46 MOPIAZ EPKQMION
emendum , fi contrahendum , breviter fi quid
eorum agendum , fine quibus hac quotidiana
vita tranfigi non poteft, ftipitem dicas fapientem
iftum, non hominein. Uique adeo neque fibi,
neque patrie , neque fuis ufquam ufui effe potelt,
propterea quod communium rerum fit imperitus
& à populari opinione, vulgaribifque inftitutis
longe laréque difcrepet. Qua quidem’ ex re
odium quoque confequatur neceflum eft,nimirum
ob tantam viteatque animorum diffimilitudinem.
Quid enim omnino geritur inter mortales non
ftultitie plenum, idque è ftultis, & apud ftultos?
Quod fi quis unus univerfis velit obftrepere,
buic ego fuaferim, ut * Timonem imitatus, in
folitudinem aliquam demigret , atque ibi folus
{ua fruatur fapientia. .Verum ut ad id quod
inftitueram, revertar: que vis faxeos, quernos,
& agreftes illos homines in civitatem coégit,
nifi adulatio ? Nihil enim aliud fignificat illa
* Amphionis & Orphei cithara. Quæ res plebem
Romanam jam extrema molientem,in concordiam
civitatis revocavit ? Num oratio philofophica?
Timonem. Timon Athenienfis
offen{us hominum moribus, abiit
in folitudinem , & mortalium
omnium confortia fugit, adeò ut
fepulchrum quoque illius à conti¬
nente fit undis maris avulfum,
Extat de hoc Luciani dialogusab
Erafmo verfus.
Amphions G Orphei. Eft in
fabulis Amphione canente, faxa
fua {ponte in ftruéturam muro¬
rum coiiffe ,atque in cantu, non
manibus extruétas fuiffe Thebas,
De Orpheo quoque fabulantur,
faxa & quercus, cantu illius com¬
mota fuiſſe. Id Horatius inter¬
pretatur agreftem multitudinem,
quam per faxa & quercus intelligi
voluit , illorum fuaviloquenti4, in
ciyitatis formam fuiffe coactam,