OCR Output

39

cum vocem miratur ?), quae ad vitam communem
attinent, non didicit. Sed adest praeceptori de capite
periclitanti discipulus Plato, egregius scil. Patronus,
qui turbae strepitu offensus, vix dimidiatam illam
periodum pronuntiare potuit è). Jam quid dicam de
Theophrasto? qui progressus in concionem, repente
obmutuit, perinde quasi lupo conspecto ê$). Qui mili¬
tem animasset in bello, Isocrates ob ingenii timidita¬
tem nec hiscere unquam est ausus *). M. Tullius
eloquentiae Romanae parens, semper indecora trepi¬
datione, quasi puer singultiens exordiri consuevit
idque Fabius interpretatur cordati oratoris et pericu¬
lum intelligentis argumentum £). Verum cum hoc
dicit, an non palam fatetur, sapientiam obstare ad
rem probe gerendam? Quid isti facient, cum res ferro
geritur, qui tum metu exanimantur, cum nudis ver¬
bis est decertandum? Et post haec celebratur, si Diis
placet, praeclara illa Platonis sententia, beatas fore
Respublicas, si aut imperent philosophi, aut philoso¬

2) Aristophanis Nepéaag tangit, ubi v. 146 WdAAey invenies. So¬
crates autem (v. 157) 756 #47/d05 vocem non miratur sed rimatur.

3) Ioteros Tifepie‘e, teste Diog. Laert IL. 41, auctor erat narratiun¬
culae Platonem, iudicibus inclamantibus xaré@a, a consilio destitisse.
(vid. Zeller |. 1. p. 348 N. 2).

4) Ad. III. 8, 56 (P. 916 A) et IV. 5, 50 (P. 1065 B). Ceterum de
Theophrasto, cuius ,,divinitas loquendi” saepius laudatur (Cic. Or.
XIX. 62, Quint. X. 1, 83) nihil eiusmodi memoratum repperi, quare
vereor ne Erasmus Cic. (Tusc. Disp. V. 9, 24) haec „Non est ausus
elate et ample loqui” male intellexerit.

By ce Cie. de Or. IL 3, 10.

6) Ut pro Rosc. Amer. IV. 9, Summus timor, quem mihi natura
pudorque meus attribuit (Cf. Pro Mil. in.).

M. Fabius Quintilianus, quem dicit, hac de re agit et alibi et XI. 1, 43.