OCR
jae quædam aves efca capiuntur, Verbum autem Iwpodonciv fumptum eft à concionibus aut judictis , in quibus nonnulli pecunia corrupti dicunt fententiam: XIX. Atticus in portum. i aude dis Mula. i. C. Atticus in portum. In cos dicebatur, qui illic virtutem oſtentare folent , ubi tutum eft, atque ubi nihil opus. A nautis Atticis fumptum , qui portum ingrefluri oftentandi fui gratia magnifice fefe gerebant, 1n ipfa re , bein prelio naval: , non’ perinde ftrenul. vulpes non item. XX. Capra Scyrsa. Fe AY muela. i. €. Capra Scyria. Zenodotus hujus proverbii Chryfippum citat, cum auctorem , tum interSretem. Convenit in cos, qui beneficium maleficio corrumpunt , aut qui virtutes adjunétis vitus contaminant atque obfcurant; quiverette inftituta non rete finiunt: Veluti capra Scyria, quod fera fit, mulétrum quod laéte impleverat , ipfa rurfus evertit , atque hoc modo beneficium quod dederat , eadem perdidit. Alu putant, dici in cos, unde plurimum emolumenti capitut , pro= pterea quod cjus regionis capra maximam lactis vim reddere dicantur. Id quod affirmat & Athenzus Dipnofophiftarum hb. primo , citans hoc Pindari carmen: Bxvehas di ts duenty génatr@r dys toyomi. i e. Scyriæ vero ad emulgendum lac capre preftantifJima. 6 XXI, Swfpendio deligenda arbor. În re vchementer indigna , neque ullo pacto toleranda , veteres arborem fafpendio deligendam efle dicebant. Inde natum, quod olim in Theophraftum Philofophum præcipuum meretricula quædam nomine Leontium aufa fit {cribere. Plinius Secundus in prefatione Hiftoriarum Nature : Cer vero nefciam adverfas Theophraftum, hominem in eloquentia tantume , nt nomen divinum inde invenerit, fcriplille etiam feminam, © proverbium inde natum , fafpendio arborem eligendam. Hatenus Plinius. Finitimum huic eft illud apud Euripidem in Alceftide: Khia è, magie Tide Kal aXdor, À Briga dipl Ov egula Nd. i.e. Hens ifta cade digna funt s Vel potius, ut laqueo gulam ; Prafocet aliquis pendulo. nie Plautus in Curculione, Mea prada illaeft , Prom ta te in lagueum duas. Juvenalis: i : : Ferre potes dominan ſaluis tot reftibuis ullam? Et apud Plautum , qui vita tedio fencbatur , optat nummum, quo reftimemat. Quum hæc ederern,anno 1525. forte incidi in commentarios Cælii Rhodigini. Ïs dicit in hujufinodi explicatione cæcutire miultos, ac fe ja&tat omnem difficultatern explicuiffe, cum nec ulla fit difficultas, & fi qua efiet, nihil explicent ea, que commemorat de fufpendio crucis. Nec enim fontes fibi deligunt arborem , fed aguntur in crucem. Cæterum , qui cogitant de confcifcenda nece, folent alii aliud {ufperidii genus eligere , ut appareat, illos hoc agere non impotentia mentis, fed certo deftinatoque confilio. XXII. Minerva felem: Able wv apo. i. c. Minerva felem , fubaudiendum, comparas. Cum multo inferiora Cum preeftantioribus comparantur , quod leviculaquapiam in reconveniant. Quid enim habet Minerva Dea cum fele commune , præter glaucorem oculorum ? Nami is oculorum color Minerva tribuitur , qui & noëtuis adeft & felibus. Unde apud Homerum etiam Epitheton, yraums Abloy. Eft & hoc felibus commune cum noétuis, quod & noétu cernunt , & pariter infidiantur muribus. Refertur apud Zenodotum & Suidam. Etymo: logus indicat difcrimen orthographiæ , quo časp@ pro gente, eft enim Scythiæ à paludibus dicta , fcribitur per e pro anizzanté ,, per diphthongum, «AG, quafi dicas, Torgui caudam, aut, Trahi candam, quod tamen apud auctores vidco negligi, A A XXIII. Vorfuram folvere. . — Vorfuram folvere dicitur, qui fic è præfentibus malis éxtricat fefe , ut alüs gravioribus impediatur. Nam Donato vorfaram facere, eft æs alienum alieno ære folvere, aut miriore foenore majorem acceptam pecuniam occupare. Hinc duéta voce, ut auctor eft Feftus Pompejus, quod vertant creditorem. Terentius in Phormione : Jn codem luto bafitas, Vorfuram folvis. Prafens quod. fuerat malum, in diem abiit, plaga crefcunt. Cicero ad Atticum : Admirabilis abftinentia ex tuis preceptis ut verear, ne illad quod tecum permutavi , verfura ibi Solvendum fit. Tñ Oratione pro L. Flacco : Negavit ſeſe omnino ullam verfuram fecrfe Rome. Seneca De Benefciis lib. v: Domi, gaod ajunt, verfura fit © velnt luforium nomen ftatim tranfit. Idem lib. 1. Epiftola ultima: Urwt fe res habet , ab Epicuro verfura facienda éff. i, e. ab Epicuro fuméndum eft mutuum, quo tibi fatisfaciam. Idem fimili tropo dixit libro primo Epiftola quarta: Sed ut Epiftola finem imponam , accipe quod hodierno die mihi placuit, G hoc quoque ex alienss hortis (wmptum eft. Lactantius lib. 11. Inftitutionum ufus eft hoc proverbio i Cum igitur, mquit, ortam rerum tribais nature ac detrahis Deo , in codem hafitans luto verfuram folvis: Explicuit cleganter hanc metaphoram Demofthenes in Olynthiaca prima: Aédaxa , & dvdpes AGlwoiios , ay mov aoTy Tomy > darte of daveroubwos padiws Int avis Legados mugis, pinpdy Si mpiod ris jeso A spov À T ywy ATE oa, Stw Ñ ipes av dan MRO yavtipRo eeaSuunnsress à dra eds ridovlw Cr8vres, mad è xarerdà, dv com jesi Aduedu Usepov eis ava yalw indole micv, 2% xwvdwevowphs ati Z èw wri th yop. 1. e. Vercor, Athenienfes, ne quemadmodum hi , qui contrahunt es alienum facile E gris ufuris, ad breve tempus divites funt , paulo poft etiani 4 principals fumma excutinntur , itidem & nos, fi dite tins videamur negligentes, cunttague ad voluptatem gagrentes , paulo poft in neceffitatem veniamus , ut nobis multà etiam acerba fint facienda , que nequaquam voluerimus degne hoc ipfo loco periclitemar. 3 XXIV. Animam debet. 7 Th Qiylw cpedad. 1.0. Animam debet. Donatus pros verbium efle admonet, de co, qui immodico are alie+ no tencatir, ut plus quam omneis facultates debeat, ac denique feipfum debeat. Terentius in Phormione: Qyid fi animam debet ? Erat enim antiquitus lex, ut, qui folvendo non cffet, is nexus addiceretur creditori, luiturus corpore , i. e. opera, quod ære nori poffet. Exftat apud Gellium lex Duodecim Tabularum, que jubebat diffecari corpus ejus , qui multis creditoribus deberet, nec effet folvende rei. © XXV. Summum jus , [emma injuria. Summum jus , [jumma injuria. h. e. Tum maxime difceditur ab æquitate, cum maxime fuperftitiofe hæretur legum literis. Id enim freeze jas appellant cum de verbis juris contenditur , neque {pectatur, quid fenferit is, qui {eripfit. Nam voces ac literæ, quaſi legum fumma cutis eft; Eam ineptiam quorundam fupetftitioforum juris Interpretum , copiofe ſimul & elebanter illudit M. Tullius in Aétione pro Murena. Tes tentius : Verum illud, Chreme, dicunt , jus fummum, fepe fumma malitia eff. M. Tullius Oficiorum libro primo: Ex quo iliud , fummum jus, fumma injuria, faa Lum eff jam tritum fermone proverbium. Columella primo Rei Ruftice libro: Wee ane eff vindicandum nobis, quicquid licet. Nam fummum jas antiqui [fummam putai Lant crucem. Citatur & Celfus adolefcens libro Pans de&. quadragefimo quinto, titulo De Verborum Obli= gatione: Cap. St fervam Stichum: Qui (cripferit, QuefRionem effe de bono © equo, in quo genere plerumqse fab ans Soritate jaris (cientia periculofeerratur. Itidem Pauluslibro quinquagefimo, titulo, Deregulis juris : Inomnibus quidem, maxime tamen in jure aquitas [pettandaeft. * Sis 1 Locus Serece plane alienus eftab hoc negotio, cum (umiss animus opponatur alto, h. e. imo. Defcribit nequitiam ortam non ex longa fimultate odioque intùs repofitò , fed ex fubito effectu, quod in fummo tantum animo fit, non altas radices in eo egerit. Videin= fra ipium Erafmum, ad hujus Centuris Proverb, xuv: & Lxi Tom. I, Aa We