OCR
46 MOPIAZ EPKQMION emendum , fi contrahendum , breviter fi quid eorum agendum , fine quibus hac quotidiana vita tranfigi non poteft, ftipitem dicas fapientem iftum, non hominein. Uique adeo neque fibi, neque patrie , neque fuis ufquam ufui effe potelt, propterea quod communium rerum fit imperitus & à populari opinione, vulgaribifque inftitutis longe laréque difcrepet. Qua quidem’ ex re odium quoque confequatur neceflum eft,nimirum ob tantam viteatque animorum diffimilitudinem. Quid enim omnino geritur inter mortales non ftultitie plenum, idque è ftultis, & apud ftultos? Quod fi quis unus univerfis velit obftrepere, buic ego fuaferim, ut * Timonem imitatus, in folitudinem aliquam demigret , atque ibi folus {ua fruatur fapientia. .Verum ut ad id quod inftitueram, revertar: que vis faxeos, quernos, & agreftes illos homines in civitatem coégit, nifi adulatio ? Nihil enim aliud fignificat illa * Amphionis & Orphei cithara. Quæ res plebem Romanam jam extrema molientem,in concordiam civitatis revocavit ? Num oratio philofophica? Timonem. Timon Athenienfis offen{us hominum moribus, abiit in folitudinem , & mortalium omnium confortia fugit, adeò ut fepulchrum quoque illius à continente fit undis maris avulfum, Extat de hoc Luciani dialogusab Erafmo verfus. Amphions G Orphei. Eft in fabulis Amphione canente, faxa fua {ponte in ftruéturam murorum coiiffe ,atque in cantu, non manibus extruétas fuiffe Thebas, De Orpheo quoque fabulantur, faxa & quercus, cantu illius commota fuiſſe. Id Horatius interpretatur agreftem multitudinem, quam per faxa & quercus intelligi voluit , illorum fuaviloquenti4, in ciyitatis formam fuiffe coactam,