OCR
SrvrTiTia Lavs 27 x perpetud rider, fiquid modo Poétis credimus, aut horum zmulis Statuariis. Quod numen unquam religiofius coluere Romani, quam Flore omnium voluptatum parentis ? Quanquam fi quis etiam tetricorum Deorum vitam diligentius requirat ab Homero » reliquisque poëtis, reperiet ftultitie plena omnia. Quid enim attinet reliquorum facta commemorare, cùm Jovisipfius fulminatoris amores ac lufus probe noritis ? cum fevera illa Diana oblita fexus , * nihil aliud quàm venetur, * Endymionem interim deperiens ? Verùm illi ſua facinora à * Momo audiant malim, à quo fæpius quondam audire folebant. Sed hunc nuper irati unà cum * Ate in terras præcipitem dederunt, quod fapientià fuà felicitati Deorum importunus obftreperet. Neque mortalium ullus exulem dignatur hofpitio, tantum abeft ut illi in principum aulis fit locus, in quibus tamen * mea ~Aexie primas tenct, cui cum Momo non magis convenit, quam cum Perpetuò ridet. Sic eam fingit Homerus mulris locis, unde drogadas dicitur. Theocritus ia Cerioclepta, x AHATE JEANETTE » id eft: Er mater, Venus videlicet ridens, & idem in Dapknide, Loe pua CDE gÀ | RUREAS EADIE y idet: Venir dulcis Venus ridens, Èt Virgilios: Oli fubridens. Nibil alisd quam venetur. Td eft: Tantum venecur, Sic Quns tilianus: Nabil alind quam flebat. Endymionen. Nota eft fabula de Luna ad Endymionem defceadente. Momo. Is Deus eft reprehenfionis, apud Platonem, Hunc Lu: cianus fingit libere adverfus Jovem, & alos Deos loquentemin concilio. Et verus eft fabula, illum Palladis, Vulcani, ac Promethei carpfifle opera. Ate. Grecéfonat noxa. Hanc Homerus fingit à Jove in terram decurbatam, & hujus opera inter mortales +flidia nafci. Mea geraxta. Id eft: Adulatio, quam pediliequam fecit.