Tertullianus : Jp ferrum viram attrahit. Id a nobis
-alio dictum cft loco , in proverbio A Tollenda mali oc¬
safo. Item: Ipfa olla lenticulam attigit.
LXI. Oedipi imprecatio. DE
Oid dG» wpe. i.e. Oedipi imprecatio. De tragicis &
ingentibus malis. Qui Greeca colligunt adagia, citant
ex Æfchylo-hujufmodifabulam. Eteocles & Polyni¬
«ces, de more patri ex unoquoque facro partem anterio¬
rem mittebant. Cum autem aliquando per impruden¬
tiam atque incogitantiam , coxam, h. e. pofteriorem
partem mififfent, ille exiftimans id non oblivione, ne¬
‘que imprudentia , fed contumelia caufa factum, 1m¬
precationibus diris cos eft exfecratus. Alii narrant , Oe¬
dipum , ſimul atque cognoviflet, fe parricidam efle, tum
autem cum matre confuetudinem habuifle, fuis ipfius
manibus oculos fibi eruific. Qua res ubi cjus lociin¬
colis cognita eft, Oedipum expulerunt urbe. Tle in
exfilium abiens , filios, quod patremin calamitate non
defenderent, exfecrationibus devovit. Qua quidem
neutiquam irrite fuerunt : nam juvenes mutua cede
extinéti funt, Mater fibi mortem confcivit , Oedi¬
pus ipfe fulmine iétus interirt. Cujufmodi autem fue¬
rint hujufmodi imprecationes, Diogenes Cynicusapud
Lacrtium propemodum indicat, qui per jocum dicere
folitus erat, {ibi tws eayizds apas; i. e. Tragicas exfe¬
crationes occurrifie. Effe enim fine domo, fine civi¬
tate, privatum patria, pauperem , palantem , vitam
in diem agentem. Sophocles in Tyranno, fingit Oc¬
dipum ignarum ctiamnum de quo Phoebus dixiffet exi¬
gendo, tanquam qui civitatem fuis fceleribus pollue¬
‘ret, multa dira in cum, h. e. in fe precantem. Euri¬
pides in Phoeniffis :
A'eds OPATU TATY d\onwraTag.
1. C. Diriffisas preces precatur liberis. 1
Verba Jocaftæ de Ocdipo. Idem in Oedipo Coloneo,
fic Ocdipum imprecantem facit Polynici , ut fraterna
manu occideretur, viciflimque occideret ;
tas ) amato pds
B's oui KANU, ATE Vs OUS
Aogs LEG TH CY y uir VOS TOTE
"T0 #97Aov ApyG@, ao ovyyevel KEEA
Oavdy, seri Vo 7e éÉeA Aa.
ToaiT uu à Lorne & Ta praps
Dw ys megeoov eeCG-, ———
Et reliqua qua fequuntur, i
j.c. Hac te fequantur agmine imprecamina ,
Tibi gue imprecor, uti neve natali (olo
Pottare bello, neve ad Argos poftea
Redire liceat, imo fraterna mann
Perimaris, ac vicifim eum dedas neci 5
Qui te expulit, fratrem. Ita vobis imprecor,
Teftorque patris trifte namen tartari.
Horatius hoc genus imprecationis diras vocat in O¬
dis:
Diris agam vos, dira deprecatio
Nella expiatur vittima.
Hujuſmodi autem parentum in liberos devotiones efle
formidandas, Homerus quoque teftatur Iliados 1. cum
hænix narrat fe paternis exfecrationibus obnoxium
fuiffe, idque contigiffe , quod illi fuerant imprecatæ.
Carmen Homeri fic habet:
Mi more ysvæov olcw eQeosntey DIA0v jov
EE éuéôev ppadm, Feo) dl ereraa amt oats.
1. €. Orat ne in genibus proles aliquando federet
Ex me nata fers, diique andivere precantem,
LXII. Efficimus pro noftris opibus mænia.
Efficimus pro noftris opibus mania. Quadrat in tenui
sortuna , parvifque facultatibus homines » qui tamen
Pe Etocue pro nel moduloryivunt laute. Plautus in
Sticho : Quibus divitie Jant domi, [eaphiis , & cantha¬
ris batrochis bibant. Nos noftro Samiolo poterio, tamenvi¬
Vimus nos, tamen efficimus pro opibus noftra mœnia. Ha¬
étenus Plautus. Itidem vulgo dicitur hodieque , P=¬
Sle avicule pufillos nidulos conjtraunt, k
LXUL. Omninm rerum vicifitudo ef.
_ Terentius in Eunucho : Oxrim rerum vicifutudo eft,
Que fententia fignificat in rebus mortalium nihil effe
perpetuum , nihil ftabile , fed omnia velut æftuario
quodam fluxu refluxuque decedere atque accedere. At=
que his vicibus fortune , ab aliis ad alios transferuntur
mpetia , Opes, gloria, voluptas , eruditio : denique
quicquid eft, aut ac commodorum aut incommodorum.
Sophocles in Oedipo Coloneo has rerum humanarum
vices eleganter defcribit:
pisoi à per
Oto rers, SE ua y more.
Lo fr myx EU TELLER THS IVO,
gs Vis, Dvd 9 cau,
OQviond 5 mas, Baad d, ima.
Ka melo aay, Smt dz ty aydpaaiy
Diois BeCyxev, Zoe DES AY Ad.
Tois pho P idy, wis di è Visto peut
Ta Tepavo Mud Upery , Kalis Dida,
Quorum carminum ſéntentiam utcunque reddemus,
Olis deis =
Nunquam (enetta molefta, nec mors accidit,
At reliqua muifcet cuntha tempus impotens,
Terre per hoc vis atque robur interit,
Simalgue nofiri Corporis perit vigon,
Moritur fides , perfidia pullulat invicem,
Nec animas idem, nec eadem fragrantia
Haud unquam amico durat erga amiculum,
Nec civitati in civitatem permanet,
Siguidera his ftatim, illis pof pufillum temporis ,
fucunda gua fuerant, amara ac trifia,& À
Ingrata dudum grata fiunt invicem,
Homerus item Iliados Z.
Ny éz7æueiGeTu avd) ue,
1. €. Nanc his nanc illis contingit vincere,
Item Iliados x, i
Euvos udA1G> 104 Tos xion sanr,
i.e. Communis Mars, inque vicem perimit perimentem, *
Neque vero prætercundum hoc loco bellifimum ejufs
dem Poeta figmentum de duobus doliis , ex quibus Ju¬
piter varie micet res mortalium, Carmen exftat in I»
liados ultimo libro, quod non ab re fuerit adferibere :
Ao10) gote Te mYr Kaare Cy Atos Dd |
Awpwy cia didea, Katy, ETG À idw,
È uio raupa den Zeas Tepmixtec ww G> ,
Amore «No Te mond 0j nUpeTey , AoT dY LAG,
i. ©. Dolia namque Jovis duo ftant in limine, plena
Muneribus qua is donat, in hoc mala funt, bona in
illo.
Linc mifcens difponfat acuto fulmine gaudens,
Nunc mala diftribuens ac triftia, nunc bona rurfum,
Tractatum videtur adagium ab Ælop1 reſponſo. Is
enim rogatus , auétore Laertio , quid ageret Jupiter,
refpondit : Ta u vba TATO, TX Ÿ tarda Vor, 1, C,
Deprimit excelfa, & tollit bumilia. Euripides in Jone;
To Swym midre dev cy Tavo uhud >
ejufmodi mortalium
Sunt res, ut in eodem nihil duret flat,
Euripides in Icetidibus :
© D ©e0s avi ova TA AV.
1. €. Fortuna cuntla verfat in contrarium,
Theognis in fententiis:
ZéUs zag mt mo Aavmy Jonéémd &Nore CAVE
A'Rore HO mAsräv, dNore dl eddy Eve
1. ©. Nanc etenimhuiclibram inclinat , nunc fappiter ille,
Ut modo fis dives, nil modo poffideas.
In quibus verfibus Theognis, ut illud obiter indicem,
allufit ad locum Homericum in Iliados ©. ubi Jupiter
aureis lancibus expendit Trojanorum ac Græcorurm fa¬
ta. Fertur in candem {fententiam hujufmodi verficy¬
lus:
1 Nec animus idem, &c. |] Unum Grecum vocabulum mye, duo¬
bus Latinis reddidit , animus & flagrantia: vel, ut in alia editione,
fragrantia: quum nil tale fignificer, fed metaphorice accipiatur : eo
modo, quo apud Latinos interdum 4#r4, H. Stephanus.