Page 61 [61]
93 CARON A Cisse ROMEO LU A wei gsr yA, 94
get aliquis, munifico Deo dignus, tantum ut cum gra-| A | factum fuerat, efferunt. Quis cedo, quis adegit in pu>
tiarum aétione feras queeaccidunt: quandoquidem nec| | blicumefferre, qua antetantum temporis patrata funt 2
iſtequum illa ſomniaſſetſomnia, quum in extremum di- An non perfpicuum eft huc adegifle con{cientiam , ju¬
ferimen veniffet , quum venditus a fratribus, quum ab dicem cui verba dari non poflunt? Affidue concutiebat
hera infidiis appetitus, deniquequum in carcerem effet| | illorum mentem animumque turbabat, & ille occifus
conjeétus, dicebatapud{efe: Quid tandemhoceftrei?| | tunc fedebat tacite judicans illos, quumque nulla fen¬
fefellerunt me illa fomnia per quæexulo a patria, {po-| { tentiainipfoseffet pronuntiata, ipficondemmationiscal¬
liatus ſum liberrate propter Deum, non ceffi here adi |culum adverfus fefe ferebant. Etifti quidem hac dice¬
adulterium invitanti, propter pudicitiam ac virtutemdo| |bant. Alius vero refpondebat, dicens: Nonne dixiad
peenas, acne fic quidemultus eftvicemmeam Deusaut) [70s ita loguens: Ne Ledatis puerum y neve quicquammali
manumi porrexit, fed paffus eft metradi vinculis, fu-| |#i faciatis, quoniam frater nofter of, <> ecce nuncfanguis
per alias alice calamitatesinciderune perpetua, poftci-| fipfius exquiritur, inquit, de manibusnofiris. Attamenis
iternam fervitus , poft fervitutem infidiee, poftinfidias| |quihæcdicebat, nihil de cæde autinterfeétioncilla dixe¬
calumnia , poft calumniamcarcer: verumhorumnihil| B |rat: verum ne ipfe quidem fedens quicquam tale quære¬
illum perturbabat, fed perfeverabat infpecum bonafi-| |bat, {edalium fratremrequirebat; ipforum tamen con¬
ducia, fciens quod que diéta funt a Deonunquamexci-| |fcientia per oblatam occafionem infurrexitmomordit=
dent. Poterat quidem Deus eodem etiam die ifta perfi-| |que illorum animos, efficiens ut nemine compell@nte
cere, fed ut fimul &fuamdeclararet potentiam, &fi-| | {ua confiterentur facinora. Eadem & nobis accidunt
dem famulorum fitorum, permittit multum temporis| |in peccatis preteritis. Quum enim malis nos circum¬
intercedere, multaque incidere impedimenta , uti fimul| }ftantibus exanimamur , priorum peccatorum remini¬
& ipfiusrobur cognofcas, tum explentispromiffa, po-| |fcimur.
fteaquam in defperationem adduétares eft , & fervorum Heecigitur omniaquum feiamus, ubiguid pravi gef¬
perfpicias tolerantiam ac fidem, quosnihilhorumque| |{erimus, ne exfpeétemus calamitates, malorumque in¬
interim accidunt a bona fpe depellit. Sed quod dicere| | curfum, neque pericula, neque vincula , fed fingulis
Cceperam, reverfi funt ilti, fame illos veluti carnifice & horis & diebus renovemus apud nos ipfos hoc judi¬
precipites agitante, & principi 7e/eph exhibente. Vo-|G|cium, fententiam adverfusnosipfosferamus, omnique
lebantemere frumentum; hicautemaitadeos, explo-| | modo conemur confiteri Deo, acnequeipfi de refurre¬
ratores cftis. Illi vero quidnam hoc effet apud felerepu-| |étione, deque judicio dubitemus, neque alios ita lo¬
tabant, inquiunt: Frumentum empturi venimus, &| {quentes feramus, fed modis omnibus per eaquæ dicta
de vita periclitamur. Merito, quandoquidem & illevo-| | funt, illis obturemus os. Nam fiillic nonefemusdaturi
bis alimoniam adferebat , deque vita periclitatus eft.| }pœnas admiflorum Deus nequaquam in nebisconfti¬
Czeterumille quidem vere pafiuseft, vosautem hocper| | tuiffet tale judicium. Quanquam hoc ipfumillius decla¬
fimalationem patimini. Non enim inimicuserat, fed] | rat humanitatem. Quoniam enim tunc exacturus efta
inimici perfonamadfumpferat, utquidin paterna fami-| |nobis rationem delistorum, inftituit innobis hunc judi=
lia ageretur ad plenum cognofceret. Quoniamenimeir-| | cem incorruptibilem, ut ishic decommiffis nobis judi¬
ca ipfum improbi ingratique fuerant, Benjaminautem qui] |cium reddens emendatiorefque faciens, ex illo eripiat
cum ipfis eratnonviderat, veritusde pueronequando| | judicio, quod & Paulus ait: Nam fi nofmetipfos judica¬
& ille cadem qua frater paffus fuiffet, jubet unumex} _) remus, non utiquejudicaremur a Domino. Utigitur neque
illis vin@tum illic detineri, deinde illos fumto omni fru-| D puniamur, neque poenas demus , in fuam quifque con¬
mento difcedere, mortemilliscomminatus,nififratrem| | {cientiam ingrediatur vitamque explicet , cunétifque
fuum adducerent. Heec igitur ubifaétafunt, dixitillis:| | commiffis diligenter excuflis condemnet animam que
Relinquite aliquem hîc, & fratrem veltrumadducite :| | hac patravit, puniatque cogitationem ,affligat cruciet¬
fin minus , moriemini. Quid tum inter fe loquebantur| |quefuamipfiusmentem, fuppliciumafeipfo exigat pro
illi? Profe&o haecjurenobisaccidunt , naminpeccatis| | peccatis, per condemnationem, per diligenter actam
fumus, defratre noftro quum rogaret nos. Vides? poſti |pœnitentiam, per lachrymas, per confeffionem, per
tantum temporis peccattillius rccordabantur, & adpa-| |jejunium, per eleemofynam ə per continentiam ac ca¬
trem quidem dixerant: Fera peflima devoravit Fofeph. ritatem , ut poflimus omnes omni modo hîc depofi¬
Czeterum ipfo Fofeph præfenteaudienteque, peccatum tis peccatis multa cum fiducia illuc proficifci, quam
fuum prodebant. Quid hac re mirabilius accidere poffit? | | nobis omnibus contingat affequi gratia & benignita¬
Judicium abfque redargutionibus peragitur, &excufa- |p, | te Domini noltri Jefu Chrifti, cui cum Patre & fan¬
tio fine accufatione, probatio fine teftibus, dum ipfi éto Spiritu , gloria, honor, imperium in feculafeculo¬
quifacinus peregerant feipfos redarguunt, quodque clam rum, Amen.
Concionum De Lazaro,
F I N I S.
D. JOANNIS CHRYSOSTOMI
Het Oe Meas Teal ee AN
In laudem eorum qui comparuerunt in Ecclefia, queque oder ati Ji férvands 1n laudando. Item
de hoc quod (cripfit Efaias:
VIDI DOMINUM SEDENTEM IN THRONO EXCELSO, cx.
ONsPiGio vos multo ſtudio adnitentes,; | ctatione excitatur. Verumhæcagricolatio quanto fera¬
utad effeétum perducatis quae heri a nobis cior quantoque lucrofior eft? N: am illa quidem frugum
dicta funt, coque nunc haud gravatefe- fenfibilium copiam adferens corporibus reponit alimo¬
men doćtrinæ jacimus , quod hinc bana; niam: hæc vero dum fermonum deponit doétrinam ,
HA fpes alit animum noftrum. Nam & agri- pos donorum abundantiam adfert, animi
cola, quum non fine labore quidem {emina depofuit, fed livitias recondit, alimoniam quænecconfumi, nec vi¬
videt terram feracem fegetemque proventuexuberan-| |tiaripoteft, reditusqui nequepereunt, neque corrum¬
tem, fuperiorum laborum oblivifcitur, atque adreli-| {puntur, fedarcana quadam & ineffabili providentiacon¬
quum oper confervationemque priotum, Juctiexfpe-| | fervantur, quorum ufus fructus mente percipitur. a
ell