OCR Output

272 EpistoLa ERAND
quam hominem immerentem in publica concione
traducere mendaciis. Ibi continuò commotus homo,
& relità quam ceeperat perfond , magis eriam
purpura fcens [nam rubebat & antea, erat enim tempus
pomeridianum, | Et cur, inquit,Tu nos traducis tuis
facris libris? In libris , inquam , meis nufquam eft
nomen tuum. Nec in concionibus , inquit, meis
auditum eft nomen tuum. Negavi libros meos effe
facros, in quibus aliquando narrem etiam fomnia
mea , nihilque non nuger: non icem licere in facris |
concionibus. Præterea longe minus, inquam, feriph |
de Te quàm res haber. Tu de me publicè mentituses,
dicens faviffe Luthero , cui nunquam favi in eum |
fenfum , in quem tua di&a interpretatur populus, &
ipfefentis. Ibijam non commotus, fed furenti fimilis:
Imo, inquit,tu es autor horum omnium, tu es verfipellis
ac veterator , & nihil non intorques caudà quádam,
Atque his fimilia multa evomuit veriùs, quam dixit, |
que illitum fuggerebat fplendida bilis, Senfi& mihi
concitari ftomachum, jamque vox quedam eruperat,
fermonisnon fatis temperati procemium, non quidem
racha , fed-aliud quiddam., quod pejus oleat quàm
fonat. Sed repreffi me illico, fatiùs ducens, & meg
[nam parùm valebam] & Re@oris parcere valetudini,
cui & ipfi cum Medicis res erat, poftremò ftultum &
indecorum ratus adverfus furentem furere. Iraque
fubridens verti me ad Re&orem : Poffem, inquam,
teftari de infigni contumelia, poflem regerere convicia
appellat me verfipellem , liceret ipfum viciflim
appellare vulpem: appellat me duplicem, poffem
ipſum appellare quadruplicem : ait me caudä contor¬
quere omnia, poffem dicere illum linguà fuà inficere
omnia: fed hec nec viris digna funt , ac vix etiam
mulieribus. Agamus argumentis: finge me,.. Hic ille
protinus