sem, gram ipfe tuleris. Sine ut co
quo tu cum aliis egeris.
Perfius, T
——. Examengne improbum in illa
Caftiges trutina. |
Huic fimillimum , 44 eandem exigere regulam , icu s¬
Sus, i. e. eguali tretima, five lance. Plutarchus, AA
e ~ ~ € 4 l \ 4 di =
Yow mhua mav 4 varia alafin porveds wee druTuoy zæ¬
stero. i. e. Sed aqua lance omnibus „addita malitia cen
plumbum rete detraxit. Be
XVI. Zonam perdidit. i y
Zonam perdidit. Caftrenfe proverbium in genyn¬
785, 1.€. COs qui nihil habent nummorum , è Greca
quadam fabula tractum Acron admonet. Porphyrion
à militum conſuetudine, qui quicquid habent, in zo¬
na fecum portant. Cujufmodi fane hominem perquam
venufte defcribit Lucilius citante Nonio,
Cui negue jumentum eff nec fervus , non comes allas,
Balram, © quicquid babet nummorum , fecum ha¬
bet omne,
Cum bulga cænat,
dormit, lavat: omnis in una
Spes hominis bulga, hac devintta eft catera vita.
Nam balgar apellat Lucilius folliculum , five crume¬
nam, & facculum de brachio propendentem. Sic enim
& Horatius, ¬
Suſpenſi levo tabulas, loculoſque lacerto,
Tameth Feftus Buleam Gallicum vocabulum autumat.
Confimili modo Gracchus loquitur apud Gellium :
Cum Romam profectus fum , Zonas quas plenas argenti
extuli , eas ex provincia mane retuli. Horatius in E¬
iftolis :
Thit eo guo vis, qui zonam perdidit.
Plautus in Poenulo: Ta qi zonam non habes , gui in
þanc veniftis nrbem? aut quid quaritis ? In quibus Plau¬
ti verbis duplex cft allufio, & ad veftem Poenerum
more difcinétam, & ad pecumam qua in zona gefta¬
tur, citra quam in urbe fumptuofa non fat commode
vivitur. Pefcennius Niger apud Spartianum vetuit,
nc milites zonam fecum deferrent in bellum, fed fi
quid haberent pecuniz , publice commendarent , te¬
cepturi poit pre lium , | fimul & ipfis luxurie: mate¬
riam eripiens , & hofti predam , fi quid adverfi eve¬
niflet. Eft apud Lampridium in Alexandro: Miles
non timet , nifi veffitus , calceatus, armatus , & habens
aliguid in zona. :
XVII. Cotta nemerabimus exta.
Cotta numerabimus exta. Diomedes grammaticus,
ubi proverbium definit , hoc exempli vice fubjecit.
Cujus hunc adfcribit efle fenfum, cx eventu fciemus.
Huic confinis color ille comicus: Res indicabit. Nam,
ut ait Ovidius:
Exitus atta probat.
Et apud Græcos, aim delta, i. e. ipſa res indicabit,
XVII. Malta novit valpes, verum echinus
UNU MAGNUM.
Ion oid) duré GW ei Gr € piye.
ic. Ars multa vulpi, aft una echino maxima.
Zenodotus hunc fenarium ex Archilocho citat. Dici¬
tur in aftutos, & varis confutos dolis. Vel potius
ubi fignificabimus, quofdam unica aftutia plus effice¬
re, quam alios diverfis technis. Nam vulpes multi¬
` jugis dolis fe tuetur adverfus venatores, & tamen haud
raro capitur. Echinus, quem opinor herinaceum efle,
nam hoc loco de terreftri , non de pifce fit mentio ,
unica duntaxat arte tutus cft adverfus canum morfus.
Siquidem {pinis fuis femet involvit in pila fpeciem,
ut nulla ex parte morfu prendi queat. Citantur apud
eundem Zenodotum hujufmodi quidam verfus cx lone
Chio, tragico pocta, Quos cofdem cx codem citat in
Sermonibus convivialibus Athenæus è tragædia, cui
titulus Phenicia :
AR e ye Keer ms Atot G Aveo >
NES J’ ~ , x Z
Ka mus Engivoy Gay oies TENVO ,
O's fur dy Ra Mou plu pada,
DreoEva Gr duo dre ny ANEA diug
i. ei Leonis artes in ſolo fane probo,
At magis echini comprobo miferos dolos,
Qui fimal odovrem belluarum fenferzt ,
Se contrahit [pinis operto corpore,
Tutus jacens, Mor fugae, tatluyue omnium.,
Refertur proverbium „ac fimul ad carmen alludit Plu¬
tarchus in commentario , cui titulus , meg © uwv
Deu TCR y KELTE 4 JuAdasia 5 1. €. nira animantia
pradentiora terreffria Annan a Ejus verba fubferi.
bam: 7 DI SAUT n pv Carte Tav éuuva À Qu¬
ARN TOOLMAN TENDINKE.
Hor’ oid, dm dN tyivO” ev pere.
Moonstone È Ts, òs Dany, cioy
Erede AO dnarfay cinikas deudas s
Kany Siyev te ù Aunay apne Os
i.e. fam vero terreftrinm echinorum in tuenda fervanda¬
que incolumitate fua, folertia proverbio locum fecit.
Ars varia vulpi, aft una echino maxima.
Siquidem cum illa aggreditur , quemadmodum ajunt,
Flexibile [pints corpus obvolvens futs,
Tutus jacet, fic ut nec ore tangier
‘Ulla queat ratione, nec morderier. ,
Plutarchus, aut quifquis eft ejus operis auctor, verfi¬
bus intermifcuit fua quædam verba: Nequis id errore
noftro fastum fufpicetur. Sed omnium copiofiffime
ngenium & aftutiam defcribit Pli¬
nius lib. oétavo capite trigefimo feptimo : Preparare,
& herinacei cibos, ac voluntati fupra jacentia po¬
ma, afixa fpinis, unum non amplius ore tenentes portant
in cavas arbores. Tidem matationem aquilonis in aafirum,
condentes fe in cabile , prefagiunt. Ubi vero fenfere ve¬
nantem, contratto ore, pedibus, ac omni parte inferiore,
qua raram © innocuam habent lanuginem , convolvuntur
In defperatione vero urinam ex fe reddunt tabificam tergo¬
ri fuo , [pinifque noxiam. Reliqua qui cupiet cognof¬
cere, è loco, quem indicavimus, petat. Hæc ad pro¬
verbii fenfum potiflimum attinebant. Celebre eft &
pifcis echini ingenium , qui feevitiam maris præfagiens,
correptis lapillis operit fefe, ut mobilitatem ftabiliat
pondere, ne nimia volutatione atterat {pinas , quod
afpicientes nautæ , pluribus mox ancoris navigia in¬
frenant. Auctor Plinius libro nono, capite trigefimo
primo. Vulpem autem verfipellem efle , variis in¬
ftruétam artibus , cum alii complures apologi , tum
ille peculiariter indicat , qui refertur à Plutarcho in
Moralibus: Cam aliguando pardus valpem pra fe con¬
temneret, quod ipfè pellem haberet omnigenis colorum ma¬
culis variegatam , refpondit vulpes , fibi id decoris in ani¬
mo effe, quod illi efet in cute. Negue vero paulo fatins
eſſe ingenio praditum effe vafro, quam cute verficolore.
Græci folertem, ac variis armatum dolis, TOLKANG pov
vocant X mmaopiny , Latini vafrum & verfipellem.
Narratur & alius quidam apologus, ab hoc proverbio
non multum abludens. Cum aliquando vulpes in col¬
loquio , quod illi erat cum fele , jactaret fibi varias
efle technas , adeo ut vel peram haberet dolis refer¬
tam, felis autem refponderet , fibi unicam duntaxat
artem effe, cui fideret , fi quid exifteret difcrimunis :
inter confabulandum repente canum accurrentium tu¬
multus auditur. Ibi felis in arborem altifimam fub¬
filut, cum vulpes interim à canum agmine cincta
capitur. Innuit fabula, praftabilius effe nonnun¬
quam unicum habere confilium , modo id fit verum
| & efficax , quam plures dolos , ‘confiliaque frivola,
Veluti fi quis pauper multijugis artibus follicitaret
ammum puella , dives autem unum hoc haberet, quod
eft agud Ovidium, i
—— Quantumlibet accipe, rette
Käry daran r ù Hiya dunno.
| Tom’ oid, Adi, ad ero eV Peo,
| XIX. Simulare cuprefum.
Horatius in Arte poetica:
Et fortafe cupreflum