OCR
429 Ocg aour G xev Öm fims TEOS. i.e. Deo favente naviges vel vimine: LVII. Phænice vivacior. Lucianus in Seétis: H’v un Polos em Bio. its Gy Nt Phenicis annos vixeris. De Phoenicis vivacitate diximus alibi. Cujus etiam raritas proverbio fecit locum , Phenice rarior. Quale eft illud: o Corvo quogne rarior albo. Negant enim Phoenicem effe nifi unicam, fi qua fides fcriptoribus. i I LVII. Cum plurimam laboraverimas, codem in ſtatu ſumas. Lucianus in Sectis : Kal, crs mpyoua Coulis, TAG poy ow TEs OMOIWG too. i.c. * Ac, juxta proverbium, cum ftra laborantibus. Quod evenit iis, qui poft diuturnum ftudium nihilo reperiuntur eruditiores , poft longam negociationem nihilo ditiores. LIX. Aquam in mortario tundere. Live art Giles. i.c. Aquam piftillo tundere. Lucianus in Sectis : Maree dine és ¿Azo Uwe ¿yas CTA adya oino. i.e. Tanguam fi quis aquam in mortariam infufans ferreo piftillo tundat. Quadrat in eos, qui laborant inaniter: fiquidem aquam fi quis vel ætatem contúndat, nihil aliud erit, quam aqua. Lucianus in codemopere :, Guz ddae, omav Samba, Qar), on ds BAI tev due ucios m Üdue uŸid. 1.C. Tenarus , quod etiam fi humeros , ut ajunt , verberando decutias , tamen aqua manet agua. ° Suidas ad hunc effert modum : Arenass on dusc Üdue Toswy , sproiws Vdwe phud.1.€. Verfas {capulas aquam pinfens, aqua tamen aque aqua manet. Quantumvis doceas dvov avegs, quantumlibet admoneas ftupidum, {ui fimilis efie pergit. LX. Gnomon & regula. Quod cft in re quapiam preecipuum , & ad quod unum reliqua omnia confcruntur, regulam & gnomonem proverbio vocabant. Lucianus in Harmonide: O'm m UEDLA UV aperte rx ons, 0 P’auwy, Pac), È d dedos kava T musrwy. i. c. Quod eff caput omnis virtutis , gnozzon, ut ajunt, © retta regula. Idem in Scytha: Oùms os Emyymos nanwy. 1. ©. Hic tibi Grecanica regula. Item in SeCtis: Tsy) xavovee % cul azes] misruv. i.e. Hancregulam & amuflim certifimam rerum ejufmedi. Porro ad regulam exeequant fabri ftructuram. lidem utuntur & gnomonibus. Conftat autem gnomon è duabus lineis rectis , quas utrinque dimetiens diflecto quadrangulo conftituit. i LXI. Capat. Ejufdem forma eft, cum pracipuam negocii partem aut auctorem rei, caput vocamus. Terentius in Adelphis: Te effe huze ret caput. Exempla tumapud Graecos fenptores , tum apud Latinos paflim obyia ſunt. Eundem in modum & arcem dicimus rei cujuſpiam. Ariftoteles in præfatione Rhetoricorum ad Alexandrum: Q's æxpomhiç es camei. LE. Quoniam incolumiI Ac juxta proverbium, éc.) Nihil minus quam proverbium redolent hæc verba : Quum mulium laboraverimus , itidem ut antes fumus. Quid enim hic eorum qua fubefle folent proverbiis ? At Lucianus ipfe ait effe proverbialia, dicet aliquis. Ait, Eraf{mi quidem Judicio , & eorum qui cum co mepormacomirss deponens faciunt: at fi quis paffive accipiat hoc participium , nihil tale ab co dici compeFiet. Qua in fignificatione accipiendum efie mihi vifum eft , antequam hunc Erafmi locum legifem: & nunc, eo lectos in fententia permanco, ut videlicet zere 785 mupoymaCowires fignificet, Velut fi qui proverbio feruntur. Vel, Qui proverbiis celebrantur. Vel, Qui proverbiis er el Qui im DOES abierunt. Illi autem gut funt? erigo qui potius effe dici debeant » quam Silyphus , Tantalus, Dañaides. H, Srephanus. 2 Suidas ad hunc effert modum) Imo non Suidas ita cffert (frigidum autem illud foret duros 725 ES) i c. Verfas ſcapulas) fed ita effertur in quibuldam mendofis Suidæ exemplaribus: at in minus depra. ey hoc modo, ày amoris 784 euovs. Quod idem eft cum illo, av mec T&S @iuovs. 1. e. eriamfi amittas bumeros. Non, ut Erafmus E A Quanquam apud Lucianum (ut & hoc obiter adnoue an DA Utmirer, cur Eraſmus per ſecundam perſonam redNoto (090915) NA ore pari In cAn seco. see prima effet. Sed Piæterquam quod durius in media voce ufureE > PIO «704: etium ipfa orationis «xeAevdfe terperte exigit. H. Stephanus, 430 devoy Myt@omasy voa à oivov. 1.¢. Vinum omnium malorum Metropolim efe dixit. Hinc oriri temulentiam, hincinfaniam , hinc debacchationes. Plato de Legibus lib. primo : Ke@daduoy dh mydas ayie miw cebl cecolus. 1.C. Caputeruditionss cenfemus rettam educationem, Plautus in Afinaria: Ego caput huic argento fui hodie reperiundo. Ego pes fut. Quin nee caput nec pes fermonis apparet. Idem iń Captivis: Quod neque pes uſguam , negue caput appareat. Aliter ufurpant capztis vocabulum , cum indicant rem non fingulatim explicari , fed in fumma proponi. Sic Æ {chines adverfus Timarchum: ds dè è zeQanxiw ephQu. 1. C. nt in fumma dicam. Idem in Oratione ati # akanse(Caus , codem fenfu dixit, Aid reqarzioy. i. e. © per fingula. Itidem Demofthenes in Oratione ati # cy Kepponiow® è neQarcuw de w Atyw, hegioas xalabliay Pérou. i.e. nbi in [fumma de quibus loquor, dixero, volo Rurfus in Oratione contra Zenothemin: To pi dv reglua Carte $ tlw Pipoy olr, ds dady èw xeOuralw , Timy ig, i.e. Trague negocium quidem, de quo feretis fuffragia, ut in ſumma dixerimus , fic habet. LXI. Somnium. Rem futilem, inanem & nihili, omninm proverbio dicimus. Terentius in Adelphis: De argento fomninm. Lucianus in Harmonide: Md endive Calwtua ivdegmw Qen, ù wav onsel, 1.c. Omnia illa fubventaneafomnia, ficut ajent, & verboram umbre. Idem in Dialogo Nirei & Therfite& Menippi: Ovéegm pos Aéyers.1.€. Somnia mihi narras. Plato lib. de Rep. vin : srw tne sui xa) vui n mais ounou, ò cx tyge. 1.€. atque ita vere no> bis ac vobis civitas habitabitur ,non autem fomnium. Idem in Theæteto : Aage dy vee avn dvetegl@. i. €. andi jam fomninm pro formmnio, frivolam rationem pro frivola. Et Syrus fervus in Adelphis, herumfuum fomninm vocat, præ Demea: Tz quantus quantus es nihil nifi fapientia es, elle futilis , fornium. Plautus in Captivi duo : Hric vigilans fomniat. Plato libro De Legibus 111. fomnia dixit, pro tenuibus veftigiis. Quum enim narraflet, Darium non fuiſſe regis filum , fed eruditione reétaque inftitutione fic ad regnum pervenifle , ut ipfe in diviſione principatus feptimam modo portionem obtineret : £ à vud ¿m , Inquit, cues over raia. i. €. cujus ret nunc quoqae exigua reftant fomnia. LXUI. We tn tonftrinis quidem. Lucianus in tibello, cui titulus, Quomodo conferibenda fit Hiftoria: Ovze, w Aeyutoa, Jy 187°, DTM spet To madre UvorAcysvrov axioxs. 1.c. Oui nec in tonffrinis, qzod dici folet , talia fabulantes audierit. Quod in tonforum officinis fere ociofi defideant, X fuam quifque fabulam adferat in medium. Unde Flaccus: Gaudent ubi vertice rafo Garrula fecuri narrare pericula naute. Item alibi: Opinor Omnibus © lippis notum & tonforibus effe. Cujus alibi meminimus. | LXIV. Namguid & Saul inter Prophetas. Libro Regum primo, cap. decimo refertur hujafmodi proverbium .D92)9 7iNW DIN 1.e. Numguid & Saul inter Prophetas ? Natuma Saule, qui cum in Prophetarum coetum incidiffet , fubito & ipfe divino furore correptus , vaticinari cœpit. Id admirantes qui Saulem antea cognoverant, inter fe dictitabant: Quid accidit Sauli? Na & Sanl inter Prophetas? Ea vox deinde verfa eft Hebræis in proverbium de re nova & inopinata, fubitaque. Eft autem apud illos jambicus dimeter. Gregorius Nazianzenus in Apologia De fuga fua in Pontum fic ufurpat , ut quadrare videatur , u i promifcue quilibet fibi magnificam aliquam funétionem ufurpänt , velut hifce temporibus nemo non traétat facras literas: Avn §, inquit, éva didarlis ©e8, @ apyTey aegOutovoytwy 5 dee vy à DARA wy CID TY & TIW anarcioy icves av Ü TEONA a 1. €. dum pro co, quod de1 Imo, per fumma capita. z Pa berent