OCR
Dorpio TÙeotoco 241 exiftimat jocofam quoque admonitionem non minus atque feriam conducere, Rideatem, inquit, decere verum, Quid vetat ? Neque non perfpe&tum eft hoc fapientifimis olim viris , qui faluberrima vite præcepta ridendis ac puerilibus in {peciem apologis proponere maluerunt, quod per fe fubauftera veritas voluptatis illecebra commendata , facilius penetrat in animos mortalium. Nimirum hoc eft illud mel, quod apud Lucretium, medici pueris medentes abfinthii poculo prelinunt. Nec in alium ufum veteres illi principes hoc morionum genus in aulas fuas induxerunt , quàm ut horum libertate leviora duædam vitia citra ullius offenfam & aperirentur, & emendarentur. Fortafle Chriftum in hoc album yocare non conveniat: Verùm fi licet cceleftia cum humanis ullo modo conferre, nonne hujus parabole confine quiddam habent cum Veterum apologis © Et jucundiùs illabitur, & acriùs infidit in animos evangelica veritas, hujufmodi lenociniis commendata, quàm fi nuda produceretur. Id quod in opere’, de Dottrina Chriſtiana Divus Auguſtinus copiosè per= TX vitæ inftitutis; & remedii votum erat verius quam ſpes, Proinde videbar mihi reperifle rationem, ut delicatis animis hac arte tanquam obreperem, & cum voluptate quoque mederer. Et fæpenumero confpexeram , feftivam hoc & jocofum admonendi genus multis felicifimè cedere. Quod fi refpondebis, perfonam, quam induxi, leviorem efle quam ut fub ` illius prætextu de rebus feriis difputetur,hancculpam fortaflis agnofcam, Inepti reprehenfionem non admodum deprecor, amarulenti deprecor: quanquam & illud probé tueri poflem, fi non alia ratione, certè Q