Page 25 [25]
OCR
stato sempre parco e sobrio, e solo aver un poco sagrificato al tiranno amore, da cui si compiaceva che l'età l'avesse affrancato. Et juvenis cibum ac potum semper ita sumpsi ut pharmacum. Ac sepenumero doluit, non licere sine cibo potuque perpetuo degere. Veneri nunquam servitum est, ne vacavit quidem in tantis studiorum laboribus. Et si quid fuit hujus mali, jam olim ab eo tyranno me vindicavit ætas, quæ mihi hoc nomine gratissima est. Quanto ai baci di cui allora eran prodighe le belle inglesi, oggidì sì ritrose, e di cui egli ebbe la sua buona parte, honni soit qui mal y pense. Ma il suo racconto è troppo ghiotto in quella lettera a Fausto Andrelino : «Si Britannie dotes satis pernosses, Fauste, nae tu alatis pedibus huc accurreres : et si podagra tua non sineret, Dædalum te fieri optares. Nam ut e plurimis unum quiddam attingam, sunt hic nymphe divinis vultibus, blande, faciles, et quas tu tuis camenis facile anteponas. Est preterea mos nunquam satis laudatus. Sive quo venias, omnium osculis exciperis; sive discedas aliquo, osculis dimitteris; redis, redduntur suavia; venitur ad te, propinantur suavia : disceditur abs te, dividuntur basia; occurritur alicubi, basiatur affatim; denique quocumque te moveas, suaviorum plena sunt omnia. Que si tu, Fauste, gustasses semel quam sint mollicula, quam fragrantia, profecto cuperes non decennium solum, ut Solon fecit, sed ad mortem usque in Anglia peregrinari. » Questa festività d’umore e di stile fece grata, 17 Erasmo — Elogio della Pazzia. 2
