Page 109 [109]
OCR
NIE OE di er A CHILIADIS PRIMAE CENTVRIA CIV GN yeas J. Multa cadunt inter calicem fupremaque labra. vyirerriys Apollinaris Grammaticus apud Aulum San in Noétibus Atticis libro decimo tertio, capite decimo feptimo , duo quædam adagia notat, alterum Græcum , alterum Latinum : quorum amborum cadem fit fententia. Græcus eft verficulus, inquit, he« xameter ameomswdus , Tomo pei TEM HUAG K vene: ps, i.e. Malta cadunt inter calicem fupremague labra, Quo monemur, nihil tam certum fperari , neque quic- B quam tam effe vicinum, quod non repentinus aliquis cafus queat intervertere. Adeoque non efie tutum venturis fidere, ut vix ctiam illa fint certa, que manibus tenemus. Originem adagii quidamad hujufmodi fabulam referunt. Ancæus Neptum & Aftypaleæ Phoœnicis filius, cum vitem fereret , graviterque miniftris inftaret, urgeretque: quidam operis tædio commotus in herum , negavit futurum ut ex ea vite herus unquam vinum guftaret. Poft ubi vitis proveniflet feliciter, atque uve maturuiffent , herus exultans ac geftiens, fervum eundem accerfit, atque ut fibi vinum infundat jubet. Deinde jam calicem admoturus ori, fervo que dixiffet, redegitin memoriam, quafi vanam exprobrans divinationem. Ai ille fententiam hanc hero refpondit : Inter calicem ac fumma labia, multa poffe intervenire. Servili fententia favit eventus. Nam inter loquendum priufquam ille vinum hauriret, alter quidam minifter ingreflus, munciat vinetum ab apro quopiam immani vaftari. Quibus auditis Ancæus depolito poculo, protinus in aprum fertur à quo inter venandum percuflus interut. Ufurpavit hoc adagium Lycophron in Iambicis. E yo > Arne cu zans abuv {rC* Q's mAd yards xd deraseziov mrédy Méow xviide poteg TOLL TY Bpordy. Ut plurima inter poculum ac labrum folet Vertiffe fatum, res agens mortalium, Ynterpres citat Ariftotelem auétorem , qui & ipfe de Ancæi fabula meminerit, in qua illud variat. Ancæo vitem inftituenti , vatem accerfitum quempiam prædixife, non futurum unquam, ut ex ea vinum guftaret, & expreflo in calice vino, vatemirrififfe tanquam Yadcouevly. Reliqua conueniunt cumiis, qua exaliorum retulimus commentariis. Feftus Pompejus ab augure quopiam vicino , qui forte preterierit, preditum indicat. Lycophron autem alio detorfit, nempe ad Agapenorem patrem, & Ancæum Aétoris & Eurythemiſtidis filuum, & ad aprum Calydonium. Dionyfius apud Zenodotum , mavult parœmiam ad Antinoum referre, de quo meminit Homerus in Odyffee xx. Ts Antinous erat unus ex procis Penelopes, cui poculum tenenti, jamque bibere paranti, Ulyffesjugulum telo transfixit. Atque ita manibus elapfo poculo, concidit atque interiit. Sed non ab re fuerit, Homericum carmenadfenbere, i K, ty or vow id uve TAKpOV diguv, Hr 6 xaAoy eAciooy cvouphar Ou ues, Kpuoroy duum , à dn LE XET wue O Qeg miss civoro, havG- 4 oi cox év) Suud Méubaem, nsx olom Met avdegos Daurtumoveast , MS$yoy On mAtoveost, 2 € Hand xapTEpÔS ely i F OÙ TéUËdy Joar Te xængv Ò reg uercuvay, Tov di odvaseu's X Auo Imao uov Bane id Avhnp d, omno de awe» nave" LUO, i Exa dl; érépu(e , dimes È oi turece pos Bante , anua d), awards ove civas mays KASEY _ Aluor@& aivdpoutoro. i. ©. Telum, bac fatus, in Antinoum contorfit amarum. At pulchram is pateram , jam jam tollebat, utringue «Adurttam, aique auro nitidam , jam jamque man slam 3 > Admotabat , uti biberet: negue pettore cedem Volvebat pavido: quis enim fore crederet nunguan Unus ut in tanto convivarum AGMINE , GUANGUATE Viribus anteeat, mortem fibi nigraque fata Moléiretur: at buic jugulum confixtt Ulyſſes Tollenti calicem , jaculum penetravit acuium , Et contra è cervicibus exiit erea criſps. Voluitur in latus ille, calix fimul excidit iêlo E manibus; mox inde cruor de naribus ingens Emicat. í Nec alienum arbitror hoc loco meminiffe, quod Julia Cæfari velut exprobranti vaticinii vanitatem aes ſponſum eſt: veniſſe Calendas Martias , non etiam pres teriſſe. A IL. Later os & offam. Latinum eft hujufmodi: Zater os & offam: Quod a cibis fumendis fumptum cft , quemadmodum Græcanicum illud à potu. Nam olim Romani victitabant offis, ut teftis eft Valerius Max. Itaque perinde valet zzter os & offam, quafi dicas inter os & E Porro Proverbium refertur apud Gellium ex oratione quadam Catonis, de ædilibus vitio creatis, his quidem verbis: Nunc ita ajunt, in fegetibus © in herbis bona frumenta efe. Nolite ibi nimiam fpem habere. Sepe audivi , inter os & offam multa intervenire poffe. Verum inter offam atque herbam , 1bi vero longum intervallum eft. Feftus ita rcfert adagium : Tnter manum & mentum. III. Va fugias, ne prater cafam. Exftat apud Terentium in Phormione cum primis venuftum adagium: Ita fugias, ne prater cafam, quo quidem admonemur, ne fic aliquod vitium fugiamus, ut inaliud majus incauti devolvamur. Mofrapte culpa facimus, inquit, #t malos expediat efe, dum dici nimium nos benos ftudemus G benignos. Ita fagias, ne preter cafam, qaod ajunt. * Verba funt Demiphonis fenis femet accuſantis , quod dum avari famam plus fatis cupide f{tuderet effugere , ftulti reprehenfionem incurriffet, Donatus adagıi metaphoram hunc ad modum enarrat; fi modo commentum hoc Donati videtur effe ; Ta fagito, ne tuam cafam pretermittas , qua fit tibi tus tifimum exceptaculum. Aut, ita fugias , ne preter cas fam, ubi caffodiri magi: & prebendi fur & malttari verberibus poteft. Aut verbum erat, inquit , furem exagutantys , @& interea providentis, ne ante cafam trans eat, ne in pretereundo etiam mde aliquid rapiat. Hane veluti divinationem , incerta ac varia conjeCtantium quis ferret , nifi videremus & Juris interpretibus & Grecorum adagiorum enarratoribus hunc cundum effe morem. Primum interpretamentum mihi magis arridet. Quidam enim calore fugiendi, etiam ea pratercurrunt, ubi cominode poterant quiefcere. Quod unis ca voce Greci atei Vocant, i.e. perperam praterire ac preetervehi, ab co, quod ampleétendumerat, aberrantem. Opinor ad hoc adagium refpexiffe Lucia: num in Nigrino, cum feribit, è 189 3 & mi resyedros xaj tout eus 2eSzuvo + dn À TRES Suegy ITTICA moi, i.e. Et hoc quod in tragædiis & comædiis dicitur à fam © prater cafam incttati, 1 Non ludet operam quifquis ‘expendet quod habet de hoc loco Tanaguillus Faber Ep. Lib. 11. Ep. xt- 4 È 2 Hy © mape Super, &c.] Quod vertit,, #4 Tapa Sopar Bralia va, jam C prater cafam intitati. Vereor ut nimis violenta fit interpretatio: & hic Luciani locus obtorto, quod ajunt, collo, ad Latini proverbii fenfùm trahi videatur. Atque ut verba facile eam ad: mitterent, non video quomodo precedentibus & {equentibus re{pondeat. Haud {cio an referri poffit ad id, quod fepe legitur & apud Hiftoricos: qui guum defcribere volunt magaam hominum turbam certatim properantium irrumpere in aliquem locum, dicunt eos @3/Cerdcy meph ries Sunes, vel res möagzs. Interdum etiam ad hoc exprimendum utuntur verba god, nifi me fallit memoria. Sed: & mepareioerey interdum ita ulurpatum reperitur; ut apud hunc ipfum autorem, in Dialogo qui œàisòs h æraßisrrss infcribitur: Teyapgy yirwre aPArcucrsaty ats Copuevos fe) rare #) spl Tus T TAEG wy opas dA MASS rapabs ero. Fateor quidem non #:pì Far hic legi, fed 7æpé: verum, nifi errorem librarji hic efe {ufpicabimur, zaps Sopar ita bic accipere*poterimus, ut apud Ariltophanem zap hv codos, pro xer#. Sive autem legas <5 BioCowerot, ut in vulgatis editicnibus Luciani habetur: five cum Erafmo fracowsio: perinde eft. H. Stephanus, Tom. IT, M2 TY, Evi»
