Page 438 [438]
OCR
168 MOPIAZ ETKQMION medium , & ultimum. Reftabat myfterium his quoque retrufius, mathematica ratione. Jefus c in duas æquales. diffidit portiones , ut fcilicet * penthemimeres in medio refideret. Deinde docuit eam litteram apud Hebrzos elle, ©. quam illi 572 appellent: porrd fy Scotorum , opinor lingua , peccatwm fonat : atque hinc palàm declarari, lefum efle qui peccata tolleret mundi, Hoc tam novum exordium {fic inhiantes admirati j, funt omnes, præcipuè theologi, ut parùm abfuerit, È Penshemimeres. Tie quinque pedes relinquitur fyllaba di&tioUNT, yis > dimidium , péo@, pars, nem cerminans : nam duo cum Srvetitirat Lavs. 169 quin illis acciderit, quòd olim * Niobæ , cùm mihi propemodum evenerit, quod * ficulno illi Priapo, qui magno ſuo malo, Canidiæ Saganæque nocturna facra {pectavit. Nec injuria profecto : nam quando fimilem * £poðov, commentus eft Demofthenes ille grajus, aut Cicero latinus? Illis vittofum habebatur procemium , quod à re foret alienius : quafi verò non ad iftum modum exordiantur & fubulci, naturà videlicet magiftrà. At hi doti preambulum fuum, fic enim vocant, ita demum eximié rhetoricum fore ducunt s G nufquam quicquam habeat cum reliquo argumento confine „ut auditor interim admirans, unde moruso dimidium quing dicitur. Quemadmodum etiam Terentianus ait: Hoc mey Pupe ptseEss di à di . ‘i R meam de quinque Vocatur, Sicut igitur grammaticis penthemimergs yocatur, quando poft duos primos femis, dimidium faciunt quinque, fic /ynin medio penthemunerts pofitum eratà Fratre, ut fi divideretur, utrunque ei dimidium cum reliquis duabus litteris fumptum, penthemimeres faceret, Nioba. Hæc cùm pulcherrimos permuledsg; liberos haberet, eósque cerneretab Apolline &Diana fagittis confoflos, nimio dolore obftupuit diriguitque. Unde à poétis fingitur verfa in faxum. De qua Ovidius,transformatorum lib.6. Exanimes inter natos natasy, virúmque. Diriguitgue malu nullos movet aura capillos, In vultu color est fine fanguine , lamina moeftis Stant immota gents, nihil est in imagine vivum. Graci maxima & intoleranda mala woens mran, id eft, Niobes paffiones vocant, Ficulno ili Priapo. Significat fe adeo rififfe , cùm ftulti theologi præ admiratione ftuperent, ut propemodum crepitum ventris faceret, Allufit enim ad Priapum illum ficulnum, qui ut Horatius in caSatyra, qua incipit: Olim trunsus eram ficulnus inutile lignum, dicit, cim Canidie & faganz magica ¬turna ſacra, quibus Furias Hecaten & animas mortuorum evocabant, fpe&aret, pra timore magnum bonfimque crepitum ventris emifit, quo aniculæ territæ, reli&is dentibus & caliendro, é veftigio aufugerunt. Unde fic ait: Et ut non tefiu inultus, Horruerim voces Furtarum s & fata duarum. Nam difplofa fonat,quantum vefica pepedi. Diffifa nate ficus, ot ille currere in nrbem. Canidie dentes, altum Sagana caliendrum, Excidére. atque berbas, atque incagtata lacerti , Vincula cum magno riſque jocóque videres. E’Pod. Id eft: Infinuationena qua eft oratio quadam diffimulatione & circuitione , obfcure fubiens auditoris animum, ut {cribitur inRhetorica ad Herennium.Aac Qurnrtilianus in l4. utendum efe ait in caufa admirabili & turpi, Ls
