Page 53 [53]
OCR
ARTET AS CPs ER TIS 41 fa&is; leQum ingreflus, frontem ac pe&us figno crucisimagine, ac me compono ad fomnum. Er. Quo pa&o te componis ? Ga. Nec pronus cubo, nec fupinus ; fed primum lateri dextro mnitens, brachiis ita tran{verfim feu decuflatim complicatis, ut pectus muniant figura crucis *, dextra manu finiftro admota humero, leva dextro. Ita dormio fuaviter, donec aut expergifcar ipfe, aut exciter. £r. Sanétulus es, qui ifta poflis. Ga. Imo ftultulus es} qui ilta dicas. Er. Laudo infitutim, fi queam affequi. Ga, Velis- tantummodo. Nam ubi aflueveris pauculos menfes, erunt hec etiam fuavia ; adeo vertentur in naturam, Er. Seft nihil audio de facris. Ga. Nec hac parte mihi defum diebus præcipuè feftis. Er. In his quomodo te geris? Ga. Primum omnium excutio meipfum, num qua labe peccati fit animus contaminatus. Er. Id ficomperias, quid tum? fubducis te ab altari ?°* Ga. Nequaquam corpore, fed animo me fubmoveo, ac veluti procul fans, nec audens attollere oculos ad patrem Deum, quem offendi, tundo pectus meum, dicensillud ex Evangelio cum publicano; Domine, propitius efè mihi peccatori >. Demde, fi fenfero quempiam offenfum è me, eum curo placandum è veftigio 3, fi licet: fin minus, ftatuo in animo, mihi, cum primum licebit, reconciliare proximum. $i quis ofendit me, remitto vindi@am, déque operam, ut qui læfit, agnofcat errorem fuum, & refipifcat. Sin ejus rei nulla fpes eft, vinditam omnem Deo relinquo. Er. Ifthuc durum elt. Ga. An hoc durum, condonare levem noxiam fratri tuo, cujus ignofcentia tibi mutuà fit frequenter opus: cùm Chriftus omnia commifia noftra nobis femel condonârit, & quotidie condonet ? Imò mihi videtur he non effe liberalitas in proximum, fed fæneratio apud Deum : perinde quali confervus ex paćto remittat confervo tres drachmas, ut ipfi dominus condonet talenta decem 4. yr. Perpulchrè tu quidem philo{fopharis, f modo certum fit, quod ais. Ga. An pofulas aliquid certius Evangelicà cautione? Ær. Non eft equum. Sed funt-qui fe non credant efle Chriitianos, nifi quotidie Miffam, ut appellant, audierint. Ga. Horum inftitutum equidem non damno; prefertim in his qui abundant otio, quive totos dies occupantur profanis negotiis. Tantùm illos non approbo, qui fuperftitiofe fibi perfuaferunt, diem fore parum fauftum, nifi fuerint eum aufpicati à Mifla; & ftatim a facro feconferunt vel ad negotiationem, velad predam, vel ad aulam: ubi, x Futilia parumper hec & fimilia, vandi hominem ab infidiis Diaboli, fed animadvertendum hic defcribi pieta- malifque aliis, quod nullus dubito tis tem puerilem, cui queedam funt igno- non tribuebat Eraſmus, ſcenda ; üs tamen nihil ineft proprie 2 S. Luc. xviii. 13. mali, dummodo quis tali fignationi, 3 Statim. : dormiendique modo, non tribuat vel 4 Ex parabola, quam Chriftus ipfe veram fanétitatem in fe, vel vim fer- nobis in Evangelio propofuit.
