OCR
LX: povis & regis cerebrum. Aude éyxéqar@r. 1. e. fovis cerebrum: Kal Bxorréas typar. 1. c. Regis cerebrum. De cibo vehementer opiparo ac fuavi. Aut de molliter delicateque viventiAthenus lib. x11. docet, Sardanapalum iis, qui voluptatem aliguam effent commenti, 7ovis ae regis cerebrum apponere folitum, cibum opinor exquifitum. Idem lib. xiv. Jovis cerebrum inter fecundæ menfe delitias annumerat. Apud Apulejum in prima Apologia citatur Ennius: Quid fearum preterii, cercbrum Jovis pene ſupremi. Neftoris ad patriam hic capitur, magnafque bonufque. Ephippus apud Atheneum, Ass eyxe@arsy. 1. €. jewis cerebrum inter fecundæ menfæ lautitias commemorat. Idem cibum prælatum vino Ave vocat, 1. €. nectaris florem. Atque alibi vinum, 776 d@eodms JAAA. i. e. Veneris lac , ab Ariftophane nominatum docet. Rurfum alio in loco fuaves cibos, ri eartvys Beoual.1.e. Helena cibos diétos indicat. LXI Non mavenda moves. Arina xwás. 1. c. Non movenda moves. Quadrabit aut in cos qui moliuntur #4wery aliquid , aut qui res facras violant, aut qui pata mutant, five qui convicis inceflunt cos, quibus ob audtoritatem debetur reverentia. Zenodotus inde natum putat, quod fas non fit movere , neque aras , neque fepulchra , neque facella, quibus reverentia quedam ac religio debetur. Plutarchus in commentario De demonio Socratis, {cribit hanc voce editam cuidam evocanti manes amici defunti, m driya un xwe. Idem, è» tõ ipobas ufurpat in cum, qui receptam de dus opinionem conyellere videbatur. Meminit hujus Plato lib. De legibus vu. proferens legem, quam Jovis Terminalis appellat, ne quis vicini civis, aut hofpitis , limites agrorum moveat, me quis item urbis, aut regionis pomeeria moveat, malitque quifque faxum ingens movere, quam exiguum lapidem , fædere jureque jurando fixum. Noplons, inquit, mì dxlin@ uwév danbés 18m âva. i. c. Exiftimans hoc effe vere quod dicitur , non movenda movere. Idem lib. De legibus x1. Em manor > di àsgov 2 TO Ln Kwäy TA aziz. 1. C. Inter multa illud reéte fane dicitur: INe moveris non movenda. Meminit & ejufdem operis libro tertio. Et in epigrammate quodam ita legitur: A xwirey amet sd, “tans. 1.¢. Immota hand tangit ne Libitina quidem. -Sophocles in Antigone: Oleces pe rT duin@ Ag Dar Dedo. 1.C. Cocgeris me non movenda proloqui. Adem in Ocdipo Colonco : AA s addy t drwyr ty. i.e. Negue enim wave eft, verba in auras eloqui , “Qua fit nefas movere. Plutarchus in libello De Aufcultando: E mQuule stor moedas tes auvites > 1, €. Cupiditas chordas movens non smovendas. Idem aê sis didoreoiaz, Ù KiyZ'ox eos TLS UN T86 Opery. 1.e. Fides movens minime movendas mentium. Eleganter huc allufit oraculum quod extat in Eratone Herodoti: ? Kico uy dnroys xin Ty ZEe eh oxy. 1.. Et Delum quamvis fit adhuc immota movebo. Simul enim refi pexit ad fabulam , five mavis Hiftoriam, Delon antea fluitantem, pottea fixam in gratiam Apollinis. Unde Maro: 9 Immotamqne coli dedit & contemnere ventos LXI. Negue mel, neque apes. ; Mite pins, prime periosi. i.e. Negue mel, neque apes. An cos dici folitum, qui recufant, incommodum ferN », quod fit cum commodo quopiam conjunétum. Veuti fi quis apes , quod fint aculeate nolit perpeti, is acc melle quidem , quod optat, fructur. Res enim A mortalium ita temperaverunt fuperi, ut ſemper incommoditas comes fit commoditatum. Tryphon grammaticus in figuris hoc exemplum adfert paræmiæ, citatque ex Sappho poctria Lesbia: Myr emol uti, UNTE PENTO 1. €. Wegue mihi mel, neque apis. Celebratur Mimus ad hanc faciens fententiam: Feras quod ledit, ut guod prodeft , perferas. Eodem pertinet illud Plautinum : Fortiter malum qui patitur , poft potitur bonum. Idem obfcurius quidem, fed tamen eleganter innuit Homerus , ut opinor, per herbam moly , cui radicem nigram , florem lacteum attribuit, radicis nigra fymbolo laboris moleftiam fignificans , qua pervenitur ad animi tranquillitatem x virtutis abfoluta premium. LXI. Tzjjis pro crepitu. Bit civrì medie. 1. c. Tagfis pro crepite. Dici folitum, quoties aliquis perplexus , aliud pro alio fimulat. Veluti fi quis in adultere domo deprehenfus, fingeret fc quippiam mercatum venifle. Tranflatum ab iis, qui crepitum clara tuffi diffimulant , quod genus homines etiam hoc tempore non raro magno cum rifu deprehenduntur. LXIIM. Cornicibus vivacior. Tato rds Kopovas PeCiwnws. 1. e. Cornicibas vivacior. De vehementer annofis, proverbialis hyperbole. Ab avis cjus prodigiofa vivacitate fumpta, de qua ita fcribit Plutarchus in commentario, qui infcribitur, Mees © enarchumrov rensnesov, citans Hefiodum, fub perfona Naidis, states animalium varias fic complectentem. Evweclos od vedo AcintpuCer nopwvy A'vdpév rCwrrwy, tAap@ dé n TeregnspavG. Tpés dl’ ind@ss d ngogt megtonet. avro 6 Govig Eta cov uegnas , denadi, nucis cn Polos 3 NUu@u cUmoxguoi zspo dos aigro yolo. i.e. Ter tria fecla hominis tranfmittit garrula cornix , Quattuor at peragit cornicis tempora Cr VHS, Cervinam atatem coruns ter praterit ater, Corvinos annos novies agit Indica phœnix. Atqui crifpicome, fuboles Jovis alma tonantis, Egredimur decies phænicia fecula Nympha. Hos verfus Hefiodios interpretatus videtur quidam quifquis fuit: exftat autem carmen inter reliquas Maronis appendices, Eftque hujufmodi: | Ter binos, deciefque novem faperexit in annos fuffa (enefcentum quos implet, vita virorum, Hos novies fuperat vivendo garrala cornix 7 Et quater egreditur cornicis fecula cervus , Alipedem cervum ter vincit corvus, at illum Maltiplicat novies phœnix reparabilis ales. Quem vos perpetuo decies pravertitis avo Nymphe Hamadryades, quarum longifima vita eff. Ei cohibent fines vivacia fata animantum , Cetera ſecreti novit Deus arbiter avi. Hos verfus ideo pariter libuit ſubſcribere, ut mihi ſæpius ex tempore ,id quod erit necefle, vertenti, venia detur, f quando videbor non omnia ufquequaque ad | amuflim reddere, cum in his apparuerit, quantum fibi permiferit antiquitas in traducendis Poctarum carminibus. Eandem hanc Hefiodi fententiam oppido quam commode, breviterque reddit Plinius, He/iodus, inquicns , cornici novem noftras attribuit atates. Ouadruplum ejas cervis : id triplicatum corvis. Etiam fi nonnullis au&toribus haec fabuloſa videntur. Inter quos Ariftoteles arbitratur homine nullum aliud animal effe vivacius, excepto uno elephanto. Martialis : Et corniabus omnicibus fuperftes. De anu nimium vivace. Item Horatius in Odis: Servatura dia, parem i Cornicis vetule temporibus Lycen. Eodem pertinet quod Bo ille moriens , cornicibus invidifie Tan longævitatem, quam natura negaflet homini. Synefius in Epittola quadam: Es es