Page 514 [514]
OCR
502 E PTC UR Ur eft, ibi paradifus eft: ubi ccelum eft, ibi felicitas eft: ubi felicitas eft, ibi gaudium eft verum, & alacritas fincera. 6p. Attamen fuavius viverent, fi abfint incommoda quedam, & adeffent oblefamenta, que vel negligunt, vel non affequuntur. Ze. Que vero mihi narras incommoda? qua lege communi comitantur conditionem humanam? famem, fitim, morbum, laffitudinem, fene&utem, mortem, fulmina, terra motus, inundationes, bella? Sp. Et ifta quoque. He. At nos de mortalibus interim agimus, non de immortalibis. Et tamen in his quoque malis longè tolerabilior et piorum conditio, quam voluptates corporis per fas nefafque venantium. Sp. Qui fic? He, In primis, quoniam animos habent ad temperantiam ac tolerantiam Dein m intelligant illa omnia à Deò immitti, vel ad purgatinem criminum, vel ad exercitationem virtutis; non modo patienter, verum ctiam gaudenter, tanguam obedientes filii, illa de manu propitii patris accipiunt, atque etiam gratias agunt, vel pro clementi correctione, vel pro ineftimabili lucro. . Sp. Sed multi fbi accerfunt corporis moleſtias. We. Sed plures adhibent medicorum remedia, quo corporis fanitatem vel tueantur, vel recuperent. Ceterum accerfere moleſtias, hoc eft, inopiam, adverfam valetudinem, perfecutionem, infamiam, nifi cùm huc impellit Chritiana charitas, non eft pietatis, fed ftultitie. Cæterum quoties infliguntur ob Chriftum & ob juftitiam; quis aufit eos vocare miferos, cùm ipfe Dominus appellat € eos beatos, & horum gratia gaudere jubeat? Sp. Habent tamen imterim & ifta fenfum cruciabilem 2. He. Habent, fed quem facilè abforbet, hinc metus 3 gehenne, illinc {pes 4 eterne beatitudinis. Age, fi tibi perfuafum ciet te nunquam egrotaturam, aut nullam corporis moleftiam fenfuram in omni vita, fi femel patiaris cufpide aciculæ tibi fummam pungi cutem; nonne lubens & gaudens acciperes tantillum dolorem? Sp. Maximé. Imò fi certo fciam mihi nunquam in vita dolituros dentes, equo animo patiar vel altius infigi acum, atque etiam ambas anres fubulà perforari. He. Atqui quicquid mn hac vita accidit afli&ionis, levius ac brevius eft ad æternos cruciatus, quam momentaneum acus vulnufeulum ad hominis vitam, quamvis longam: nulla enim analogia rei finite ad infinitam. Sp. Veriflima predicas. He. Jam is tibi perfuadeat, te peromnem vitam omni re ~ go . 3 a 1 moleſtia cariturum, fi femel manų flammam dividas, quod nen D vetuit centies; È 4 Supple, Qua abundar E vige ob ad veiba Epiit. Heb, xi, 5 Pythagoram vidimus fatis, SAP pee afligationenm in prafenti ife multa fimilia, quibus quivis yer a LE panarum fono affingit ſens PET 3 Supple, Qui ferè inpius nu'lus ef, mens afecta eft fúa, 1ag ii
