OCR
21 ” Axæpvdvioi 4), nunquam profecto senectutis incommodum ullum sensuri, nisi nonnihil, ut fit, sapientum contagio inficerentur. Adeo nihil patitur hominum wita, omni ex parte beatum esse. Accedit ad haec wulgati proverbii non leve testimonium , quo dictitant, STULTITIAM unam esse rem, quae et juventam alioqui ffugacissimam remoretur, et improbam senectam procul arceat 5). Ut non temere de Brabantis populari sermone jactatum sit. Cum caeteris hominibus aetas prudentiam adferre soleat, hos quo propius ad senecitam accedunt, hoc magis atque magis stultescere °), Atqui hac gente non est alia, vel ad communem vitae consuetudinem festivior, vel quae minus sentiat senectutis tristitiam. His quidem ut loco, ita et vitae instituto confines sunt Hollandi mei 7), cur enim non meos appellem, usque adeo studiosos mei cultores, ut inde vulgo cognomen emeruerint 5)? cujus illos adeo non pudet, ut hinc vel praecipue sese jactitent. Eant nunc stultissimi mortales, et Medeas, Circes °), 4) Ad. II. 3, 59 (p. 508 C). 5) Quamvis te longae remorentur fata senectae (Prop. Í. 19, 17). 6) E suo Plauto, Most. IV. 2, 49 (965) sumpsit, ubi pro stultescis hodie legitur szultus es. 7) Quippe qui stultitiae addicti sint. 8) Apud nostrates in usu est proverbium : Hoe ouder, hoe zotter Brabander Hoe ouder, hoe botter Hollander. (i. e. Quo grandior natu, eo stultior Brabantus; ee di » 0 hebetior Hollandus). Cf. P. J. Harrebomée, Spreekwoordenboek der Nedl. taal, 1858, Tom. I. P- 86. 9) De Medea Cf. Ov. Met. VII. 162, de Circe Od, X. 137 et Met. XIV, 10, 348, 399.