OCR Output

260 Erisrora ERASMI
faltem græcarum litterarum cognitionem adjungas,
Rara quædam eft ingenii tui felicitas. Stylus folidus
& nervofus, ac fluens & exuberans , animum arguit
non fanum modò, verumetiam fœcundum. Suppetit
ætas non tantum integra, fed virens adhuc & florida:
& vulgatum iftum ftudioram curfum jam feliciter
abfolviuti. Crede mihi, fi iftis tam præclaris initiis
græcanicæ litreraturæ colophonemi addideris, aufñm
tum mihi, tum aliis omnibus, magnum quiddam
de Te polliceri, & quod antehac nemo recentium
theologorum præftiterit. Quod fiin hac es opinione,
ut amore vere pietatis putes omnem humanam
eruditionem efle contemnendam; & arbitraris ad
hanc fapientiam majore compendio perveniri trans¬
fizuratione quadam in Chriſtum 5 ceeteraque omnia
: digna cognitu fint, pleniùs in fideilumine perſpici
m in hominum libris: facilè tuæ fabfcripfero
tentiæ. Quod fi, ut nunc haber humanarum rerum
veram Theologice rei cognitionem Tibi
promittis abfque linguarum peritia, præſertim ejus,
in qua plereque fant tradite divine litter , rotà
!snimirum erras via. Atqueutinam hanc rem perfuadere
Tibi tam poflim quamcupio: nam cupionon minis
quam & Te diligo & tuis fludiis faveo :- porrò rum
diligo effufiflimè , rum faveo impenfifimè. Quod fi
tibinon poffum approbare, falrem illud amici precibus
dones velim, ut periculum facias. Nihil recufabo
fupplicii, nifi fareberis amicum ac fidum fuifie
confilium. Si quid meretur hic meus in Te amor,
fi quid valet patria communis , fi quid tribuis huic,
aon aufim dicere , dođrinæ , fed certè laboriofæ in
bonis litteris exercitationi, fi quid tribuis ætati, [nam
quantum adannosattinet, ego Tibi pater effe poflem,]
fine me hoc vel gratiä, vel autoritate ; fi minus

X

tatus ,

í
í