CONV 1 VO Me PR Or AN tail 73
tribus, neque plures novem efe oportere {cripfit Varro*. Tres enim
{unt Charites. id eft, Gratie, humanitatis ac benevolentiæ præ¬
fides: & novem fant Mufé honeftiorum ftudiorum duces. At hic
decem convivas effe video, virginibus exceptis. Au. Nihil conve¬
nientius accidere potuit. Nos fumus Varrone ipfo paulo fapientiores,
Nam tres puellas lepidifiimas, tanquam tres Charites, adhibuimus,
Deinde, quia à novem Mufarum choro Apollo + abefle nunquam
credendus eft, jure decimum adjecimus convivam. CA, Poeticé
dixifti. Si mihi laurus adeflet, laureà coronà caput tuum cinge¬
rem, fieréíque poeta laureatus 3. Au. Si malva + coronatus effem,
malvatus. Tantum honoris mihi non arrogo. Honor hic major
eſt quam ut mihi conveniat. Haud equidem tali me dignor® bonore.
Ch. Vultifne finguli tantundem mea causa facere, quantum veftra
ſum fa@urus? Co. Volumus, ac lubentes quidem. C4. Ebibetis
igitur ordine funm quifque calicem : à me exemplum capietis. Tibi
hoc primum propino, Mida. Mi. Accipio abs te libenter. ‘* Pro
quo vulgus, preffolor $ dicit.? Equidem non recufo. Nihil tua
causarecufabo. Ch. Tu inde ceteris propina. Mi. Erafme, præ¬
bibo tibi dimidiatam pateram. Er. Precor ut fit tibi bono. Sit
tibi bonum atque commodum. Profit tibi. ‘* Proficiat durits
dicitur.” Ch. Sed cur ceffat patera? Cur non obambulat! Defecit
nos vinum? Ubi funt oculi tui, furcifer? Vola, adfer ejufdem
generis fextarios duos. Pu. Erafme falve; quidam pro foribus te
conventum expetit. Zr. Quifnam eft? Pu. Mori? famulum fe
dicit; herum ejus ex Britannia adveniffe ; cupere ut fe vifas, quan¬
doquidem prima luce iter parat in Germaniam. Ær. Chriftiane,
fubducatur ratio: nam mihi quidem abeundum. C>. Rationem,
Erafme do@tiffime, hujus caenz ego confecero. Non eft quod cal¬
culum fruftra teras: gratiam habeo, qui dignatus fis noftro adeffe
convivio. Sed avocari te moleftum eit, nondum peracta fabula 8.
Er. Quid fupereft, nifi ut dicam, Valete & plaudite9? Ch. Age,
boni confalemus, quando tu non ab equo ad afinos !°, fed ab amicis
ad amiciffimos properas. Er. Ego pariter tibi gratias ago, quod 24
ua
1 Auétor, qui, tefle Gellio, hæc
fui in quæftione non refpondet bene.
feripfit in Menippæis.
7 Noftrum intelligit notifimum can¬
2 Siquidem Mufarum deus eft.
. 3 Quoniam poete eximii vel ab ipfis
imperatoribus laurea donabantur, hinc
tales dicebantur /uzreati.
. 4 Herba elt vilifima, nulli unquam
in honorem data, fic ridet auctor, ut
parvi faciens vel ipfam lauream, nifi
quid reale fecum adferat,
5 Judico dignum; Virgil, Æn. i.
339- & eft finis verfus.
§ Vox tameneft vere Latina, fed fen¬
cellarium fub Henrico o€tavo, ipfi Eraf¬
mo amiciffimum, :
8 Convivio,
o His duobus verbis coronabantur
olim comædiæ feu fabulæ, hîc con¬
gruunt ergo bene, quoniam convivium,
quod vocatum jam fabu/a, refpectu Eraf¬
mi peractum fupponitur. 3
10 Proverbium, cùm qois, meliori¬
bus reliétis, ad pejora animum appellit.