Page 62 [62]
OCR
via. li. veftra charitati recondimus. Has itaque quum confidero in vobisaugefcere, gaudeo femper, ut qui non fruftra fementem fecerim, utqui non incaflùm labores pertulerim , ut qui in fragiferam pinguemque terram , SG ad fructificandum idoneam, femenjecerim. Undeigitur hoc lucrum fore conjecto? unde perfpicio fermones ad opus proficere ? Nimirum ex hocconcurfu, ex eo quod Ecclefiam omnium matrem ftudiofeamplectimini, ex hac pernoéte perpetuaque ftatione, ex eo quod Angelicorum ordinum ftationem imitantes, fine ceflafti dona! In fupernis exercitus Angelorum canunt gloriam, in terris homines in Ecclefiis choros agentesad illorum exemplum eandem canunt gloriam. In fupernis Seraphim terfanétum illum hymnum refonant, in terris eundem hominum promit multitudo, communiterque tum cceleftium , tum terreftrium plaudit celebritas, una gratiarum aétio, una exfultatio, una beneyolentis gaudentifque choreæ ftatio. Hanc enim ineffabilis Domini fefe ad nos demittentis bonitas comprobavit, hance cleétam Spiritus congregavit fanétus: hujus vocum concentus paterno beneplacito congruit : e cœlis habet modulorum confonantiam , dum a Trinitate veluta ple&ro quopiam movetur, delectabile illud ac felix refonat melos. Illam Angelicam cantionem , illum definere ne- C {cium concentum , hoc eft {tudii praefentis alacritatifque | vectigal, hic conventus noftri fructus. Eoque gaudeo h talem confpiciens in vobis probabilem affectum? gau-) deo dum animorum veftrorum benevolentiamalacritatemque confidero, dum gaudium fpirituale, dum juxta Deum exfultationem. Neque enim ullares tantumadfert gaudii vitee noftree, quantum hoc quod ex animo gaudetisin Ecclefia congregari. In Ecclefia gaudentium confervatur gaudium, in Ecclefia animo dejectorum , animorum eft recreatio. In Ecclefia dolentium eft voluptas, in Ecclefia defatigatorum refpiratio, in Eccle qui laboratis &> onerati effis, & ego reficiam vos. Quid hac voce poflit effe defiderabilius? quidhac invitatione jucundius? Ad epulum te vocat qui in Ecclefiam te vocat Dominus. Ad releyationem pro laboribus adhortatur, ad relaxationem a moleftiis transfert , pondus peccatorum allevans, deliciis animi moleftiam , gaudio moerorem fanat. O miram ejus curam, 6 yocationem cceleftem! Feftinemus itaque , dilecti, ut eandem alacritatem in longum tempus porrectam exhibeamus, & cum conveniente modeftia, confiderationeque decente hanc confummemus. Etenim de hoc vobishodiernum fermonem moverevolo, in fpeciera quidem moleftum, caterum leyem, utilemque veritate. Sic enim & amantes liberorum patresfaciunt, non folumea quee ad breve tempus deleGiant, verum etiam .que moleftiam adferunt filtis adhibent, nec eamodo præcipiunt eisquæ ffatim oftendunt utilitatem, fed quaecunque videntur quidem effe molefta, falutaria tamen funt, fi perficiantur, & hac multacura docent, diligenterque flagitantab cis ut conferyentur. Atque hunc fermonem in longum producimus, ne prafentem laborem fruftra infumamus ne fuftinentes vigiliæ neceffitateinutiliter in pugilum certamine verfemur, ne vocesin aërem diflolutæ , ad detrimentum fonent potius quam ad lucrum. Neque enim negotiator e longinquo merces importans, vehementem ventorum incurfum, undarumque exorientium procellas fuftinens, fruftra & incaflum fufciperet ejuſmodi labores, verum ideo maria fecat, &caudax eft adverfus pericula, locaque locis commutat , totafque noćtes ducit infomnes, ut negotiatione ditefcat. Quod fi non contingat , fed cum lucro etiam fortis jaéturam faciat, ne folvere quidemancoram poterit, nec illa varia perferre difcrimina. Hoc itaque {cientes cum decente circum{pectione huc accedamus, ne pro peccatorum remiffione, etiam acceffionem peccatis adjunctam domum referamus. Quid autem eftquod queritur, quodque a nobis repofcitur? Ur dum divinos hymnos refonamus , multo tremore contratti, multaque religione ornati , ita demum cos F quos ne veftr quidem caritatiarbitror efleignotos, qui contemnentes Deum, ac Spiritus eloquia pro vulgaribus ac profanis ducentes, incom pofitas voces emittunt, nihiloque melius fe gerunt, hisquos habet infania , toto corpore tumultuantes ac circumaéti, morelque præ ſe ferentes a fpirituali ftatione alienos. Miſer & infelix, oportebat tecum tremore ac reverentia Angelicam glorificationem refonare , cumque terrore confeffionem reddere conditori, ac per hanc deli€torum veniam poftulare. Tu vero mimorum & faltatorum mores huc inducis, dum indecenter manus jactas, pedibus fubfultas, totoque circumageris corpore. Et qui fit, ut nonmetuas neque horrefcas haec audens adverfus talia cloquia ? Non cogitas ipfum hic invifibiliter adeffe Dominum, qui uniufcujufque motum metitur, & confcientia rationemhabet? Noncogitas quod Angeli huic ftupende af fiftunt menfe, cumquereverentia hanc cireumvallant ? Verum tu ifta non cogitas, quoniam ea que in theatris audiuntur quæque fpectantur, mentem tuam obfcurarunt, &ideo que illic geruntur in Ecclefiæ ritus inducis, ideoclamoribus nihil certi fignificantibus animum incompofitum evulgas. Quomodo ergo veniam poftulabis tuorum deli€torum ? Quomodoin domum tuam recipies Dominum, quiufque adeo contemtim offeras pre cationem? Miferere mei Dens ,inguis ,ac mores a mifericordiaalienosdeclaras. Clamas, fervame, &{peciem a falute alienam exprimis. Cur fe extendunt manus ad ſupplicandum , quee femper ad fublime jaétantur & indecore circumaguntut, quæquev chementiclamoreviolentique fpiritus impulft {trepitum habent nihil certi declarantem? An non ifta quidem partim funt mulierum in triviis meretriciam artem exercentium, pattim vero eorum qui intheatris vociferantur funtexempla. Quomodo igitur audes Angelorum Deum glorificantium hymnis, Dæmonum admifcere ludicra? Quomodoautem non vereris hanc vocem, quamillic profers dicens : Servite Domino in timore , exfultate ci cum tremore. Hoccinceſt cum tremore ſervire , fic diffundi diftendique, ut nec ipfe {cias quee loquaris incompofito vocis boatu ? Iftud vero contemptus eft non timoris, atrogantiz non modeftiæ, iftud ludentium eft potius quam confitentium. Quid eft ergo fervire Domino in timore? quum omne præceptum perfecerimus, Cum tremore contraétioneque hanc confeflionem facere , corde contrito menteque fubmifla preces offerre. Necfolum fervire in timore, verum etiam exfultare cumtremore, Spiritus fanétus per Prophetam jubet. Nam quoniam praecepti impletio gaudium gignere foletin animo virtutem exercentis, & hanc, inquit, confeffionem cum tremore facereconvenit, ne fi depofito metu confundamur ac dif= folvamur, fimul & laborum jaéturam faciamus ,& Deum in nos provocemus. Sedquomaodo,inquis, fieri poteſt, ut quis exſultet cum tremore? nam impoflibile eft fimul hac duo accidere , quum inter hæc plurima fit differentia. Gaudium enim eſt eorum que defiderat animus expletio, rerumque jucundarum fruitio, ac moleftarum oblivio. Metusautem cxfpećtatorum malorum incurfus,cooriens adverfus condemnatam confcientiam. Quomodo igitur licet exfultarecum timore, nec fimpliciter cum timore , fed etiam cum tremore,’ qui efttimoris vehementia, & immodice cujufdam anxietatis ignum. Quomodo igitur, inquis, hoc fiet? Ipfa te Seraphim docent, re ipfa tale minifterium implentia: Nam illa ineffabili gloria conditoris fruuntur , incomprehenfibilem ejus pulchritudinem contemplantia. Non dico illam ut eft natura, hæc enim incogitabilis eft , nec {pectari poteft, nec figu ra exprimi, abfurdumque eft fic de illa opinari : fed quantum conceflumeft, quantum ex illo fplendore poflunt comprehendere. Quoniam enim affidue famulantur in circuitu throni regalis, in jugi gaudio perfeverant, in fempiterna deleétatione , in exfultatione finem non habitura, gaudentia, faltantia, citra ullum filentium gloriam canentia. Nana ftare in confpettu majeftatis illius, deque fplendore illinc refulgente illuminari, hoc illis eft gaudium, hoc illis ex{ultatio , hoc is voluPfal, 2,
