OCR Output

appellant, vocabulo , ut videtur, à ftridore foni efti¬
&o. Cum hisconfentiunt, qua Plato fcribit libro De
legibus, quem modo citabam, feptimo: Ka mr desi
SG wiktwy oiztwy grey SU MAITRE ÉTAISS , oai¬
TOY VLEO UN KEJRPRA TIVOS y aA dsmmoOegdes war > wo hnev
Séov av cin waRov gops nvac EEwŸer pelouses des, giov
nti n TAC Tomas USS wor Kaen ani usi aregreu¬
TG O mrdr. & cætera. 1.e. Et figuando opor¬
vet cives iftinfinods lugubrium auditores fieri, quum dies
fuerint non puri, fed nefafti, tum magis conveniet venire
choros aliguos muſicos aliunde conduëtos, quemadmodum
bi, qui ad fanera conduci folent, Carica g#adam mula, de¬
ducunt vita defunttos. Carum barbariem in dicendo ta¬
xat Homerus fecunda Iliados libro: i
Noci aù Kepay nyolo BapCapodavav.

i.e. Maffes ducebat Cares, queis barbara vox eff. |
Unde & populari dito Gracis xapCaGay five xaebat Cv
aut xaġCevid dicuntur, quibus barbarus eft & agreftis
fermo. Et M. Tullius apud Quintilianum in capite
De Pronunciatione dicit, llos ex Lycia & Caria oratores
in epilogis bene canere. nimirum, reprehendens illgrum
pronunciationem. Strabo libro Geographize x1y. o¬
ftendit Cares occafione frequenter fuiffe mixtos Gre¬
cis, & tamen barbare crafleque fonuifte linguam Græ¬
corum,, quod idem evenit Grecis in lingua Romana,
& nobis in lingua Britannica. Hoc vitium Strabo zw¬
guai, xavosoulan, & PaeCupossriew vocat. De can¬
tionibus Carum & Phrygum meminit & Marcus Tul¬
lius in Bruto. Erat & faltationis genus tumultuofum
ac militare, unde nonnunquam faucii difcedebant,
nam ab armatis peragebatur, quod Julius Pollux libro
quarto, Kæesoy appellat.

LXXX. Attica mafa.
Cui diverfum , A'thzn p3ox. i. ©. Attica mufa, pro
venufta, lepidaque oratione. Nam inter dicendi ge¬

Plutarchus in vita Platonis {fcribit id cognominis vul¬

retur, propter admirabilem quandam hominis in di¬
cendo venuftatem. Unde & Atticam eloquentiam , &
Atticum leporem appellant, quemadmodum indicavi¬
mus alibi. Sed ad hominem accommodatum , erit ve¬
nuftius, prafertim fi accedat ironia, veluti, fi inele¬
gantem aliquem, & ab omnibus literis & gratiis alic¬
ailimum , Attica mufam voces. Nam Amufi vocan¬
tur omnes hujufmodi.
= LXXXI. Eodem bibere poculo.

Eodem bibere poculo , cft iifdem affici incommodis,
malifque communibus obnoxium effe. Plautus in
Caflina : Ur fenex eodem hoc poculo, quo bibi, biberet.
Tranflatum vel à bibendi certaminibus, vel ab iis ;
qui metuunt Vencna. Idem hodieque noftrati vulgo
tritilimum manet. Etenim fi quando minantur Te
parem gratiam relaturos, ajunt fe de codem porrectu¬
ros poculo. Taxat Martialis quendam, qui convivis
vinum dilutum & acerbum apponebat, cum ipfe de
exquifitiffimo biberet, qui mos & hodie plerifque di¬
vitibus, atque hinc proverbium natum videri poteft.
Fitauteminterdum ut, qui imprudentes poculum acer¬
bum guftarint, ftudeant & alios illicere » ut exeodem
bibant. Et aliquoties in Divinis Literis mentio deca¬
lice Babylonis, cum fignificatur aliqua calamitas irro¬
ganda. Denique Dominus nofter in Euangelio rogat
filios Zebedzi, num poffent de codem poculo bibere , un¬
de ipfe deftinaret bibere, addens alterum fimile pro¬
verbiale, de codem baptifino. Nec enim dubium eft
quin utrumque fucrit vulgari fermone celebratum.
Paulo diverfius eft, quod ait Ariſtophanes in Equiti¬
bus: ?

‘ Ovmr én murà pe iya mery mmes.
e Ule novifcam hand eodem potat ungaam poculo.
Taxat fellatorem.
LXXXI. m planiciem equam.

quis ad id provocatur, in quo plurimum valet quoque:

D

vel maxime gaudet. Equus in CAPD, tanquam in
fua eft harena. Apud Lucianum in Captivo cum
ipfe judices poftularet, Plato refpondet, 18m a, cls
medioy t iwmov. 1.€. Hoc iplum, quod dici foler, equum in
planiciem : videlicet hominem Rhetoricum fignificans
& in agendis caufis exercitatum. Plato in Therxteto
l'amtag cis mediov qegnards Lonegrlw eis Aoyss. i.e. E.
guites in planiciem provocas, Socratem ad difputandum,
Tametfi quidam codices immy habent hoc loco, non
twee. Synefius in Epiftola quadam: Er asr Onesie
TEZRO , immy eis aedos, TST dà G Acys areoceéceny
jys. i.c. ad hoc ipfum certe provoco, equum in pla.
niciem, jzxtatd, quod dicitur, adhortari me putans. Trans.
latum yidetur à militia. Nam quoties res eft pediti
cum equite, pedes fugit campeftria, fectaturque loca
impeditiora.
LXXXIII. Acanthida vincit cornix.
Acanihidem fuperat cornx. Calphurnius Bucolicus
Poeta, ecloga v1:
Aftyle credibile eſt, fi vincat acanthida cornix,
Vocalem fuperet fi turpis aëdona bubo.,
Acanthis enim vocalis eft avis , & in primis canora.
Cornix obftrepera quidem, fed minime canora. Acana
thidem Theodorus nunc Spinum vertit, nunc Liguri¬
num, quin & Aédona Grace dixit.. Sic autem pro¬
nunciandum, ut 4é faciant duasfyllabas. Nam Græcis
duduv lefciniam fignificat: Plinius Graca voce dicit
acanthidem, quafi dicas pinzlam, co quod in fpinis vi¬
vat, coque afinos habet invifos, quod hoc animal fpi¬
ne florem deyoret. Eft autem aviùm minima, tan¬
tae foecunditatis, ut pariat duodena. Auctor Plinius
libro decime, capitibus fexagefimo tertio, & feptua¬
gefimo quarto.
LXXXIV. Prins teftudo leporem praverterit.
IIpwrpoy xerww anerdegpiiry dacimda. i.e. Prius tem
Jtudo leporem curfu preterierit. De re neutiquam verifi¬
mili. Yeffudine nihil tardius. Unde X teftudineum
meejum dicimus, & apud Ciceronem in libris De Di¬
vinatione, quifpiam teffadinem . tardigradam ,& domi¬
portam vocat. Lepus autem celeritate præcellit. Me¬
minit hujus adagii Diogenianus. Hujus gencris funt
illa apud Theocritum in Thyrfide : ;
N ie phe Gopéoire Bus , Qoton d| dx a,
A’ Ñ zond vapno G ir bri oui,
Nav@ dl’ taro yévows, xo} ob mvs OVAs Weru s
Aadvis tei Svdou. xa} mos uwas GALE LAs
Kae opéoy ss ondres endos gapu ozelo. |
Le. Neænc violas proferte rubi, producite ſpina,
funiperufane comet narcifit flore decenti,
Omnia vertantur , portet pyra mitia pinus
Poffquam obiit Daphnis, trahat é jam cerua mo¬
loffos,

Montibus in fummis Philomena notkua cantet.
LXXXV. Cancros lepori comparas.

Kagives dacdad: ovynesves. i. e. Cancros lepori compa¬
ras, de fupra modum diffimilibus. Etenim ut lepo¬
rum celeritas, ita & cancrorum tarditas nota eft. Si¬
millimum eft illi , quod proxime retulimus. Refer¬
tur & hoc apud cundem. Suidas addit xapuivG rey»
ape. 1. e. Cancer leporem capiet: de abfurdis, queque
fieri nullo modo poflunt,

LXXXVI. Terre filias.

Olim homines obſcuro ignotoque genere prognati,
terre filii dicebantur, propterea quod terra fit omnium
communis parens. Vel, quod juxta quorundam ctiam
Hiſtorias , primitus mortales è terra nafcebantur. Ter¬
tullianus in Apologetico adverfus gentes: Nam & ter¬
ræ filios valgus vocat, quorum genus incertum eff. Apud
Atheneum libro decimo legitur muns advSpan@.1.€.
e terra genitus homo. M. Tullius ad Atticum libro pri¬
mo: Et haic terræ filio, nefcio cuz, committere Epifto¬
lam tantis de rebus non audebam. Idem ad Treba¬
tum libro FamiliariumEpiftolarum feptimo: Gr. Otta¬
vins tuns famiharis fummo genere natus , terre, filias:

Perfius: i
im Pralte