Page 109 [109]
OCR
85 erat ille bis beatus apud Senecam dives 7), qui narraturus historiolam quampiam, servos ad manum habebat, qui nomina suggererent, non dubitaturus, vel in pugilum certamen descendere, homo alioqui adeo imbecillus, ut vix viveret, hac re fretus, quod multos haberet domi servos egregie robustos. Porro de artium professoribus, quid attinet commemorare? quando peculiaris est horum omnium Philautia, adeo ut reperias citius, qui velit agello paterno, quam ingenio cedere, verum praecipue histrionum, cantorum, oratorum, ac poétarum, quorum quo quisque est indoctior, hoc sibi placet insolentius, hoc sese magis jactat, ac dilatat. Et inveniunt similes labra lactucas *), imo quo quicque est ineptius, hoc plures admiratores nanciscitur, ut pessima quacque semper plurimis arrident, propterea quod maxima pars hominum, ut diximus, Stultitiae obnoxia est. Proinde si quis est imperitior, et sibi ipsi multo jucundior est, et pluribus admirationi, quid est quodis veram eruditionem malit, primum magno constaturam, deinde reddituram et putidiorem et timidiorem, postremo multo paucioribus placituram? 7) Appellabatur Calvisius Sabinus, cui pessima erat memoria, ut videre licet ex Sen. Epist. XXVII. 5. 8) „Similes habent labra lactucas”, quod dicitur, ubi similia similibus contingunt, ex Hieronymo habet in Ad. I. 10, 71 (P. 386 D). CATO: va LTL, Jam vero video naturam, ut singulis mortalibus suam, ita singulis nationibus ac pene civitatibus com
