315
i. e. Eft fermo quidam duttus a majoribus,
_Fatua licet fatuamus ac vecordia ,
Tn melius attamen omnia nobis cedere.
Medium Carmen Græcum carebit vitio , fi tollatur
conjunctio % ; aoe editio Aldina habebat. Et
apud Livium fubinde nominatur fortuna Romana.
Necabhorret hinc, quod alibi retulimus: doun xer O”
ei. 1. e. Dormienti rete tollit.
XLV. Wb: non fis qui fueris, non eft cur velis
$ vivere.
Cicero in Epiftola quadam lib. viz. Familiarium,
fententiam hujufmodi veteris proverbii citat: Verws eff,
inquiens, Ub: non fis qui fuerts, non effe cur velis vivere.
Sumptum eft è communi mortalium afe@u, qui mibil
minus tolerandum putant, quam ut inter cos neglect,
aut etiam notati vivant ,apud quosaliquando cum fplen¬
dore atque auctoritate fint verſati. Adeo ut exfilum
ubivis præoptent potius , aut etiam è vita decedere,
quam mutate fortunce pudorem perpeti. Id quod no¬
tavit Euripides in Hecuba, quam ita facit loquentem,
ut dicat, fibi pudorem in caufa effe , quo minus obtuea¬
tur Polymneftorem. Pudere enim in tam calamitofo
rerum ftatu, confpici ab co, cui aliquando vifa fit flo¬
rens. Idem in Alceftide:
Ti wos Civ dira avdloy, Qio,
Kands wok, È tats TETERYT.
i.e. Poft hac, amici, cur mihi fit vivere
Cordi, male andienti, © affetto male.
‘Ad eandem facit fententiam ,quod apud Sophoclem ait
Ajax:
Alareav D deg Z wanes senge (is,
Kaugiow a5 Us undèv éEaAa oser.
i. ci Ef turpe, vitam prorogare longius ,
Quifguis malisnil explicat fefe furs.
Item paulo poft in cadem tragoedia:
AR À KANA Civ 5 7 AGAGG TE VYLEVOA
Toy boii ger:
i. e. Verum aunt decore vivere ingenuum Virum,
Decet, ant decore oppetere mortem.
Fertur hic quoque fenarius :
Ziv æiaeoy ois Cy eO9ovyoey 4 TY.
i. e. Fortuna quibus invidit afpera vivere,
Hos indecorum ac turpe velle vivere.
Sed propius ad Ciceronis fententiam accedit locus il¬
le apud Euripidem ii Hecuba , ubi Polyxena ratio¬
cinatur , fibi non efe caufam, cur optaret vivere ,
quod omnibus ornamentis priftinæ fortunæ jam efet
fpoliata.
Ti ge pe der (iv; 4 mure LMD LS dvaë
Devyav arvvtav. TEae por Edy Biz.
Emr eSecobluy Amy navy od
BanAeda viu®y.
Le. Que namque vita caufa jam fupereft mihi?
Vt cui pater rex omninm fuerit Phrygum.
Etenim radis mi lacis hoc imtium. $
Dein {pes in amplas educabar , regibus
Defponfa. ra
Et reliqua quæ fequuntur. Sunt enim longiora, quam
ut hic putem effe percenfenda.
XLVI. Premere pollicem. Convertere pollicem.
j Antiquitus in pollice favoris erat ftudrique fignifica¬
tio. Quifaveret, pollice premebat, qui minus fave¬
ret , pollicem convertebat. Qui geftus in proverbium
abierunt, ut jam premere pollicem dicatur, qui quoquo
pacto favet: convertere,quimale vult. Plinius lib. xxvrr.
cap. 2. Pollices cum faveamus , premere etiam proverbio
Jabemar. Juvenalis:
Converfo pollice vulgi,
Quemlibet occidunt populariter.
Horatius vtroque pollice dixit, pro fummo favore:
Confentire fuis ftadiis gui crediderit te
Fautor utroque tuum laudabit pollice ladum.
Porphyrion enarrat hunc ad modum: Virogue pollice,
1.C. utraque manu , cuvexdoyende. Synecdoche a parte
totum. An qui vehementius laudat , manus jungens, jun¬
fit pollicem cam proximo. Acron hoc pacto ; utrogue
ERAS Mi 316
ſapius mota. Hic enim gefins valde landantium eff. Sas:
nc utrumque, ficut ex iis conjici licet , proverbii E
fugit. i 2
XLVII. Faciem perfricare. Frontis perfritta
Frons habita eft antiquitus pudori facra. Eos,
item, id quod & proverbio teftatum e&t, quo dicunt,
pudorem efle in oculis. Inde frontem aut faciem mo
verbio perfricuiffe dicuntur, qui pudorem omnem dede
dicerunt, velut abfterfo manu a vultu pudore. Trans.
latum apparet a geftu quorundam » qui dicturi factu.
rive quippiam apud Ignotos , mang faciem perfricant
id quod rufticanicujufdam pudoris indicium eft quem
coneris peryincere. Hunc geftum Quintilianus notat
inter vitia pronunciationis libro undecimo : Vitio(a enim
inquiens , /znt ila, imtueri lacunaria , perfricare faciem
& quafi improbam facere. Plutarchus feribit hunc oe
ftum peculiarem fuifle M. Tullio, ut diéturus, lie
faciem demulceret, Alioqui non inficias it ipfe Cicero,
initio dicendi trepidantiorem fuiffe fefe. Fabius libro
nono citat hac ex Calvo: Perfrica frontem , & dic te
digniorem, qui Prator fieres, quam Catonem. Significat
id efle diétu yehementer improbum. Plinius in præ¬
fatione, Naturee hiftoriarum: Perfricui factem, nec ta¬
men profeci, quando alia via ingens occurris, M. Tul¬
lius Tufcul. quæft. lib. tertio, in eundem fenfum di¬
Xit, perfricare o5: Quid tergiverfamur , Epicure ? nec
fatemur eam nos dicere voluptatem ,quam th idem, quum
os perfricuifti , foles dicere? Sencca Epiftolarum libro,
Epift.xLi Perfrices frontem oportet © tpfe te non audias,
Huc pertinent etiam illa, quod efrontes appellamus in¬
verecundos. Et, gza fronte andebis hac facere? Quod
enim Horatius dixit:
Clament perife pudorem
Canéti pene patres. =a
Td Perfius imitatus:
Exclamet; inquit, Melicerta periffe
Frontera de rebus.
Ttem illa: Quo ore objurgabis filium? Et, os imprudens ;
os durum , os ferreum , cum impudentiam indicamus.
Ovidius:
Non tibi plus cordis, fed minus oris adeft.
Non plus audes aut fapis, fed minus pudet. M. Tul¬
lius inVerrem: Os hominis infignemane impudentiam com
gnofcite. Idem in Philippica quinta: Sed i/led os, illam
impuritatem. Idem pro C. Rabirio Poftumo : Quod
habent os, quam audaciam. Rurfus in Oratore: Quod
tamen os efè illius patroni , qui ad eas canfas fine ulla (cien¬
tra juris audet accedere. In Philippica undecima: Aæ¬
difet furentis introitum Dolabella , vocem impuram , atque
os illud infame. Martialis libro 1x.
Santonica medicata dedit mihi pocula virga.
Os hominis, mullum me rogat Hippocrates.
Homericus Achilles Agamemnonem xwwrlw appellat,
1. C. canino adpeîta. Et apud cundem :
3 —— gwos duyar iyun, negdlw d, ¿AQI
1. e. Canis habens oculos, cor cervi.
Impudentiam fignificans cum timiditate conjun&am.
Denique baud fcio an buc pertineat, quod apud Athe¬
næum in Dipnofophiftis adducitur è Cyrenæo pocta :
_ Tess dM Srmuataußiain Jeo) Adam aprervov.
1. C. Porro ter abfterfs divi donant meliora.
Subindicat, ni fallor , impudentius id poftulare , ut
que fint acta in convivio, narret.
XLVIUI. Frontem exporrigere. Frontem
contrahere.
. Frontem explicare cum hilarefcimus , contrabere cum
rngimur, h.e. ubi quid moleftum eft, dicimur. Pli¬
nius in libro undecimo: Frons & aliis , fed homint tan¬
tum triftitia , hilaritatis , clementie , feveritatis index.
Terentius: Exporge frontem. Horatius in Odis;
Sollicitam explicuere frontem,
. 5 o
Idem alibi:
Deme fupercilio nubem, ——
Exporretta fronte , hilariter. Porreétiore fronte mecum