Attamenquum tantam habeat celeritatem, & oculorum acicmanima, non eft fed opus habet qui ipfam manu porreéta deducat. Faciamusigitur quod in Regum aulisfacere folent, qui cupiunteasvidere. Quid autem illi faciunt? Ubi queefierint eum cuiclavescommiffe funt, illum adeunt, colloquuntur & fupplicant, fréquenter & pecuniam numerant, utipfisgratificetur; Adeamus ergo & nos unum eorum quibus cceleftes porte commiffz fant, appellemus , fupplicemus, pro pecunia promptam yoluntatem fincerumque affectum exhibeamus. Et fi ille mercedem hancacceperit, manu noftra apprehenfa per omnia circumducet, non ad iftam fupeliectilem Regiam , fed ipſum Re= gem inthrono ſedentem, aſtantibus exercitibus exerci< | tuumque ducibus, affiftentibus innumerabilium Angelo[rum & E millibus, breviter , omnia dili| genter nobis oftendet quatenus nobis videre fas eft. Quis jigitur eft ifte cui hac funétio commifia eft, fi quando volumus ingredi? Efaias Prophetarum vocalifimus. Ergo neceffe eft, uthunc alloquamur. Agite, fequamini compofito gradu incedentes, multo cum filentio : ne quis ingrediatur curis onuftus mundanis, ne quiselatus, ne quis attonitus : verum hæc omnia foris ante oftium deponamus omnes, atqueitademum ingrediamur. In| gredimur enim in regnum cœlorum, confcendimus in regionesftellis fulgurantes. Qua intus funt miro filenHe plena funt, myfterifque nonefferendisreferta. Sed animadyertite, nam Scripturarum le&io, coejlorum eft referatio. Er fattum eff anno quo mortuus eſt |Ozias Rex, vidi Dominum fedentem in throno excelfo e |elato. Vidifti probi famuli benevolentiam humanitatem(que. Hlico nos ad thronum induxit regium, nec prius | circumegit poft longos ambitus, fed fimul atque portas aperuit, e regione {edentem Dominumoftendit. Et Se\raphim, inquit, ffabant în circuit ejas, (ex ale uni, & fex ala alteri, ac duabus quidem velabant faciem, duabus pedes, © duabus volabant, & clamabant alter (ad alterum dicentes: Santus, fanus, fantus Dominus fabaoth. Vere fanétus qui noftram naturam tantis po talibus myfteriis dignatus eft, qui nos talium feicretorum confortes fecit. Atque interim me horror ac tremor corfipuit hujus cantilena gratia. Et quid mirum fi me corripuit luteum ac terrenum > quum etiam ipfas fupernas virtutes femper maximus obtineat ftupor , capropter avertunt facies, alafque vice murorum objiciunt , non ferente; radios illinc profici{centes, & tamen id quod apparebat ad noftram imbecillitatem fefe demittebat. Cur igitur non tulerunt? Mihi ifta dicis? Dic iftis qui curiofe ferutantur ineffabilem ac beatam naturam , his qui audent non audenda5 Ipfa Seraphim ne demiffionem quidem Dei fuftinuerunt intueri, & homo aufus cft dicere, imo potius homo aufus eft animo concipere, quod naturam jpam fummam poffitad plenum clareque videre ?Horrefce coelum, obftupefce terra, hoc audere majus eft tis que aufi fant ili: Nam que tumilli per impietatemaudebant, eadem nunc per impietatem audent ifti: Nam creaturam imiliter adorant: quod autem nunc ifti commenti funt, nullus ejus ætatishominum neque dicere, nequeaudire fuftinuit. Quidais? Demiffio erat quod videbatar? Erat fed Dei. Etenim fi Daniel cui multum eratfamiliaritatis ac fiduciæ apud Deum, nonfuftinuit Angelum fefe ipfi demittentem videre, fed cecidit jacuitque pronus vinculis oculorum illius difolutis, quid mirum fi Sea phim expavefactafunt, non fuftinentia majeftatem illam Tom. VIII. Gm intue