Page 85 [85]
OCR
CONV 1 VO Me PR Or AN tail 73 tribus, neque plures novem efe oportere {cripfit Varro*. Tres enim {unt Charites. id eft, Gratie, humanitatis ac benevolentiæ præfides: & novem fant Mufé honeftiorum ftudiorum duces. At hic decem convivas effe video, virginibus exceptis. Au. Nihil convenientius accidere potuit. Nos fumus Varrone ipfo paulo fapientiores, Nam tres puellas lepidifiimas, tanquam tres Charites, adhibuimus, Deinde, quia à novem Mufarum choro Apollo + abefle nunquam credendus eft, jure decimum adjecimus convivam. CA, Poeticé dixifti. Si mihi laurus adeflet, laureà coronà caput tuum cingerem, fieréíque poeta laureatus 3. Au. Si malva + coronatus effem, malvatus. Tantum honoris mihi non arrogo. Honor hic major eſt quam ut mihi conveniat. Haud equidem tali me dignor® bonore. Ch. Vultifne finguli tantundem mea causa facere, quantum veftra ſum fa@urus? Co. Volumus, ac lubentes quidem. C4. Ebibetis igitur ordine funm quifque calicem : à me exemplum capietis. Tibi hoc primum propino, Mida. Mi. Accipio abs te libenter. ‘* Pro quo vulgus, preffolor $ dicit.? Equidem non recufo. Nihil tua causarecufabo. Ch. Tu inde ceteris propina. Mi. Erafme, præbibo tibi dimidiatam pateram. Er. Precor ut fit tibi bono. Sit tibi bonum atque commodum. Profit tibi. ‘* Proficiat durits dicitur.” Ch. Sed cur ceffat patera? Cur non obambulat! Defecit nos vinum? Ubi funt oculi tui, furcifer? Vola, adfer ejufdem generis fextarios duos. Pu. Erafme falve; quidam pro foribus te conventum expetit. Zr. Quifnam eft? Pu. Mori? famulum fe dicit; herum ejus ex Britannia adveniffe ; cupere ut fe vifas, quandoquidem prima luce iter parat in Germaniam. Ær. Chriftiane, fubducatur ratio: nam mihi quidem abeundum. C>. Rationem, Erafme do@tiffime, hujus caenz ego confecero. Non eft quod calculum fruftra teras: gratiam habeo, qui dignatus fis noftro adeffe convivio. Sed avocari te moleftum eit, nondum peracta fabula 8. Er. Quid fupereft, nifi ut dicam, Valete & plaudite9? Ch. Age, boni confalemus, quando tu non ab equo ad afinos !°, fed ab amicis ad amiciffimos properas. Er. Ego pariter tibi gratias ago, quod 24 ua 1 Auétor, qui, tefle Gellio, hæc fui in quæftione non refpondet bene. feripfit in Menippæis. 7 Noftrum intelligit notifimum can2 Siquidem Mufarum deus eft. . 3 Quoniam poete eximii vel ab ipfis imperatoribus laurea donabantur, hinc tales dicebantur /uzreati. . 4 Herba elt vilifima, nulli unquam in honorem data, fic ridet auctor, ut parvi faciens vel ipfam lauream, nifi quid reale fecum adferat, 5 Judico dignum; Virgil, Æn. i. 339- & eft finis verfus. § Vox tameneft vere Latina, fed fencellarium fub Henrico o€tavo, ipfi Erafmo amiciffimum, : 8 Convivio, o His duobus verbis coronabantur olim comædiæ feu fabulæ, hîc congruunt ergo bene, quoniam convivium, quod vocatum jam fabu/a, refpectu Erafmi peractum fupponitur. 3 10 Proverbium, cùm qois, melioribus reliétis, ad pejora animum appellit.
