Page 53 [53]
ARTET AS CPs ER TIS 41
fa&is; leQum ingreflus, frontem ac pe&us figno crucisimagine, ac
me compono ad fomnum. Er. Quo pa&o te componis ? Ga. Nec
pronus cubo, nec fupinus ; fed primum lateri dextro mnitens, brachiis
ita tran{verfim feu decuflatim complicatis, ut pectus muniant figura
crucis *, dextra manu finiftro admota humero, leva dextro. Ita dor¬
mio fuaviter, donec aut expergifcar ipfe, aut exciter. £r. Sanétu¬
lus es, qui ifta poflis. Ga. Imo ftultulus es} qui ilta dicas. Er. Laudo
infitutim, fi queam affequi. Ga, Velis- tantummodo. Nam ubi
aflueveris pauculos menfes, erunt hec etiam fuavia ; adeo vertentur
in naturam, Er. Seft nihil audio de facris. Ga. Nec hac parte mi¬
hi defum diebus præcipuè feftis. Er. In his quomodo te geris? Ga.
Primum omnium excutio meipfum, num qua labe peccati fit animus
contaminatus. Er. Id ficomperias, quid tum? fubducis te ab altari ?°*
Ga. Nequaquam corpore, fed animo me fubmoveo, ac veluti procul
fans, nec audens attollere oculos ad patrem Deum, quem offendi,
tundo pectus meum, dicensillud ex Evangelio cum publicano; Do¬
mine, propitius efè mihi peccatori >. Demde, fi fenfero quempiam of¬
fenfum è me, eum curo placandum è veftigio 3, fi licet: fin minus,
ftatuo in animo, mihi, cum primum licebit, reconciliare proximum.
$i quis ofendit me, remitto vindi@am, déque operam, ut qui læfit,
agnofcat errorem fuum, & refipifcat. Sin ejus rei nulla fpes eft, vin¬
ditam omnem Deo relinquo. Er. Ifthuc durum elt. Ga. An hoc
durum, condonare levem noxiam fratri tuo, cujus ignofcentia tibi
mutuà fit frequenter opus: cùm Chriftus omnia commifia noftra no¬
bis femel condonârit, & quotidie condonet ? Imò mihi videtur he
non effe liberalitas in proximum, fed fæneratio apud Deum : perinde
quali confervus ex paćto remittat confervo tres drachmas, ut ipfi do¬
minus condonet talenta decem 4. yr. Perpulchrè tu quidem philo¬
{fopharis, f modo certum fit, quod ais. Ga. An pofulas aliquid cer¬
tius Evangelicà cautione? Ær. Non eft equum. Sed funt-qui fe
non credant efle Chriitianos, nifi quotidie Miffam, ut appellant, au¬
dierint. Ga. Horum inftitutum equidem non damno; prefertim in
his qui abundant otio, quive totos dies occupantur profanis negotiis.
Tantùm illos non approbo, qui fuperftitiofe fibi perfuaferunt, diem
fore parum fauftum, nifi fuerint eum aufpicati à Mifla; & ftatim a fa¬
cro feconferunt vel ad negotiationem, velad predam, vel ad aulam:
ubi,
x Futilia parumper hec & fimilia, vandi hominem ab infidiis Diaboli,
fed animadvertendum hic defcribi pieta- malifque aliis, quod nullus dubito tis
tem puerilem, cui queedam funt igno- non tribuebat Eraſmus,
ſcenda ; üs tamen nihil ineft proprie 2 S. Luc. xviii. 13.
mali, dummodo quis tali fignationi, 3 Statim. :
dormiendique modo, non tribuat vel 4 Ex parabola, quam Chriftus ipfe
veram fanétitatem in fe, vel vim fer- nobis in Evangelio propofuit.