berent effe dociles Dei, prophetant omnes, adeo ut & Saul
fitinter Prophetas, jexta prifcam hilloriam ac proverbium.
Finitimum illi : Kai xoegop@ & ARYAVAIS > à, TOE v Qaxf
paper. 1 €. © Corchorus inter olera, &, In lente unguentum ,
five, Lents admixtam unguentum.
LXV. In foribus urceum.
En Gpeus qw vobiav. i.e. Ln foribus agualem. Nam
hoc verbo ufus eft Plautus. Ariftoteles libro Rhetori¬
corum primo :
To 5 TAG: abgaSov, Sev rada Gud:
Kaddéxey Ewa Hestuw'
Kal, Aig/pov moi dépoy Te PCT
Ka} sj rapospio dè MEG) Juras Tw dpi.
i, e. Finis autem bonus, unde illa ditta ſent:
Et landem Priamo:
Praterea, Turpe diu manfiffe :
jam vero proverbium etiam illnd,
| Orceum juxta fores. — Di :
Interpres quifpiam , nam librum dvaveyov fuppeditarat
eruditifimus amicus nofter Baptifta Egnatius , ait fi¬
quæ paffim funt obvia , quæque facile quibuflibet con¬
tingunt. Itaque #rcewm in foribus pofitum nemo ftu¬
det tollere, proclive enim. Verum uniones in {crinus
reconditos magis expetunt. Plutarchus a4 Moavesrtas
ait , rubum ultro hærentem negligi ac præteriri, V1¬
neam, Oleafque expeti , recenfens hanc fententiam :
OÙ D abertov mwytwy Td padiws Aics ufo, 1. C. Non oft
tollendum quod admodum facile confequi licet. tem in E¬
piftolis Seneca : Adult: aperta tranfeunt , condita & ab¬
Jrufa rimantar. Farem fignata follicitant. Vile videtur ,
quicquid patet. Aperta efrattarius praterit. Hosmores ha¬
bet populus , hos Imperstifimas guifque , in ſecreta trrum¬
pere cupit. Porro proverbium imperfectum ac mutilum
videtur. Quandoquidem Ariſtoteles ad cum modum
pleraque refert, tanquam alioqui per fe fatis nota. Ap¬
paret effe hemiftichiumjambicitrimetri a Comico quo¬
piam mutuo fumptum.
LXVI. Hand quaquam difficile Athenienfem
Athenis laudare.
Ariftoteles libro Rhetoricorum primo: Sarte È d
Iwreg ms creyw° Ov yoreay Ablwesss dy ABlwouc emer.
1. €. Qxemadmodum enim dixit Socrates: Haud difficile
eft Athenienfes Athenis landare. Citat idem, eodem in
opere de Proœmus agens : Haud quaquam effe diffici¬
le , Athenienfes landare apud Athemenfes , verum apud
Lacedæmonios id fore difficile. Exftat autem in Me¬
nexeno Platonis, idque in adagionis locum ceffit. Di¬
cum eft autem , propter encomia , orationefque pa¬
negyricas, que Athenisex more exbibebantur iis, qui
fortiter oppetiiffent in bello : in quibus quoniam plu¬
rima dicebantur in laudem populi Athenienfis , pronis
auribus audiebantur, propterca quod ſuis quifque lau¬
dibus favet.
LXVIL Exigua res cf ipfa juftitia.
Ariftoteles libro Rhetorices primo: Ard è tlw Anao¬
lw Qac), pixpov evel. i.e. Unde etiam ajunt ipfam ja¬
fiitiam exiguum quiddam effe. Quo proverbio fignifi¬
cabant , non multum adferre momenti, fi probus fis,
niſi talis etiam habearis : & opinionem longe plus ya¬
lerc, quam rem ipfam. At quanto melius Æfchylus in
Tragcedia,cui titulus, E'fla don ©7€ous, de Amphiarao :
Ov 9 doxeiy dess , da Avu Jead,
; Balaan obrano, Sle Qpevos aps Lu Gr.
1.€. Neque enim viders, at effe vir cupit optimas ,
Mentis profunda fegete perfruens bona.
Rectius Socrates admonens , ut talis quifque fit, qua¬
I Corchorus interolera: & In lente unguentum: five, Lenti &c.] At¬
gui explicans antea proverbium : 17 fimum aromatum odorem Jhargis,
dixit : Conveniet autem in hos, qui rem egregiam indignis adhibent.
Quod genus off illud : In lente unguentum. Quomodo igitur hoc pro¬
verbium , In lente unguentum, fi affine eft huic, In fimum aromatum
odorem fpargis, ctiam illi, Nanguid Saul inter Prophetas, affine effe
poterit? Hæc duo proverbia , In fimum aromatum odorem Jpargis:
& » Nunquid Saul inter Prophetas, quid commune inter fe habent, ut
in cum utroque affinitatem habere tertium illud poft? H. Stepha¬
lis haberi velit. Modeftius Euripides in Orefte pro¬
bans opinionem, ubi ves ipfa non adeft, tanquam opti¬
mo proximam :
Kp£asoy de aw doxey nav CROSTA dai.
Le. Res ipfa ut abfit „ optima eft opinio.
Itidem Terentius in Adelphis : Sz t2bz ifue re ipſa non
dolet , at fimulare certe eff hominis.
LXVIM. *Occafone duntaxat opus improbitati,
Ariftoteles hb. Rhetor. 11 : Ka) mes Ss xxo aes Qa
Ty GENE, A KOTOV, N QNOY y Ñ TuyodivTa KAD, À
penoxvrwy, À TSS , 4 aespuys > 1 dv adora. L'arco ys
wposzia, TIpo@etotws deerey povov # mvyeia. i. €. Axt ad¬
verfus guos occafionem habent , five progenitorum nomine,
five fao ipforum , five amicorum , five corum , * à quibus
beneficio fuerunt afeli, ant cure habiti, vel iph , velma¬
jores ipforum , vel eorum pro quibus folliciti funt. Quem¬
admodum enim proverbio dicitur , Occafione duntaxat opus
eff malitie. Quadrabit in nocendi cupidos, qui, ne te¬
mere lzefiffe videantur , caulas pretexunt. Celebratur
hic mimus Publii, ni fallor, in hanc fententiam :
Malefacere qui vult , nufauam non cauſam invenit.
Circumfertur & hodie vulgo apud noftrates adagium
non ufquequaque fpernendum : Facile faffem invene¬
rit, qui cupit cadere canem. Eodem fpectat Terentia¬
num illud: Fingst caufas,ne det fedzlo. Item illud Mar¬
tialis :
Irafci tantum felices noſtis amici,
Non quia fic merni, fed juvat hoc facere,
Fortaffis huc allufit & Euripides , cum fic ait in Iphi¬
genia Aulidenfi : i i
En Besyein mepDaoeus dd ovoy,
EQ isa eyo C Tides al AeAauuWyc
Ackouedu Set, av ce déeEootry yton
1. e. Occafione tantum opus fuerit levi,
Or € ipfa quique mihi (sperfant liberi ,
Te rurfas accipiamas iffhune ad modum,
_ Quote accipi par eff.
Citant & hunc fenarium ex Menandro:
Mixeg aesQecls tr & megkey nando.
1. €. Ad prave agendum parva fatis occafio eft.
LXIX. Vel à mortuo tributum auferre.
Kay Som vex8 Dépd. i. e. Eriam à mortuo tollit. Tn hoz
minem undecunque per fas nefafque lucrum captan¬
tem. Ariſtoteles lib. Rhetor. m1. tractans de tis , quae
pudenda habeantur: Ofo, inquit, zevirur, à nhyeure,
Jev È ý maporma, n Ko) Sow vexr8 Dérerv’ Soo ai poreodlag
gdo. i.e. Veluti fi quis exigat a pauperibus, frve defunthis¬
unde ctiam illud ortum eft adagium , Etiam a defuntto
tollere: propterea quod id a turpi lucri cupiditate proficifci=
tar. Finitimum eft illi:
7 Aita ge È av avdpiaslus AQ.
1.0. Ipfis vel a flatuis farinas poftular.
1 Occafione duntaxat opus , gre.) Verti potius debere praetexta , quam
occafione, fequens annotatio docebit. H. Stephanus.
2 A quibus beneficio fuerunt afeti, aut cura habiti, velipfi, vel, &e.]
Miror, non animadvertiffe Erafmum, hec plane 4 ratione alienaefles
ut improbi occafionem malefaciendi habeant eorum nomine (ita e¬
nim loquitur) à quibus beneficio fuerunt affe@i, aut cure habiti:
ideoque non x4205, fed 24x64: nec pericervroy, fed sucre les
gendum effe. Nam x2205 quidem Grece dicitur, fed abfurde in hu¬
Jus loci fententia : at we2104+74v participium admittit quidem lingue
Grace confuetudo : quung non ufurpetur were , fed pers imperfo=
naliter, idque genitivo jungatur, non accufativo, Verum totum lo¬
cum interpretari fatius fuerit, ut etiam apparcat 7p09z0w hic prætex¬
tum fignificare , ficut à me modo ditum et. Hic ergo, ni fallor,
Ariltotelicorum verborum eft fenfus: Lis etiam injuriam inferunt, ad¬
verfus quos pratextum babent: quippe quod ipforum majores, aut illi ipfis
certe amici eorum malo aliguo affecerint aut affecturi fuerint, aut ipfos»
aut ipforum majores, ant eos quorum curam Jufceperunt. Ut enim inpro=
verbio ef, Pretexty duntaxat indiget improbitas. Animadverte igitur,
zpopuow utrobique 4 me verti pretesxtum , non occafionem: ne forte
intelligas opportunitatem, Qua verum quidem eft opus habere im¬
probos ad committenda fva maleficia: fed non de eanunc agit Arifto=
teles. Quum enim mihi dicit vir aliquisimprobus, Tui majores aut,
Tui amici mihi fuerunt injurii: vel, Tui majores injuriam illaturi erané
mets majoribus , fi potuijffent : haec dicendo, non captat idoneam in¬
ferendæ injuriæ occafionem , fed hoc vel illud prætexit improbæ fuæ
voluntati : hoc vel illud caufatur , propter quod ratione aliqua mo¬
veri videatur ad volendum mihi injuriam inferre: quam illaturus fit.
cum occafionem nactus fuerit. Eft autem hic locus in primo Rheto=
ricorum libro , non in fecundo, A. Stephanus.