OCR
rer E ACE crum mùltitudine mori, coronam non depofuit, fed tibus dixit, Quanto pulerius eft amice , inacie vi z occumbere, quam in Olympiis parta vittoria vivere. Quantum hæc virago diflenfit a cæteris mortalibus, quibus perfuafum erat, Diis proximum effe in Olympiis ferre palmam, quumibinonageretur certamen virtutis, fedartis & impeadiorum: tum nihileffeterribitiusmorte, ne=| que quicquam elle tanti, quod vitae jactura fit emendum? Hxc nullam exiftimavit viétoriam fpeciofiorem , quam que patrie quærcretur, necullammortemoptabiliorem , quam gue cum hac laude contigiffet. XXIX. Quum quidam forori fuæ narraret, quam fortiter ipfius filius in pralio occubuiffet; Quantum , inquit illa, defiliocept voluptatis, tantumtnam doleo vicem, quia tam honefla focierate defecerss. XXX. Quidam Lacænam miffo nuncio follicitavit, num affentirecur ut ipfi {ui faceret copiam. Cui illa refpon dit; Quim efem puella y parenti obedire didici, idque feci, mulicr autem fasta, viro. Itaque fi me invitat ad honeſta, viromeo primumrem aperiat. XXXI. Virgo quedam paupercula roganti quam fponfo dotem effet allatuta ; Pudicitiam, inquit, 2 majoribustraditam. Generofe profefla eft, eamefie pulcredo-| n, quæ mores incorruptos adferret ad nuptias. | XXXII. Lacæna rogata num ad virum acceflliſſet; | Non, inquit, (ed ille ad me: fignificans fefe non libidinis! caufa commercium habere cum viro, fed parentibus ac legibus obtemperantem. Turpiflimum enim effe feemine, | fi virum adcoitum follicitet. | XXXIII. Virgo quedam clanculum corrupta foetum exftinxit, tam interim patiens dolorum, ut nullam ederet vocem , adeo ut parturiens & patrem & alios qui | aderant falleret. Nam magnitudinem cruciatus turpitudo cum honeftate conjunéta fuperavit. Generofi animi erat| quod ignominiam pati non poffet: faétumipfum habebat turpitudinem, quam ut effugeret, nixus, in quibus aliæ mulieres folent miferas voces edere , filentio perpeffa elt. XXXIV. Alia quum venderetur, interrogata quid {eiret ; Fidelis, inquit, eff. Exiftimabat fidem in famula uovis opificio effe melius. XXXV. Alia fimiliter captiva , quum interrogaretur, quid ſciret ; Probe, inquit,regeredomur. Ethæc non yulgarisarseftin muliere. XXXVI. Quxedam a licitatore interrogata , num eſſer futura proba fi ipfam emeret; Etiam, inquit, fi me non emeris. à XXXVII. Alia quum in auctione praco rogaretilam quid fciret; Libera, inquit, eſſe: fignificans fefe caprivam quidem effe, ceterum ad illiberalia juffa non parituram. Itague guum emptor imperaffet quedam non convenientialiberae, Plorabis, inquit, quitibi ipfi ralem invideris pofefionem,, moxque fibi necem confcivit. XXXVIIL Agefiftrata quum Agidem filium exanimem jacentem videret, exofculata faciem dixit; Nima tua, 6 fili, bonitas > nimia manfuetudo & humanitas te fmul & nosperdidit. Moliebatur enim Agis facinus fane præ- | clarum, fedinvidiofum, nimirumut degenerantes Lacedæmoniorum mores ad prifcam illam feveritatem revocaret. Interim dum ftudet offendere neminem, & gratificariomnibus, femetipfuminexitium conjecit. XXXIX. Eademlagueo gutturinferens ,, Za hoc rantum, inguit, Sparta utilis fui. Doluit generofeefoeminz’, quod filio non licuit de patria quemadmodum voluit bene mereri. XL. Quum Thebani irrupiffent inLaconicam, &cinter captivos captivafgue multos ctiam abduxiffent Helotas; jufferunt illos T'erpandri ; Alemanis ac Spendonis Laconicacarminacanere: illirecufaruntdicentes, t4 nolle filias heriles. Adeo plus apud illos valuit concaptivarum puellarum auctoritas , quam juffa victoris. Hinc probarunt quidam effe verum quod vulgo diceretur: liberum Sparta maximeliberumefle, contra fervum maxime feryum. Ita Plutarchusin vita Lycurgi. XLI1. Theanoveftem induens cafu brachium nudavit : cuidam autem dicenti, ôpulcrum brachium; 4t non publicum, inquit. Admonens uni pulcrum elle, noncuivis, N ARNVM I5 2 A | &laudartoris illius intemperantiam notans» qui alieni corporisnimium curiofus{pectator effet. Cuitonts Laconis ApoPHTH. I. Nondubium eft quin Chilo Lacedzemonius, qui fertur unus de numero feptem Grecia Sapientum, inapoph| thegmatis Laconicam indolem retulerit, quamquam Scriprorum ut opinor, vitlo, non habent eamdem gratiam quee cri querenti quod Ephorus ipfe non crearetur, quum ille effet: Ego, inguit, injuriam ferre novi, tu nop: fignificans neminem eſſe idoneum magiſtratui, quinon poflit diffimulare multa preter equum & bonum fata, juxta illud , pguy dnscov noi diralws stdizas > id eft , Princeps aqua & iniqua pariter audias. é II. Ab Æfopo interrogatus, quid ageret Jupiter, refpondit; Excelfa deprimit, depreſſa extollit : indicansarbitrio Numinis res homiaum farfum deorfum volvirevolvique. j : | IIL. Interrogatus, quaredoctiprecellerent indoétos 5 gibusac moribusinftitutos, & juxta rectam inftitutionem yitam agentes. Hi ceteris rebus pates hoc uno fuperant improbos, quod poft hanc vitam fperant recte factorum premia. Nam Lacones exiftimabant egregios viros poft obitum in vitam beatam tranflatos fieri divos. IV. Dicere folebat, quod Lydius lapis eft auro, id aurumeflehomini. Lapis enimindex affrictu prodit quale fit aurum, ipfum autem aurum arguit quale hominisingeniC|um, juxtaillud, Magifrarus virum arguit. : V. Jam grandævusdicebat, fe fibi nullius facti confciumefle, cujuspoeniteret , uno excepto, quod quum effer adfcitus arbiter, ut inter duos amicos finiret controverfam, necquicquam vellet adverfus leges facere , perfuafitalteri amico, utadalios deferretarbitrium. Hoc paéto & legem fervavit & amicum. Hic ferupulus nonnihil movebat fenisanimum, quod perfeétæ virtutis fuiffet, nullo metu a regula legum deflectere , necilliusamicitiam magnifacere, qui ob fententiam fecundum leges non fecun|dum ipfum datam defineret amicus effe. Quid illa fanétius (anima, quiperomnem vitam, que illi longa contigit, hoc p tantum criminisadmifit ? | VI. Quidam, quorumeft A.Gellius, huictribuunt & lillud; Sicamatamguam ofurus y fic oderis tamquam amaturus. | Hoc diéto admonuit nec fimultates tam acriter exercenlas, utpræcludaturomnis in gratiam reditus: necamicis ladeo fidendum , ut illis committas , quo fi fiant inimici | poffint te perdere. { WII. Docebat , zeminem conviciis laceffendum 4 ne ft dixerimus gua lubet , audiamus viciffim que dolent. Habet enim & maledicendi morbus {uam voluptatem , fed quæ plerumque male audiendi fummo dolore penfatur. Hucal‘JuGit M. Tullius, Salluftiocomminans fore, ut fi quam vo[luptatem male dicendo cepifiet, eam male audiendo per|deret. VAI. Diccbat,ror committendumut linguapracurreretanimum: admonens priuscogitandum quid loquaris, quam lingua prorumpat inverba. Nefcitenimvox mifla reverti. Cogitatio prior poteft corrigi pofteriore meliore , ut habet proverbium, vox non item. IX. Damnum ajebatturpi lucro praferendum. Nam illud femeldolere, hoc femper. Ja&tura rei facile farciri potett, fama contaminata vixumquano diluitur. Resamiffa exiguo tempore dolet , fceleris confcientia femper cruciat animum. Iraque lucrum {celere partum , damnum eft non lucrum. X. Non eſſe tentanda que fieri non pofunt. Quædam hoF |nefta fant ac magnifica, fed magno Reipublica malo tentantur, fincqueasperficere. Atquehæc eft præcipua pars boni confültoris, difpicerenon folum quid per fe optimum fit, fed quid protemporum ratione poffit obtineri. XI. Rogatus quid effet difficile; Arcanum, inquit, reticere. Tanta eft linguæ omnium maxime volubilis incontinentia, quum alioqui nihil videatur facilius quam filere. XIL Idem precipicbat , linguam quum alias femper , tum pracipue in convivio cominendam quod illic cibus & potusinvitentad intemperantiam.Porro ubi pluseft periculi y ibimajor eft adhibenda cautio. ; XIII.