Page 42 [42]
OCR
Cordi fimplicitas, bonum, piumque, Et re&i ftudium, inque taminatus Vitæ candor erit beatioris : Et vi&us fine forde mundiores. Hc tum Phoebus Apollo vera nobis Olim præcinuit: Deo canenri Fatorum ftabilis ftatim poteftas Subfcripfit: fubito 6 Erafme prodis In lucem, nova lux tibi tuifque Non folum genitus, fed univerfo Orbi nafceris, optimum Deorum Munus: quale nec antea dederunt , Nec funt, ut reor, amplius daturi. Debebunt alii penatibus Dus Communi & patriz, parevtibufque: Vni patria debitrix Erafmo eft. Huic Germanicus orbis & Latinus Necnon Grecia reftituta debent 5 Tot propter varios viri labores, Dotefque ingenii affuentiores. Hunc quantum eft hominum modo bonorum, Quantum vivit in orbe candidorum, Hunc & fœmina, virque, & hunc puellæ, Imberbes pueri, fenefque cani Exornate diem, dies Erafmi Hic natalicius meretur effe Toto feftus in orbe: vos Erafmum Et donis, & honoribus Deorum Omnes accumulate. Nunc & omnes Ante aras bona dicitote verba, Et linguis animifque confavete. Tlli nunc bona comprecemur omnes s Soles ariolemur & beatos. Quot vixit numeret tot ille pofthac Natales celebres & aufpicatos. Heec illi rata vota Dii benigni Pofunt reddere: vota Dii vel ifta Vt jufti fuerint , rata exequentur. HERMANNI BVSCHII PASIPHILI IN ERASMVM , Coloniam recens ingreffum. ic puer, Erafmum cupido quis nunciat illum Adveniffe mihi, quifnam hc mihi gaudia portat ? O feſtum latumque diem, fi vera locutus, Si non hxc vano mendax. confinxerit ore. Quifquis is eft tandem, credam ne, ut venerit ille? Ile , inquam , Erafmus,cui Roterodamica tellus Tam debet, doéto faa quam Verona Catullo: Quam tribus Hifpanis urbs inclyta debet alumnis , Aufonio fundata duci, quam Bilbilis alta, Cornipedum gregibus foecunda, & fortibus armis Ingenio debet culti celeberrima civis, Quam cantata fuo deber Mevania vati, Parthenopeque fuo, fontes qui carmine Thebas Eruit, & fylvas pleétro modulatus eburno, Magnanimum in 'Troas & in Heétora movit Achillem : Quam Sulmo tibi Nafo tener, quem barbarus Ifter Braccatique Gete 5 cygnea voce canentem Triftia, fleverunt: quam Mantua prifca Maroni, Quo duce Mufarum meruit domus ipfa vocari , Et fama pulfare polos, & fydera laude , Omneque venture fpacium ſuperare fenectæ. Ef ne ille Eraſmus, modo quem veniſſe loquuntur , Ipfis qui folus poffit certare Latinis? Quem probat, extollitque virum clariffimus ordo, Pontificis Romæ qui limina {candit in oftro, Quemque per Italiam pafim leétiffima turba, Cordaque fufpiciunt do&iffima Grajugenarum , Qui fibi qurefivit nomen, per Gallica regna, Hifpanumque Tagum, per Hibernica litora, perque Orcadas, & noftro femotos orbe Britannos: y Terrarum reges, quem fulvo munere jungunt ; Conciliantque fibi, quo fante, ignobile ducunt Eloquium Pyliz quod fluzit ab ore fenectæ : Quo citharam tendente, & Apollinei peragente Officium vatis, ftupet ipfe ad carmina Phoebus, Calliopeque fui gemitù reminifcitur Orphei. ! Venit, certa fides , vidi, vidi ipfe cupitum Optatumque mihi toties, occurrere vultum | Hofpitis egregii, dextramque amplexus inhiefi. O blandi mores, 6 fandi exacta facultas 5 Quanta vetuftatis, linguaque fcientia doéto Quanta utriufque viro, quantum difceffit ab ille Barbaries, suditas, ignava fuperbia, livor Degener, imo alios multos fecum attulit ipfe Diverfos comites, gravitas fine nube renidens , Ingenuufque lepos, Pitho, Charitefque forores, Pegafidefque omnes, greflus comitantur cuntis, Florenteifque rofas geftans , pofita egide Pallas. LT ri REI AD EVNDEM. æc legit Eraſmus fi carmina fronte ferena; Tum longe accepi plus, minus ipfe dedi. et H EN RPC 4Ge ak AN 1; Helvyetii, Poeta Laureati; ADI RA SNU DI Hecatoftichon. omnus iners homines, mutumque invaferat orbeñts k Preflerat & terram nocte filente quies. Ipfe foporifero ponens mea membra grabato Occubui, & tenebris pene fepultus eram. Ecce {ub obfcuro vifa eft tua Mufa nigrore Ante oculos volitans protinus efle meos. . Non fecus ac nebulis latitet fi Phoebus opaciss Aut fub nube nigra, candida luna micet, Tum pepulit radiis quodcunque obftabat amoenis , Ceflit & omne, illa difcutiente, chaos. Subticui, caput haud tenuem erecturus ad auram , Expecto fitiens quid velit illa loqui. Diva verecundo dum me videt ore tacentem » Auriculam prendens vellicat atque premit. Cur meme dixit, cur compellare vereris ? Cur noftros furda negligis aure fonos? En venio, quia doétiloquus fic juflit Erafmus , Ne tituba, votis præfto erit ille tuis, Illius ambrofio quanquam frons nectare fufa eft , Atque Helicon facro laverit amne comam : Nec tamen exiguum parvo de flumine rivum Nec tremulz fpernet ftamina rauca lyre. I celer, optatum invenies, & habebis amicum , Quem dare non alium fecula poñle putes. Dixerat & fonitus blanda cum voce receflit , Inque levem volitans aera prapes abit. Excutior fomno, video cecidifle figuram, Cui refponderem nemo niſi aura fuit. Ergo è prefidium, & fpes jucundiffima vite, Dux & iter vera dulcis Erafme via, Aufculta , tua Mufa meis difceffit ocellis, Illi debueram paucula verba loqui: At quia difceffit, nec fit cui fingula dicam , Heec jufli Mufam verba referre meam. Scilicet ut dignas tibi vir doétiffime grates Offerat, id quanquam non bene pofie reor. Nanque ego cui moduli, cui nec fit culta Minerva, Qui poflim dignum ludere quæf{o melos ? Nec tibi pro meritis, quas dicam nofco camoenas » Da veniam modulis , ingenioque meo. Sunt mihi raucifono ftridentia carmina plectro, Et tenuis furdo murmure vena data eft.
