OCR Output

EE

279 j
nominis generalitas gratam quandam & Era
cw, quemadmodum X nullum animal, pro nullo ho¬
mine vulgo dicimus. `
XLII. Adamantinus. :
Ndaudbkw@ , i. c. Adamantinas, pro eo a eft in¬
exorabilis, aut infatigabilis. * Huic prover 10 incredi¬
bilis hujus lapidis durities locum fecit: de qua Plintus
lib. xxxvii. fcribit ad hunc modum : Jncudibus ada¬
mantes deprehenduntur , tta refpuentes itam, ut ferrum
utringue diffulter , incude(que etiam ipfe diffiliant. Quippe
duritia inenarrabiliseft , frmulque ignium vittrix natura,
& nunquam incale(cens. Unde & nomen indomita vi,
Graca interpretatione accepit. Hactenus Plinius: Unde
quicquid invictum atque inexpugnabile, id adamanti¬
num vocamus. Hefiodus : È
ARN ddauavms tyd regreso@pova Juuor.
i.e. Durus at his animus folido ex adamante creatus.
Theocritus in Amaryllide : |
Ka) tu lus mndn, ira ox ddauavniva WT.
“1e Me quogne refpiciet , neque enim eft adamantina
forfan. |
Eodem pertinet quod Homerus Vuleanum fingit, 4da¬
mantinis vinculis irretientem V enerem & Martem, quod
Maro portas & columnas inferorum Cx adamante fabri¬
catus eft. Socrates in Gorgia Platonis, rationes adamanti¬
na: vocat,i. e. inexpugnabiles. Rurfus libro De Rep. X.
A dauavTivas idv AIXIL, Pro irmiter tenere, A Daumas dé
Si ld tas rw ditav igor, de dda ina 1. C. Oportet nimi¬
rum adamantine fententiam hanc obtinentem ad infero s pro¬
ficifei. Plutarchus in vita Dionis: Ex 9 1678 @gsifo è
vuo pun nore uapov ý Ei To perc Kioy avers a gda¬
pavnivec decusc cuetvas , cÎ6 o meeoCu Te G Aron ¿Gy de¬
Deuil Brozas Tu) povapyiav, esente è Acobeiper . LE
Ex hoc autem progre(fa ac paulatim ferpens circa adolefcen¬
tem remifio, adamantina illa vincala, qaibus fenior Dio¬
nyfius dixerat, fe relitturum adftrittam monarchiam, folvit
ac perdidit. Horatius in Odis:
Quis Martem tanica tectum adamantina.
Item alibi:

Si figit adamantinos
Summis verticibus dura neceffitas
Clavos.

Itidem Auguftinus adverfus Manicheum : Sed cum often¬

dere cæpero certas neceffariafgue rationes, que illas propo¬
fitiones adamantinis, wt dicitur, catenis innexe confequun¬
tør. Denique fcriptoribus aliquot propter infatigatam
ftudii tolerantiam , adamantin cognomen inditum, ut
Didymo grammatico, & Origeni Theologo. In con¬
fimilem fenfum ufurpat Pindarus in Ifthmiis encomio
quinto, laudans Lamponem quendam inter fortes for¬
uffimum, qualis eft Naxia cos inter reliquas.

Dans xe ddp y dbr tue

Noklay merous y didas

Xantoddua T ngv.

1. e. Diceres fane eum virum inter athletas effe
Naxiam in ceteris faxis ferrique domitricem co¬
tem.

Plinius lib. xxxvr. cap. vir. meminit Naxii marmoris,

quod diu fuit in precio , & hinc cotes di&as Naxias,

que in infula Cypro nafcerentur. Eft autem Naxus
una Cycladum haud procul 4 Paro, cujus marmorace¬
lebranturob candorem. Pindari interpres ponit Naxum
hanc ż» Creta, ° quid fequutus incertum. Plinius po¬
nit Naxum oppidum tn Sicilia. Stephanus indicat hoc
nomen ut pleraque funt , compluribus locis efie com¬
mune , addit Creticam cotem appellatam Naxiam

quæ eadem dicta fit Nags. Subindicat autem , hoe
proverbium magis pertinere ad dijudicandum & pro¬

__ 1 Propterea fic vocatus eff & chalybs, ut docet Hefiodi Scholiaftes
in Scutum Herculis. De eo metallo , non de lapide, intelligenda
funt omnia Poetarum loca , in quibus mentio fit armorum adaman¬
tmorum.

2 Vide Suidam & Stephani Interpretes. Adfentimur Eraſmo ſuſpi¬
canti legendum Cyeta pro Cypro, apud Plinium; nam è Cypro in

verifimile non eft.

Aj dendum quod fallebat , quam ad robur, quemadmo.
dum ante de Lydio lapide diximus. Unde confideran.
dum,an in Plinio pro Cypro legendum fit Creta , aut
Naxo. è i
XLIV. Ferreus, ahenens.
Simili figura, ferrea atque ahenea dicuntur, quæ fo¬
lida firmaque fignificamus. Virgilius :
Non mihi fi centum lingua fint, oraque centum ,
Ferrea vox.
Quo quidem in loco videtur expreffiffe illud Homeri¬
cum ex fecundo Iliados libro :
Oud à wot dens pW yrawosay, dixe À ouar dev,
Dov dA obo pnkt@> > Narngub dé por 7700 ely,
B) i.e. Non mihi fi fint ora decem, totidem quoque lingue}
Vox infraîta, animufque mihi imal reus adft.
Horatius in prima Epiftola :
Hic murus ahencus effo.
De decreto animi non convellendo. Homerus Tha
dos x.

—— HY jae ol y ndnpe@ vd pds.
i.e. Ferrea nimirum tibi mens in pettore clanfa eff.
Idem Odyflez E.
——' Sdi ud WT.
Ouuds w) mior ndn, ¿D ¿Miur

INC: « neque enim mihi fCilicet ipfr,
C Ferreus eff animus (ub pettore, fed miferefcens.
Et Iliados ©.

Didiipeov uN O ¥ avpes.
i.e. Ferream sncendi vim dixit.
Ev 4 mupos ww G ine cidypeov.
i. €. * Ferrca vero ignis venit in precordia virtus.
Paulo diverfius eft, quod Cicero Attilum ferreum feri¬
ptorem vocat , pro duro atque imperito. Nam in arti¬
bus dura dicuntur, que parum {unt artificiofa : con¬
tra mollia, quae fumma arte perfecta. Verba M. Tul¬
lu lib. De finibus primo , funt hee: Eleltram tamen
male converfam Attilii mihi legendam putem. De quo Li¬
cins, ferreum f{criptorem. Verum opinor (criptorem, st
p| tamen legendus fit. Eundem in libris De divinatione,
durifimum & malum Poctam vocat.
XLV. Cornea fibra.
Neque diffimili figura dixit Perfius:
neque enim miki cornea fibra. e
Nam cornua & duriffima funt, & fenfu carent, quem¬
admodum & ungues. Quamquam poteft & à corno
arbore corneum dici, cujus lignum durifimum cffe
conftat. Perfii carmen in prima Satyra fic habet:
Non ego cum (cribo, fi forte quid aptius exit,
Quando hac rara avis eft , fi quid tamen aptius exit;
Landari metuam „neque enim mihi cornea fibra eft.
Unde qui carent humanis affectibus, robur, adaman¬
E. tem, filicem, ferrum , corse in pectore geftare di¬
cuntur.

XLVI. Ajacis rifus.

Aluyra G YAO. 1. C. Ajacinus rifus. In eos, qui te¬
mere ac vecorditer rident : Id quod appofite dicetur
in homines mortiferis voluptatibus gaudentes , brevi
perituros : aut qui malefactis gaudent , mox pœnas
daturi. Cujufmodi rifum eleganter defcribit Homerus

in Odyfff. r.

Mingipct 4 Tomas NOn
A'cGecov YAoy Opo , mepeanaycev 4 voue.
Oi dl 744 pradpoîci HAolov dRoreloiriy.
Aiuo@opua& 5 di uta ilo, dose dl deg cQéuy
Axpo TUTA » yov 4 wilo Fuse.

i. ©. Deinde procis rifum commovit diva Minerva
Hand compeftendum , mentemque excufit, at ille
Protinus attoniti malis rifere alienis.

Mandunt interea tabentes fanguine carnes.
Lumina complentur lachrymis, mens anxia meret.

I Ferrea vero ignis venit in precordia virtus. ] Nonillud fonantHo:
merica verba, fed hoc: Ferream vero ignis vim immifit ( Achilles vi¬
delicet) in rogum Patroclo, ex/tructum, non in precordia. Ignem auteni

ferreum intellige co fenfu, quo indomitus Latine appellatur. Ut au¬
tem {ervarı poflet illa interpretatio; at verfus non faret: quum, Fe¬
mh iD præterito priorem producat fyllabam, H. Stepbanus,