OCR
240 EpiSToza ERasmi nullus eft tam inimicus, quem non optem, fi fieri poflit,in amicum redire, Curei rei præcludam viame Cor hic {cribam in hoftem , quod aliquando fruftra nolim {criprum inamicum? Cur notabo carbone, cui {uum candorem , etiamfi promereatur, non pofim reftiruere ? Malo in hanc peccare: partem, ut vel parùm meritos predicem,quam ut meritos vituperem, Nam fi quem falſo laudaris , candori tribuitur: fin quantumliber etiam ignominid dignum fuis pinxeris coloribus, non illius factis, fed tuo morbo afcribitur, Urt ne dicam interim, quod, ut.ex injuriis, mutua talione reciprocantibus , ingens bellum aliquoties exoritur, fic ex maledi&Gis viciMlim ultro citroque regeftis periculofilimum incendium non rarò nafcitur, Et ut parùm Chriftianum eft, injuriam injurià penlare, ita parùm generofi pectoris eft , dolorem fuum feminarum exemplo conviciis ulcifci. | Hujufmodi rationibus ipfe mihi perfuafi , ut femper innoxias & incruentas haberem litteras, nec eas ullius mali nominecontaminarem. Nec aliud omnino fpe&avimus in Moria; quam quod in ceteris lucubrationibus, tametfi vid diversi. In Enchiridio fimpliciter Chriftiane vitee formam tradidimus; In libello de Principis inflitutione palam admonemus, quibus rebus principem oporteat efle inftruétum. In Paneggrico, fub laudis prætextu , hoc ipfum tamen agimus oblique, quod illic egimus aperta fronte. Nec aliud agitur in Moara fub fpecie lufus, quam a&tum eft in Enchiridio. Admonere voluimus, non mordere : prodefle, non ledere: confulere moribus hominum, non officere. Plato philofophus tam gravis largiores in compotationibus invitatiunculas approbat, quod arbitretur , quædam vitia per hilaritatem vini pofle difcuti, qua feveritate corrigi non poffent, Et Flaccus exiftimat