Page 385 [385]
Martino Dorpio 303
quos tamen, non eft confilium, poefim aut rhetoricam
defendere ; quippe qui a poefi rhetoricaque tam
Jong’ propemodum abfunt , quam illi ipf. Abfunr
iph tam longè ferè, quàm ab ipla Theologia; à qua
tam longè abfunt,ut ab nulla re abfint, prererquam
à communi hominum fenfu, longiùs velideo maximè,
quod ad infignem rerum omnium infcitiam acceflit
omnigena fcientie perverfa perfuafio; quà fibi adeò
blandiuntur, utomnium {cripta , ac ipfas etiam facras
litreras , [ut quidquam audierint quapiam occafione
librum infpexerine , quid ea verba precedat, quid
fequatur , nefciunt, ] imo ad ipfum quod citatur,
ignorent. Se tamen folos arbitrantur idoneos , qui
protinus, in quemcung; libeat fenfum, interpretentur,
Ex quo genere quum in multos inciderim , unum
faltem , ex quo caterorum indoles agnofci poflint,
non pigebit, velut {peciminis loco, referre. Cænavi
olim apud Italum quendam mercatorem, non minùs
do&um quàm divitem ; erat autem ditifimus, Forte
aderat in cena religiofus quidam theologus, difputator
egregius ; qui recens è Continente venerat , ut
quæltiones aliquot, quas præmeditatas advexerat,
Londini difputaret; experturus videlicet , in ca
difceptandi palaftra , quid Angli præftare poflent 5
fimul nomen fuum , jam apud fuos celebre , apud
noftros quoque propagaturus. Is quas conclufiones
adfixerit ; tum, quam bella difputatio proceflerit
homini, quamquam longum eflet, non gravarer
profe&ò narrare, fi tam ad hanc rem pertinens foret,
quam feftivum fuit. Cæterum , in cena nihil a
quoquam dici tam benè munitum, aut libratum tam
circumfpe@tè potuit, quod non ille vix prolatum,
aliquo ftatim fyllogifmo convelleret; quantumvis res,