OCR
IOI larium stultitiarum et insaniarum formas enumerare. Ad eos accingar, qui sapientiae speciem inter mortales tenent, et aureum illum ramum !), ut ajunt, aucupantur, inter quos Grammatici primas tenent, genus hominum profecto, quo nihil calamitosius, nihil afflictius, nihil aeque Diis invisum foret, nisi ego miserrimae professionis incommoda dulci quodam insaniae genere mitigarem 2). Neque enim révre xardpass, id est, quinque tantum diris obnoxii sunt isti, quemadmodum indicat epigramma graecum 8), verum sexcentis, ut qui semper famelici, sordidique in ludis illis suis, in ludis dixi, imo in Dpovriorypioig *) vel pistrinis potius, ac carnificinis inter puerorum greges, conseI) Errare qui putent Erasmum hic cogitare de ramo aureo ex1. VI. v. 137 Aen. Verg., vel ex verbis „ut aiunt”, quibus proverbium significatur, patet. Virgulam quandam divinam sceptigeros scholarum reges gestare iocatur. Cf. Ad, L 1, 97 (P. 66 B). 2) Ludi magistri illius aetatis male audiunt. Cf. De Conscrib. Epist. I. p. 360; De Puer. liber. instit. I. p. 505; Christ. matr. institut. V. 713; Epist. Obsc. Vir. passim; Melanchthon, Declam. de Mis. paedag., in Bretschneider, Corp. Reform. XI. 21 et Tarsot, Les écoles et les écoliers à travers les ages, 1893, p. 89. 3) Respicit Palladae Epigramma ad vv. 1—5 Iliad. confictum, quod invenitur in Anth. Pal. 1. IX. 173, ubi haec: °Apxà ypapparinig mevréoTigéc tori kaTépa. TIpéiroc Mijviv Eye debrepos OÙAopévyy. Kai perd d’OÙAopévyv, Aavadv mAMiv "AAyea ToAAdd. ‘O rplrarog buys sic *Aldyy xardyet. Tot dè reraprafou tà ‘EAWpia xaì xives &pyot. Tléuwtov d’Oiwvof, xai 46706 ëcTi Aube. TIdg oùv ypappatinòs divara: LETÈX révre xardpas Kal révre mréoei wy Léya mévôoc éme; 4) Si ad Erasmi exemplum vocabulum fingere licet, Socratis ex Aristoph. Nubibus @poyresThprov per Sollicitudinarium reddi possit,