SrvrTiTia Lavs 27
x perpetud rider, fiquid modo Poétis credimus,
aut horum zmulis Statuariis. Quod numen
unquam religiofius coluere Romani, quam Flore
omnium voluptatum parentis ? Quanquam fi
quis etiam tetricorum Deorum vitam diligentius
requirat ab Homero » reliquisque poëtis, reperiet
ftultitie plena omnia. Quid enim attinet
reliquorum facta commemorare, cùm Jovisipfius
fulminatoris amores ac lufus probe noritis ? cum
fevera illa Diana oblita fexus , * nihil aliud quàm
venetur, * Endymionem interim deperiens ?
Verùm illi ſua facinora à * Momo audiant
malim, à quo fæpius quondam audire folebant.
Sed hunc nuper irati unà cum * Ate in terras
præcipitem dederunt, quod fapientià fuà felicitati
Deorum importunus obftreperet. Neque
mortalium ullus exulem dignatur hofpitio,
tantum abeft ut illi in principum aulis fit locus,
in quibus tamen * mea ~Aexie primas tenct,
cui cum Momo non magis convenit, quam cum
Perpetuò ridet. Sic eam fingit
Homerus mulris locis, unde dro¬
gadas dicitur. Theocritus ia Ce¬
rioclepta, x AHATE JEANETTE » id
eft: Er mater, Venus videlicet
ridens, & idem in Dapknide, Loe
pua CDE gÀ | RUREAS EADIE y
idet: Venir dulcis Venus ridens, Èt
Virgilios: Oli fubridens.
Nibil alisd quam venetur. Td
eft: Tantum venecur, Sic Quns
tilianus: Nabil alind quam flebat.
Endymionen. Nota eft fabula
de Luna ad Endymionem de¬
fceadente.
Momo. Is Deus eft reprehen¬
fionis, apud Platonem, Hunc Lu:
cianus fingit libere adverfus Jo¬
vem, & alos Deos loquentemin
concilio. Et verus eft fabula, illum
Palladis, Vulcani, ac Promethei
carpfifle opera.
Ate. Grecéfonat noxa. Hanc
Homerus fingit à Jove in terram
decurbatam, & hujus opera inter
mortales +flidia nafci.
Mea geraxta. Id eft: Adulatio,
quam pediliequam fecit.