OCR
322 Eerstora Tu. Mors fuit, codices paulatim tamen labefaétati funts incor. ruptos, adhuc reftare Græcorum , apud quos ipfa jam olim fides corrupta fit. Haec ratio, Dorpi,non flexit Hieronymum, quo minus inftrumentum vetus ex hebræo fermone transferret. Quamquam, fi quid heic valere debet , ibi multò magis debuit; quum nemo nefciat, Judæos ex profeflo infeltiores fuifle hoftes Chriftianis omnibus [ ut quibus in univerſo repugnabant | quam Grecos Latinis, quibufcum communi Chriftianorum nomine convenerant , licet in quibufdam diffenferant, Et profe@ò [ut vera dicam] videtur mihi neutiquam credibile , ullam gentem in depravandos libros unquam confpirare voluifie , ut ne dicam, ne potuifle quidem, Que enim {pes elle potuiflet, neminem ab ea re alieno animo fore ? aut clamid fore confilium ? quod firefciiceretur; [ut erat necefle ; quum à Judæis ad Chriftum, à Græcis ad ‘Latinos , aliqui nullo non die perfugerent: ] nonne previdebant, fore, quum nihil affequerentur, fue preterea parti fefe præjudicium allaturos, fi fe farerentur eam fovere caufam, quam fibi confcii eflent non aliter pofle fe quam codicum depravatione defendere? Sed de Judais Hieronymus viderit.Grecos certé ab hac falfitatis fufpicione liberat vel iftud; quòdin his, de quibus eis nobifcum fuit controverfia, eorum libri cum noftris confentiunt: nec de littera unguam , fed de intelle@u Hrtere , quæftio fuit. Quamquam nemini potek effe dubium, eos, fi mutare voluiffent quidquam , non ea primum modo , fed fimul quoque fuille mutaturos qua pro nobis contra eos faciunt. Que fifalfaflent, non fuiffet caufa tamen cur in aliis idem fa&uri putarentur, Nunc vero quid comminifci quifquam poffit , cur alia falfare velint, quum hac ipfa reliquerunt integra qua vel fola falfare