OCR Output

magis antecellebat prudentia, quam rana Gyrina. Suma
ptum eft adagium ab informi partu ranarum , quem
Greci yplvss vocant, à figura corporis ingyrum orbi¬
culati, quo fit, ut mira celeritate fe, quo velint, volvant,
verfentque : quemadmodum teftatur quifquis is fuit,
qui fcripfit Etymologicon Greecarum dictionum. Me¬
minit Gyrinorum & Hefychius. Suidas etiam Arifto¬
phanis adducit teftimonium: è
Oley mrepes Goda Tughvwv.
i.e. Quemadmodum patres clamant Gyrinorum.
Nec ab his abhorrent , quæ tradit Plinius lib. nono
cap. quinquagefimo primo : Rane, inquit, f#perve¬
niunt prioribgs pedibus alas femine mare apprehendente ,
pofterioribus clunes. Pariunt minimas carnes nigras, quas
Gyrinos vocant „oculis tantum & cauda infignes : mox pe¬
des figurantur , cauda findente (è in pofteriores. Mirum¬
que (emeftri vita refolvantar in limum, nullo cernente, &
rurfus vernis aquis renaftuntur, que fuere nate, perinde
occulta ratione, cum omnibus annis id eveniat. Hactenus
Plinii verba recenfuimus. Meminit & Aratus :
Avery ¿ë ddaros murépes Bocwa Tvesvav.
i.e. Jude Gyrinorum clamant per fragna parentes.
Porro cum rane tribuitur loquacitas , que ftoliditatis
folet ele comes, minimum mentis inefle oportet Gyri¬
nis, quos vix deprehendas animal effe, nifi moveren¬
tur. Ut autem hunc locum diligentius expenderem ,
Hieronymus Alexander, vir non tantum literis clarus,
mihique vetere neceficudine junctus, in caufa fuit,1l¬
Je rurfus quod indicavit Cœlio Calcagnino tranferibit.
Nos neutrum voluimus fua laude fraudatum cffe. Ne¬
que enim unquam tam juveniliter fuimus affecti, ut
nobis placuerit Cornicula FE f{opica.
XXXV. In puteo conffritlus.

Plato in Theeteto: ! T) Î percn dOUxre iewriuoh,
m repwwoy » Ey Opéoh avait Gr. i. ec. Cur enim utaris
inexplicabili queſtione , In puteo, quemadmodum ajent,
conftriflus? Quadrabit in eos, qui in anguttias eas re¬
da&i funt, ut extricare fefe nullo modo poffint. Non
admodum abludit ab illo: Ev Opéak xwowaydy. i. e.
In puteo cum cane pugnare, Item illo, Canterimm in

foſſa.
| XXXVI. In eafdem anfas venifti.
Plato in Phadro: Mee} mrs wh, & dirs, és TAS
Guotas rwbalc canrvous. 1.€. Ovantum ad iftam rem per¬
tinet, amice, in eafdem anfas venifti, i.e. nihilominus
teneris, nec potes effugere quin dicas. Item Ariftides
in communi quatuor Oratorum defenfione: s Aye dv
awn. 6 Kaprmans cis owras rwbac emaeveabay, 1. €. Itaque
Callicli erat in cafdem anfas recidendem. Quadrat in
eum, qui fic irretituscft, ut quocumquefevertat, te¬
neatur: nec explicare fefe pofiit. Huic fimillimum ett,
quod fcribit Lucianus in Hermotimo, où4ÿ.@ dd ca¬
HUM, es À amv rpm ¢umemwxas. 1.0. Nam arbi¬
tratus effagife te, incandem naffam incidifti. Item illud,
quod alibi dicetur, KvxAw wséanety.

XXXVI. Qu: poffim ab boc epelo abeffe?

Plato in Phzedro : Mas 7 ofos rt alw muas Salus
dréyeu ; 1.€. Ont pofim ab hoc cpulo abftinere? Dere
vehementer fuavi atque expetenda, quod genus eft fe¬
ftum aliquod conyivium. Allufum, opinor, ad cam
fabulam, qua tradunt Dianam iracunde tuliffe , quod
cum reliqui Dii adbibiti eflent ab Oeneo ad facrum
epulum, fola fuiflet praterita, folaque domi federit
fecum ftomachans, quod nihil'ex illo nidore fentiret.
Qua de re meminit Lucianus in Lapithis. Item in li¬
bello De Sacrificus.

XXXVII. Dalcis cubitus.

Tivads dyuav. i. c. Dulcis cubitus. Abominantis eft
fermo, aut cum aliud dicimus aliud fentientes. Plato
in Phedro: TAvKU SG di yu, ó Daidpe, AGANJE OE, On Som
J pang eysa Z y T NEn mrm, A Tes ayris
AavJuvd o, Om oi pegacov QpovBTes TF mAIMHKaY, de épi.

N

a Aoprenhias % narunoipews avipeapuotuy. 1.0. Num,

NS 7 TA ;
1 Ti ya? xog, Xc.) Ti xog non recte interpretatur. Ita enim

pics. H. Stephanus,

420
in Nilo eft, cubito dithus effet. Quin etiam preter by i
illud fugit te, * quod qui rerum civilinm funt a CL
confèribendarum orationum , ac pofteris E ;
capîentiffimi. Hactenus Plato. Ancon autem Nil a
cft, in qua navigantes plurimum & fudant & peri T
tantur. Unde proverbio dicebant xar LOA ae
xs ory nev. 1. c. Dulcis cubitus, quafi deprecantes A
ci diſcrimina. Td autem perinde valet, quaſi ii ay
Quua Qud. 1.c. Bona verba, aut, bene ominara lo ops
Sunt, qui è Comico Platone natum exiftiment ae
fabula, cui titulus, Phaon, fenem facit amantem 7
bicinam ; atque heec loquentem : a evo on
à miay éuoin Tévpepcis méomis à yAUKVS dyra, i.e. O ay¬
reum amiculum: o meis deliciofis moribus gratus cubit
Suidas {cribit Anconem Carthaginenfibus vocari do i
cilium obfcurum ac profundum, in quod conjici To
lent, fi quibus indignaretur Tyrannus. Preeterea fens
ma montium juga, Ancones vocari. Denique præter
alia gurgitem ac tumorem fluminis circa ripas pro¬
pter anfraétum & amnis repercuflum , Anconem dici à
cubiti figura, ni fallor, ducta fimilitudine : quod qui.
bufdam locis ripa excurrat,, promincatque ſpecie cubi.
tali. Unde & oppidis ac locis aliquot Ancons indi¬
tum eft vocabulum, ut Anconi Picentinorum civi¬
tati, tefte Stephano. Item Ovid. lib. Transform, ul¬
timo:

i Et [pifi littoris Ancon.
Ut quidam legunt. Valerius Argonauticon lib. quar.
LOE

Quid memorem, quas iris aquas,quas torqueat Ancon?
Unde non abfurde, zax’ evn@egew quis acceperit , ficut
placet Zenodoto. Nam alii putant per exclamationem
dictum. Athenzeus libro Dipnofophiftarum duodeci¬
mo oftendit Axconem locum quempiam fuifle Sar¬
dis, voluptatum minifteriis paratum : in quo popinæ
{corta, atque aliæ id genus deliciæ. Dacis igitur 2
con, ob blandimenta voluptatum, fed inco complures
naufragium faciebant. Idem indicat, Polycratemapud
Sàmios mulieres aliquot voluptatum archite&rices in¬
ftituife , ad exemplum Anconis dulcis Sardorum
eumque locum Laura dictum fuifle, five Samiorum
flores. Idem addit, Omphalen qjus gentis Reginam, per
vim virgines dominorum cum eorum fervis incluliffe
ad ftuprum, ne fola haberetur impudica. Ludos au¬
tem cum locum in quo foemina conftuprabantur yav¬
uw éyxove dixifle, {celeris atrocitatem verbo mitigan¬
tes. Vocem autem dictam putat ab eo quod illic gere.
batur. Etymologus indicat dyxdva dici locum offibus
durum, obo 7 ¿iy tlw yéieg, i. c. ab adducenda
mann, Velut ayvody, 1.¢. frangendo: five abdyydi.i.e.
4 prafocando. Hefychius adjicit & murorum flexus dy¬
«va vocari. Breviter, quicquid in cubiti {peciem in¬
flechitur, oyxwy dicitur, quemadmodum funt & citha¬
re Ancones.

XXXIX. Bos ad prafepe.

Be D Qarvy. 1.€.* Bos ad prefepe. In emerites dici con¬
fuevit , quique jam ob atatem ocio, viteque molliori
indul¬

1 Quod qui rerum civilinm funt peritifini, Gc.) Alius Grecorum
verborum eft fenfus, nimirum: Qui ex politicis , vel inter politi¬
cos excelfiffimo funt animo praditi. Nam peysso Pposiles non figni¬
ficat perisifimi, fed maxime elato animo, vel excelfo fupra altos anime
predits: nec Foririnay méyisoy Opovsyres regitur: neceft neutrius gene¬
ris, ut nominativus fit moAfhxx, i.e. res civiles: fed eft- genitivus par¬
titionis, ut Grammatici loquuntur, mafculini generis , nominativum
habens soXrixal, i.e. rerum civiliam periti. H. Stephanus,

2 Bes txt Qeriy ] In emeritos , & ob xtatem ocio viteque mol.
liori indulgentes, dici putat hoc adagium, quod exiftimet idem effe
cum illo, Bss o aaa. Qua in re falli cum, non obfcurumett. Ne¬
que enim admittebatur bos ad prefepe tum, primum, quam confenuif¬
fet, fed in juventute perinde ac in fene@ute edebat imi Parigi 1. C i
prafepi. Ita enim yertere malo, quam Ad prafepe: ne ambiguitas ulla
fit: quum 44 prefepe fonet potius é7! garry, veluti fubaudito verbo
aliquo motus , aut participio. Porro nec verba hac, 68s in! pariy
proverbialia effe , nec talem fenfum habere apud Philoftratum, diétu¬
rus erat, meo quidem judicio, fi, quo effet ab eoallufam, intellexif¬
fet. Isenim Agamemnonis cedem defcribens » alludit ad Homert
verba, vel potius ea ufurpat, qua apud illum habentur de cadeni CƬ
de. Habentur autem duobus locis: primum Odyf 2 T