OCR
Martino Dorpio.. 333 primum tam ferò perfuaferit ille, quem Te non dubito tam diu ante legifle, nec interea tamen abftinuiffe a Plauto legendo docenido,exhibendo agendòg; publicè, poéca nihil, quam Terentius eft, caftiore, imo nec tam calito quidem, Quid,quòd miliem gloriofum facetiffimo prologo locupletaltig# Aulularie non proemium modo, fed, qui comeedie defuerat , finem adjecifti? qui mihi,feu fermonis elegantia (pectetur feu fales vere Plactini, nulla parte totius comcedize videtur inferior, Cujus rei vel siti ipfi verfus erunt indicio, quibus [ ut dix1j Theologos iftos amufos, quos nunc tueris, ita belle defcribis,ut nemo derideat falfñihsnemoinfeétetur vehementiùs. Nam quid his carmiribus referam enim] vel magis facetum poflîtefle, vel magis elegans? Primum omnium, qui fint amufi, & luteris No» proletarits male inaugurati, eos Ablegat hinc in maximam malam crucem. Siquidem flomachabundi, oblatratores, facere Pergant etiamdum, quod numquam non faditant 5 Clamoribas ampullofis vifremere, È Venena livoris cffunditare fui, Ex obloqui, & oggannire, & dentibus omnia Arrodere carnivoracibus 3 & ficut canes Solent , quibuslibet allatrare fibi obviis. Eos homines, [ fiquidem fint & ipfi bomines,3 Quam illiterate fint , quam fint agrarii, Mihi fedulod jufit Plautus binc abigere: Sin forte fint praflo ; nifi comprimant fibi os, Nibilque graxint, minatu Sì , fore ulmeos, Ubi hofpitio excipientur Acherontico, En, mi Dorpi, quam neque poétis abftinendum putafti, & amufos illos Theologos quàm benè fuis cologibus depinxifti ! Quod Te neges tunc fuiffe Theologum; fiquidem fcripta funt abhinc feptennium : certè vix fefquiannus elapfus eft,quod eadem recolledta edidiftis