Martino Dorpio.. 333
primum tam ferò perfuaferit ille, quem Te non dubito
tam diu ante legifle, nec interea tamen abftinuiffe a
Plauto legendo docenido,exhibendo agendòg; publicè,
poéca nihil, quam Terentius eft, caftiore, imo nec tam
calito quidem, Quid,quòd miliem gloriofum facetiffimo
prologo locupletaltig# Aulularie non proemium
modo, fed, qui comeedie defuerat , finem adjecifti?
qui mihi,feu fermonis elegantia (pectetur feu fales vere
Plactini, nulla parte totius comcedize videtur inferior,
Cujus rei vel siti ipfi verfus erunt indicio, quibus [ ut
dix1j Theologos iftos amufos, quos nunc tueris, ita
belle defcribis,ut nemo derideat falfñihsnemoinfeétetur
vehementiùs. Nam quid his carmiribus referam enim]
vel magis facetum poflîtefle, vel magis elegans?
Primum omnium, qui fint amufi, & luteris
No» proletarits male inaugurati, eos
Ablegat hinc in maximam malam crucem.
Siquidem flomachabundi, oblatratores, facere
Pergant etiamdum, quod numquam non faditant 5
Clamoribas ampullofis vifremere, È
Venena livoris cffunditare fui,
Ex obloqui, & oggannire, & dentibus omnia
Arrodere carnivoracibus 3 & ficut canes
Solent , quibuslibet allatrare fibi obviis.
Eos homines, [ fiquidem fint & ipfi bomines,3
Quam illiterate fint , quam fint agrarii,
Mihi fedulod jufit Plautus binc abigere:
Sin forte fint praflo ; nifi comprimant fibi os,
Nibilque graxint, minatu Sì , fore ulmeos,
Ubi hofpitio excipientur Acherontico,
En, mi Dorpi, quam neque poétis abftinendum putafti,
& amufos illos Theologos quàm benè fuis cologibus
depinxifti ! Quod Te neges tunc fuiffe Theologum;
fiquidem fcripta funt abhinc feptennium : certè vix
fefquiannus elapfus eft,quod eadem recolledta edidiftis