Page 181 [181]
OCR
157 jurio offendetur, si in mendacio deprehensus eru bescet, si anxios illos de furtis atque usuris sapientum scrupulos, vel tantuli faciet. Porro si quis honores atque opes ambiat ecclesiasticas, ad eas vel asinus, vel bubalus !) citius penetrabit quam sapiens. Si voluptate ducaris, puellae, maxima hujus fabulae pars, stultis toto pectore sunt addictae, sapientem haud secus ac scorpium horrent fugiuntque. Denique quicunque paulo festivius ac laetius vivere parant, sapientem inprimis excludunt, ac quodvis animal !) potius admittunt. Breviter quoquo te vertas, apud pontifices, principes, judices, magistratus, amicos, hostes, maximos, minimos, omnia praesentibus nummis parantur: quos uti contemnit sapiens, ita illum sedulo fugere consueverunt. Sed cum laudum mearum nullus sit modus neque finis, tamen oratio aliquando finem habeat necesse est. Itaque desinam dicere, sed si prius ostendero paucis, non deesse magnos autores, qui me litteris suis pariter ac factis illustrarint, ne cui forte stulte mihi soli videar placere, neve legulei calumnientur, me nihil allegare ). Ad ipsorumigitur exemplum allegabimus, hoc est, oùdèv pds Eros ). II) Bubalus atque bison, Mart. Spect. XXIII. 4. 12) De homine, ut Cic. de leg. I. 7, 22 a. hoc providum. 13) Probandi excusandive causa aliquid afferre apud Ictos. 14) Vid. Arist. Eccles, 751 et ,,Nihil ad versum” Ad. I. 5, 45 (P. 199 C). CAPUT LXIL Principio illud omnibus vel notissimo proverbio persuasum est, Ubi res abest, ibi simulationem esse
