Page 438 [438]
OCR Output

168 MOPIAZ ETKQMION

medium , & ultimum. Reftabat myfterium his
quoque retrufius, mathematica ratione. Jefus c
in duas æquales. diffidit portiones , ut fcilicet
* penthemimeres in medio refideret. Deinde
docuit eam litteram apud Hebrzos elle, ©. quam
illi 572 appellent: porrd fy Scotorum , opinor
lingua , peccatwm fonat : atque hinc palàm
declarari, lefum efle qui peccata tolleret mundi,
Hoc tam novum exordium {fic inhiantes admirati
j, funt omnes, præcipuè theologi, ut parùm abfuerit,

È Penshemimeres. Tie quinque pedes relinquitur fyllaba di&tio¬
UNT, yis > dimidium , péo@, pars, nem cerminans : nam duo cum

Srvetitirat Lavs. 169
quin illis acciderit, quòd olim * Niobæ , cùm
mihi propemodum evenerit, quod * ficulno illi
Priapo, qui magno ſuo malo, Canidiæ Saganæque
nocturna facra {pectavit. Nec injuria profecto :
nam quando fimilem * £poðov, commentus eft
Demofthenes ille grajus, aut Cicero latinus?
Illis vittofum habebatur procemium , quod à re
foret alienius : quafi verò non ad iftum modum
exordiantur & fubulci, naturà videlicet magiftrà.
At hi doti preambulum fuum, fic enim vocant,
ita demum eximié rhetoricum fore ducunt s
G nufquam quicquam habeat cum reliquo
argumento confine „ut auditor interim admirans,

unde moruso dimidium quing
dicitur. Quemadmodum etiam
Terentianus ait: Hoc mey Pupe ptseEss
di à di . ‘i R
meam de quinque Vocatur, Sicut
igitur grammaticis penthemimergs
yocatur, quando poft duos primos

femis, dimidium faciunt quinque,
fic /ynin medio penthemunerts po¬
fitum eratà Fratre, ut fi divide¬
retur, utrunque ei dimidium cum
reliquis duabus litteris fumptum,
penthemimeres faceret,

Nioba. Hæc cùm pulcherrimos
permuledsg; liberos haberet, eós¬
que cerneretab Apolline &Dia¬
na fagittis confoflos, nimio do¬
lore obftupuit diriguitque. Unde
à poétis fingitur verfa in faxum.
De qua Ovidius,transformatorum
lib.6. Exanimes inter natos natasy,
virúmque. Diriguitgue malu nullos
movet aura capillos, In vultu color
est fine fanguine , lamina moeftis
Stant immota gents, nihil est in ima¬
gine vivum. Graci maxima & in¬
toleranda mala woens mran, id eft,
Niobes paffiones vocant,

Ficulno ili Priapo. Significat fe
adeo rififfe , cùm ftulti theologi
præ admiratione ftuperent, ut
propemodum crepitum ventris
faceret, Allufit enim ad Priapum
illum ficulnum, qui ut Horatius in
caSatyra, qua incipit: Olim trun¬
sus eram ficulnus inutile lignum,
dicit, cim Canidie & faganz

magica &notturna ſacra, quibus
Furias Hecaten & animas mortu¬
orum evocabant, fpe&aret, pra
timore magnum bonfimque cre¬
pitum ventris emifit, quo aniculæ
territæ, reli&is dentibus & calien¬
dro, é veftigio aufugerunt. Unde
fic ait: Et ut non tefiu inultus, Hor¬
ruerim voces Furtarum s & fata
duarum. Nam difplofa fonat,quan¬
tum vefica pepedi. Diffifa nate ficus,
ot ille currere in nrbem. Canidie
dentes, altum Sagana caliendrum,
Excidére. atque berbas, atque incag¬
tata lacerti , Vincula cum magno
riſque jocóque videres.

E’Pod. Id eft: Infinuationena
qua eft oratio quadam diffimula¬
tione & circuitione , obfcure fub¬
iens auditoris animum, ut {cribi¬
tur inRhetorica ad Herennium.Aac
Qurnrtilianus in l4. utendum efe
ait in caufa admirabili & turpi,

Ls