mo(nam ipla quidem fabula nô extat) verfus aliquot.hi quo¬
fed aliquot locis emendatos. quandoquidem apud Senecam
habentur deprauati.
Sine me vocati peflimum , yt diues vocet,
Nemo,an bonus : an diues,omnes querimus,
Non quate, & ynde: quid habeas, tantum rogane,
Vbique tanti quifque, quantum habuit, fuit,
Quid habere nobis turpe fit,quaris? nihil.
An dives, omnes quarimus: nemo, an bonus,
Aut diues opto viulere , aut pauper mori, ;
Bene moritur-quifquis moritur dum lucrum facit,
Pecunia, ingens generis humanibonum:
€ui non yoluptas matris , aut blande poteſt
Par clle prolis, non facer meritis parens.
Tam dulce fiquid Veneris in yultu micat,
Merito illa amores celitum atque hominum mouet: io
Quumhi, inquit, nouiflimi yerfus in tragoedia pronuntiati
eflent, totus populus ad ciiciendum & actorem & carmen cõ¬
{urrexit yno impetu : donec Euripides in medium ipſe profi¬
liit, petens vt expectarent, videréntque quem admirator auri
exitum faceret. Dabat in illa fabula pænas Bellerophon¬
tes, quas in fua quifque dat. At ex his verfibus quos latinos
recitat Seneca, pofteriores aliquot reperi Græcos apud Athe¬
neum in Dipnofophiltis libro 4.fed citra nomenclaturam au¬
thoris:eos hoc loco fubferibam,
QD xev re floue xad isoy Beorvis,
Iscr WiTie HAoyès roids Wend, f
Où Tas y Memory, of pios mahe
Ois ov, Xo of Sipa Kie Aldo.
Ei d ý xunpis rotoroy 6e Nu is. ded, i
Ou fagu’ teoTas uveiots aTh eyd- ne id eft,
O captus aurum hominibus ornatiflimus,
Venec genitrix,nec pater,nec liberi
In adibus tales voluptates ferunt,
Quales paris tu his qui domi te poffident.
Quod fi hoc modo Venetis renident lumina,
Haud mirum amores fi cit innumerabiles,
Subit interim admirari peruerfum præpofterümque motta¬
dium ingenit, Sententiam improbam in fi&ta fabu. a, fub per¬
fonaimproba, ab hiftrione recitatam in theatro non ferunt,
ac pet tumultum eiiciunt : fibi quifque domi ignofcit.Quotus
enim quifque eft qui ftudio vitaque non loquitur quod illic
hiftrio fonabat?Horrent voces in theatro,& non horrent rem
in omni vita. Quid infamius, quid execratius apud omnes
mendaci) vocabulo? quid ipfa re in moribus hominum vfita¬
tius?Quid periurio deteſtabilius?excute vitam hominum, per¬
iuri) plena funt omnia.Quàm abominamur furis nomen?atin
Vita nihil aliud inuenies, Nifi fortè furtum non eft , accipere
pecuniam mutuam animo non reddendi, negare depofitum
quum tutum eft,mala fide inuadere hereditatem aut pofleflio¬
nem alienam,imponere emptori , fuffurari nonnihil de mate¬
nus pro alio vendere : denique nullam prætermittere occafio¬
nemrfraudandi proximum,Sed ad prouerbia redco.
Veritatis fimplex oratio. 38
Refertur in Diogeniani colle@aneis hoc adagium.extat au¬
temin Phæniffis Euripidis ad huncmodum.
Aros pi Yos T aNu uas epu,
Kov aon hay Liz’ dying” toplvspdrtoye
Edd ad T Kokedy-5 dN" KAOS AOS»
Nocbyéy «To, hapuaxur dure Copar. id eft,
Nam yeritatis {ueuit efle oratio
Sim plex,vafris nec eft egens ambagibus
Interpretum:fiquidem ipfa per fe congruit,
At fermo iniquus,quia per fe fit morbidus,
Medicamenta exquifita depofcit fibi.
Citatur à Seneca epiftola 49. Nam, vt ille ait tragicus, veritatis
fimplex oratio eft. Prouerbium vfurpabitur velinrhetores ac
poËtas , qui mendacia verborum lenociniis fucare folent: Vel
in blandiloquos,qui quod non ex animo dicant > folent accu¬
ratius adornare fermonem , ac veros affe@us hoc diligentius
imitari xerbis,quo magis vacant affectibus:
(Vtquicondudti plorant in funete,dicunt
Ac faciunt propè plura dolentibus ex animo:
Qui interim fimplex illa rufticanaque veritas ne
Dus orationis fucos,ra ove ovxee , rd od
cus ficus, ligonem ligonem appellans) Velin diuinos,qui vati¬
cinia {fua verbis ambiguis efferunt , ne queant deprehendi, fit¬
que rima quæpiam per quam elabantur, Deniquein cos qui
perplexe loguuntur,dî verti difimulft.nam hocindicio ſæpe¬
numero deprehenditur vanitas : velut in Eunucho Terétiana,
Perein’ {celefta mecum perplexe loqui?
Scio, nefcio, abiit,audiui,ego non adfui,
Non tu ifthuc mihidi@ura aperte es quicquid eft,
CENT AN, 118
Tunica pallio propior eft, 89
Apud Plautum in Trinummolegitur allegotià prouerbia¬
lis Tunica pallio propior elt. Quo fignificatii, ex amicis nos
aliis atque aliis magis ele deuindtos , negue parem omnium
habendam che rationem, Apud veteres primum in officio lo¬
cum habebant parentes,proximum pupilli, noftrà fidei cre¬
diti,tertium clientes, quartum hofpites , quintum cognati &
affines, yt indicat Gelliuslib.s.cap.13. Preterea quaedam nego¬
ta propius aliis ad nos pettinere.Pallium extrema veltis apud
Græcos, quemadmodum apud Romanos , toga. Tunica toga
tegebatur, yt frequenter äpud Homerum Dark, arènes fi
mul nominantur,
Toy xy pens 7101, id eft, Genu fura propius.Q ui Grecas pa¬
toemias collegerunt, aiunt hoc adagium ex euentu quodam
elle natum.Quum in prælio quidam confpiceret duos amicos
pariter de via periclitantes , fratrem & confobrinum „neque
poffet vtrique fimul ferre fuppetias, omiffo confobrino fra¬
trem defendit atque hancinterim fententiam pronuntiauit,
ux poftea tranfierit in Prouerbium , vu xy#uys tyylor. Id re¬
fe ab Ariftotele libro Moralium nono:Accedunt ( inquit)
codem & prouerbia yniuer fa,vt Anima vna,& Amicorum c6¬
munia funt omnia , & Amicitia eft æqualitas, & Tibia genu
propinquius. Theocritus in Idylio cui titulus Charites,tribuit
hoc adagium viro tenaci > qu fibi viuat, neque quicquam ye¬
lit impertiri amicis.
Ias d RamOKO TOV Vlogs ur, mg CET ea
Agyugos; oúd Kiy lov Qari Jus yh doi,
ANUS ET, GTOTIe0 1 SW xyaua.
RL Tee
Avra ps nykvoiro. id eft,
Verüm quifque finu dextram occulit, illud & ynum
Cogitat,vnde fibi congefta pecunia crefcat,
Nec cuiquam abfterfa rubigine donet amico.
Imọ ftatim hoc, Mihi fura genulonginquior, inquit:
Tpfi malim.aliquid detur mihi.
Athenzus lib. 9. ed defexifle videtur, vt dicatur de iis potius;
que ptopius ad rem pertinent. Ex hoc igitur Plautus faum il:
lud effinxifle videtur, Tunica pallio propior. Confinis eft huic
adagio illa Hefiodi fententia,
Mud xæayviTo troy TOI D Era poy. id eft,
Sed nec germano quifquam eft equandus amicus,
E(t enim inter hos quos amamus , habendus ordo. Nihil auté
vetat quominus ad rem torqueatur : quod genus, fiquis dicat,
maiorem habendam effe vite quam pecunie , corporis quam
veftis,animi quàm corporis ranonemrettè adduxerit,agyv xwi=
pns Éyyior.
Omnes fibi melius effe malunt quàm alteri. 9x
Eandem fermé fententi
in Andria, :
Verumillud yerbum eft, vulgo quòd dici folet,
Omnes fibi efle melius malle quamal
Rurfum in cadem fabula prouerbium ad perfonam detorfir,
Heus proximus fum egomet mihi,
Ariftoteles lib. Moralià Eudemiorum feptimo, Aone y§ eyiorg
HENS tHasos cords wird didos. id eft, Nonnullis enim videtur
quenque fibi potifimum amicum effe. Idem Plato libr. De le¬
gibus 5. rov70 Moy 5 Angvaryds dios airs mas Kvoowms Purg Te
64,€ deas eyd. id eft, Hoc eft autem quod aiunt, vnu mquen¬
que natura fibi amicum cffe, idque re&tè fieri. Sed Terentia¬
nam fententiam Euripides extulitin Med eas
NQS IRS Tis T0; TO mhas u&Noy QE. id eft,
Quod guifque femet plus amico diligit, Vel fic
am Terentius fimpliciter extulit
Quod quifque fe plus atque amicum diligit.
Rarfum in Grecarum ſententiarum Colle&ancis,
DIAG A ia ARR Pa yor. ideft,
Nemo feipfo diligit quenquam magis.
Qui fibi vehementer placent, quique fuis ipforum com¬
modisimpenfe ftudentaliorum rebus vel negle&is vel etiam
afflicts, a Grecis cleganter gare vocantur, Vitiam ipfam
Qura dicitur. Quod appofità circunloquens Horatius,
Cæcus (inquit) amor fui.
Id vitii Plato malorum omnium fontem autumat. Ariftoteles
9. Moralium lib. fatis indicat lane Geren: probrofam ap¬
pellationem,ceu prouerbialem s vulgo iađtatam fuiffe, quam
ait homines fui fupra modum amantes à multitudine malè
audire, quippe qui fædo infamigue cosnomine vocentur ġi¬
Kavi Contra qui fibi difplicene, putidult vocantur.Martialis.
Altera rancidula elt, altera putidula eft.
Eft autem id vitium ferè infitum vt fua cuique magis proben
eee aliena:quod tamen eximid videtur fuiſſe in Áfris.
Nufquam autem hæc peftis immedicabiliorquam in dogma¬