OCR
EPIC Marcus Tullius finem boni appella cum primis eruditum & eloquens ; quam antea. H i {atis queo mirari, de re tanta inter arum pugnam. He. Nimirum, plex 4 fit veritas.: Quoniam totius divinant ac delirant omnes. tamen Stoici ô videntur minus abe cam tribuo Peripateticis. fragiis. 8 qualem quifque velit, rem per fe c minis collocat in voluptate; plurimum habeat v He. Quid dici potuit hac fenten £ A i ta rant in rerum vocabulis. funt Epicurei, quam Ch: ores: nam ifti fe macerant jejunii RISH Vas: 495 t, bonum omnibus numeris abfoHe. Opus iquod opeHoc mihi 1 ambigam de finibus ta de finibus 2, əs tantam farfle fententifed num tibi videris al tantos negotii caput ac fontem ignorants m, difplicent > hoy Pethixog 5. Mihi â vero, quibus proximum loa magis arridet, quàm a damnatior, omnium fufpum invidiam, fuerit Epicurus fideremus. Ille felicitatem hom judicat beatifimam, quæ minimum. Sp, Sic eſt, us? 6p. Imo clamitant om He. Scio: fed iti erloquamur, nulli magis Sp. Cynicis 7 prop rrare on fan&i On 15, abefle, He. Admittefne avtorit dicat: He. Accipe igitur nequi tum paradoxis fapientius. animus fibî male confeius 8. colligis? He. S ‘nihil effe felicius animo fibi bene c fibi confcium? Ae. Malum apr Deum & hominem. Sp. Et ab he Puros. He. Ego vero & purgatos e € 1 Id eft, magis in dubio fim de natura vere boni, fiquidem fuper his tantifper obfcuris eft difertus Cicero. 2 Jocandi causa det da Qquoniam ambiae i, bus fignificat vulgò difputare de agrorum termins. 3 Pluribue enim modis male fit, unie ~ €0 bene, r à plerifqu ptas adfere è videtur Si quid relè omnibus Stoicoleft miferius quà fed quid hing cio, confequitur Rede quidem collii Hius mali llo, quod dirimit amicitiam intet eri i > ig iv La PUR . PT A a chry onfcio. oP. a . At fæcundifima tamen, fi quis utatur & deducat conſeguentias idimus, ficut & qui fequun» Diogenis difcipulis, Ja Plaut, Moñell, Act. iis Li